MobLand Season 2

เรื่องย่อ MobLand Season 2

คนที่แบกชื่อของตระกูลเอาไว้บนบ่าทั้งสองข้าง พร้อมกับความกลัวลึก ๆ ว่าวันหนึ่งคนในบ้านจะไม่เหลือใครให้กอดได้สนิทใจอีกแล้ว กำลังจะพาเรากลับไปยืนอยู่กลางลมหนาวของเมืองที่สวยแต่โหดอีกครั้งใน ม็อบแลนด์ Season 2 ซึ่งถือว่าเป็นภาคต่อจากเรื่องราวของสองตระกูลใหญ่ที่เคยปะทะกันมาจนรอยร้าวนั้นยังไม่ทันได้สมานกันดีเลย แล้วคราวนี้บรรยากาศมันก็ยิ่งอึดอัดกว่าเดิมนะ เหมือนเรานั่งร่วมโต๊ะอาหารกับครอบครัวที่ยิ้มให้กันแต่ในใจต่างก็กำหมัดแน่นอยู่ใต้ผ้าปูโต๊ะเลยล่ะ ถ้าใครกำลังคิดถึง ซีรีส์ ม็อบแลนด์ พากย์ไทย ที่ดูแล้วเข้าใจง่าย ซึมลึกไปกับอารมณ์ของตัวละครได้แบบไม่ต้องเพ่งมาก ซีซันนี้ก็ยังชวนให้เรากลับมานั่งประจำที่แล้วค่อย ๆ ใช้เวลาอยู่กับพวกเขาไปทีละตอนอย่างใจเย็น เพราะมันไม่ใช่แค่เรื่องว่าใครจะชนะหรือใครจะใหญ่กว่า แต่มันคือเรื่องของคนที่รักครอบครัวมากจนบางทีก็เผลอทำร้ายครอบครัวด้วยมือของตัวเองโดยไม่รู้ตัวนั่นแหละ คือต้องเล่าแบบนี้ก่อนว่าแกนของซีซันนี้มันยังวนอยู่กับสงครามระหว่างสองตระกูลอาชญากรรมที่ต่างก็มีศักดิ์ศรี มีผลประโยชน์ แล้วก็มีอดีตที่ฝังใจกันมานานจนถอนออกยากแล้วจริง ๆ นะ แต่สิ่งที่ทำให้เราดูแล้ววางไม่ลงมันไม่ใช่แค่ฉากปะทะหรือการหักเหลี่ยมกันไปมาเท่านั้นหรอก แต่มันคือสายตาของคนเป็นพ่อที่มองลูกแล้วไม่รู้ว่าควรจะปกป้องหรือควรจะปล่อยมือดี คนเป็นแม่ที่รักลูกจนยอมทำทุกอย่างแต่ในใจก็เจ็บปวดเพราะรู้ว่ายิ่งดึงไว้แน่นเท่าไหร่ลูกก็ยิ่งอยากหนีไปไกลเท่านั้น แล้วก็คนเป็นลูกที่เกิดมาในบ้านที่มีพร้อมทุกอย่างยกเว้นคำว่าอิสระที่จะเลือกชีวิตของตัวเองจริง ๆ สักครั้ง ความสัมพันธ์พวกนี้มันค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นทีละนิดเหมือนน้ำที่ซึมเข้ากำแพงบ้านไปเรื่อย ๆ จนวันหนึ่งเราก็เริ่มเห็นรอยแตกร้าวเล็ก ๆ ที่ตอนแรกไม่มีใครสนใจเลย แล้วพอถึงจุดที่มันเริ่มขยาย ทุกคนก็เพิ่งรู้ตัวว่าบ้านทั้งหลังกำลังจะเอียงโดยที่ไม่มีใครกล้าพูดออกมาดัง ๆ เลยสักคน แล้วเสน่ห์อีกอย่างที่ทำให้เรารู้สึกว่าอยากชวนเพื่อนมานั่งดูด้วยกันก็คือจังหวะการเล่าเรื่องของเขานี่แหละ ที่ไม่ได้รีบเร่งเอาแต่บู๊หรือไล่ล่ากันตลอดเวลา แต่เขาจะพาเราไปนั่งอยู่ในห้องเจรจาที่เงียบจนได้ยินเสียงลมหายใจของตัวเอง ไปยืนอยู่ตรงทางเดินมืด ๆ ที่แค่การหยุดนิ่งชั่วครู่ของตัวละครก็ทำให้เรากลั้นหายใจตามได้แล้ว แล้วบางทีแค่ประโยคที่พูดไม่จบ แค่แววตาที่หลบกันไปมา มันกลับบอกความจริงได้มากกว่าคำพูดตรง ๆ เป็นร้อยเท่าเลยนะ พอเรื่องดำเนินไปเรื่อย ๆ แรงกดดันมันก็จะค่อย ๆ สะสมขึ้นมาเหมือนเมฆฝนที่ก่อตัวอยู่ไกล ๆ ตอนแรกเราก็ยังนั่งจิบกาแฟดูได้ชิล ๆ อยู่หรอก แต่พอถึงเวลาที่พายุมันเคลื่อนเข้ามาใกล้จริง ๆ ทุกอย่างมันก็ระเบิดออกพร้อมกันจนเราตั้งตัวแทบไม่ทันเลย แล้วถึงแม้ว่าโทนเรื่องจะดิบจะดุและเต็มไปด้วยความไว้ใจไม่ได้ แต่ลึก ๆ แล้วมันก็มีความเศร้าและความอ้างว้างซ่อนอยู่ตลอดเวลาเลยนะ เป็นความเหงาของคนที่อยู่ท่ามกลางลูกน้องมากมาย มีคนล้อมหน้าล้อมหลังเต็มไปหมด แต่กลับไม่เหลือใครสักคนที่กล้าจะไว้ใจได้อย่างหมดหัวใจจริง ๆ เลย อีกมุมที่เราชอบมากในซีซันนี้ก็คือคำถามเรื่องความภักดีกับคำว่าครอบครัวนี่แหละที่เขาหยิบมาขยี้ได้ถึงใจเหลือเกิน เพราะสำหรับบ้านทั่วไป ครอบครัวคือที่พักใจใช่ไหมล่ะ แต่สำหรับบ้านแบบนี้ ครอบครัวคือทั้งเกราะป้องกันและกรงขังในเวลาเดียวกันเลยนะ ในด้านหนึ่งทุกคนยอมเปื้อนมือ ยอมเสี่ยงชีวิต ยอมทำเรื่องที่ตัวเองก็รู้ว่าไม่ถูกต้อง เพียงเพราะอยากให้คนในบ้านยังอยู่ครบและยังมีชื่อให้คนข้างนอกเกรงใจอยู่ แต่อีกด้านหนึ่งความรักแบบนี้มันก็รัดแน่นจนบางคนหายใจไม่ออกเลยเหมือนกัน ทั้งความหึงหวง ความรู้สึกผิด ความแค้นที่สะสมมาตั้งแต่รุ่นพ่อรุ่นแม่ แล้วก็ความอยากจะหลุดพ้นไปมีชีวิตธรรมดา ๆ แบบคนอื่นเขาบ้าง ความรู้สึกพวกนี้มันปนกันมั่วไปหมดจนแยกไม่ออกเลยว่าอันไหนคือรักอันไหนคือทำร้าย แล้วทุกการตัดสินใจในเรื่องนี้มันเลยมีน้ำหนักมากเป็นพิเศษเลยนะ เพราะแค่ก้าวพลาดก้าวเดียวมันอาจหมายถึงการเสียทั้งชื่อเสียงที่สั่งสมมาทั้งชีวิต เสียความสัมพันธ์พี่น้องที่เคยเล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก หรือเสียโอกาสที่จะกลับไปเป็นเหมือนเดิมไปตลอดกาลเลยก็ได้ ใครที่ชอบดราม่าความสัมพันธ์แบบเข้ม ๆ ดูแล้วอิ่มใจแบบหน่วง ๆ ในอกน่าจะรักเส้นนี้มากเลยล่ะ เพราะฉะนั้นถ้าเธอกำลังมองหาซีรีส์หลายตอนที่ทั้งเข้ม ดุเดือด แต่ก็สะเทือนอารมณ์ในเวลาเดียวกัน อยากได้เรื่องที่ให้เวลากับตัวละคร ได้เห็นมุมเปราะบาง มุมลังเล และบาดแผลในใจของคนที่ภายนอกดูแข็งกร้าวเหลือเกิน เราอยากชวนให้ลองเปิดใจให้กับ ม็อบแลนด์ ซีซัน 2 ดูออนไลน์ แบบค่อย ๆ ดูไปทีละตอนในวันพักผ่อนสบาย ๆ จะดูคนเดียวเงียบ ๆ ตอนกลางคืนหรือจะชวนคนในบ้านมานั่งดูด้วยกันแล้วชวนกันคุยต่อหลังจบก็ดีทั้งนั้นเลยนะ เพราะเรื่องนี้ไม่ได้ขายแค่ความมันของเกมอำนาจ การต่อรอง หรือการเอาตัวรอดในโลกสีเทา ๆ ที่ไม่มีใครถูกหมดหรือผิดหมดเท่านั้นหรอก แต่เขาขายความรู้สึกของการเดินอยู่บนปากเหวไปด้วยกันกับตัวละครด้วย ทำให้เราลุ้นว่าใครจะเหนือกว่าไปพร้อม ๆ กับเข้าใจว่าทุกคนล้วนมีสิ่งที่ต้องเสีย และไม่มีชัยชนะไหนเลยที่ได้มาโดยไม่ต้องแลกกับอะไรสักอย่างในหัวใจของตัวเองเลยจริง ๆ