Between Steps Season 1

เรื่องย่อ Between Steps Season 1

พัคมินแจแบกขาซ้ายที่สูญไปจากมะเร็งกระดูกพร้อมกับความฝันของการเป็นนักกีฬาว่ายน้ำที่พังทลายลงในชั่วข้ามคืน แล้วต้องหัดเริ่มต้นชีวิตใหม่ทั้งหมดใน ก้าวรักทีละนิด Season 1 ซีรีส์อบอุ่นหัวใจที่เล่าเรื่องของคนสองคนที่เคยสะดุดล้มอย่างแรงแต่ดันมาเจอกันในเวลาที่พอดีที่สุด ถ้าใครกำลังมองหา ซีรีส์ ก้าวรักทีละนิด พากย์ไทย ที่ดูได้เรื่อย ๆ แบบไม่ต้องลุ้นจนเหนื่อย เรื่องนี้คือเพื่อนดี ๆ ที่จะนั่งอยู่ข้าง ๆ แล้วค่อย ๆ เล่าให้ฟังว่าไม่เป็นไรเลยถ้าจะเดินช้า ขอแค่ยังไม่หยุดเดินก็พอ เปิดเรื่องมาเราจะได้รู้จักมินแจในวันที่เขาไม่ใช่นักกีฬาดาวรุ่งอีกต่อไป จากคนที่เคยพุ่งทะยานในสระด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม เขากลายเป็นชายหนุ่มที่ต้องเรียนรู้การใช้ขาเทียม เรียนรู้ที่จะมองตัวเองในกระจกโดยไม่หลบสายตา และเรียนรู้ที่จะตอบคำถามของคนรอบข้างว่าชีวิตตอนนี้เป็นยังไงบ้างโดยไม่รู้สึกเจ็บทุกครั้ง การที่เขาตัดสินใจหันมาเอาดีด้านวิทยาการหุ่นยนต์เลยไม่ใช่แค่การหาอาชีพใหม่มาแทนที่ว่ายน้ำนะ แต่เหมือนเขากำลังพยายามประกอบตัวเองขึ้นมาใหม่ทีละชิ้นด้วยสองมือของเขาเอง ทั้งความรู้เรื่องกลไก ทั้งความเข้าใจร่างกายที่ไม่เหมือนเดิม และทั้งความหวังเล็ก ๆ ว่าสักวันเขาจะกลับมาวิ่งตามอะไรสักอย่างได้อีกครั้งโดยไม่ต้องกลัว อีกฟากหนึ่งของเรื่องคือคิมยูจิน ผู้หญิงที่ชีวิตก็ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบเหมือนกัน เธอเคยเป็นเด็กสาวที่มีเส้นทางตรงสวยงามอยู่ตรงหน้า แต่เพราะอุบัติเหตุครั้งเดียวที่ไม่มีใครอยากให้เกิด ทำให้เธอต้องหลุดออกจากระบบการเรียนไปอย่างช่วยไม่ได้ ความฝันต้องหยุดชะงัก เพื่อนรุ่นเดียวกันเดินนำหน้าไปไกลแล้ว ส่วนเธอยังต้องมานั่งนับหนึ่งใหม่ในวันที่ใจยังสั่นอยู่เลย แต่สิ่งที่น่ารักและน่าเอาใจช่วยมาก ๆ ในตัวยูจินก็คือเธอเป็นคนดื้อแบบน่าเอ็นดูน่ะ เป็นคนปากแข็งใจอ่อนที่ยิ่งล้มก็ยิ่งฮึด ไม่ยอมให้คำว่าเสียดายมาหยุดชีวิตตัวเองไว้นานเกินไป เธอกัดฟันกลับมาเรียนต่อด้วยตัวเอง ลุยงานพาร์ทไทม์ไปด้วยอ่านหนังสือไปด้วย จนในที่สุดก็สอบติดจนได้เป็นนักศึกษาปริญญาโทด้านวิศวกรรมเครื่องกลได้อย่างที่ตั้งใจ วันที่เธอเดินเข้าห้องแล็บวันแรกเลยไม่ใช่แค่วันเปิดเทอมธรรมดา แต่เป็นเหมือนรางวัลของคนที่ไม่ยอมแพ้ให้โชคชะตา แล้วโชคชะตาก็ใจดีกับเธออีกครั้งตรงที่ทำให้เธอได้เจอกับมินแจในรั้วมหาวิทยาลัยและโลกงานวิจัยเดียวกันนี่แหละ จากรุ่นพี่รุ่นน้องที่แค่ยืมอุปกรณ์กัน จากคู่เถียงที่ไม่มีใครยอมใครในเรื่องทฤษฎีกับภาคปฏิบัติ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติมาก ๆ เหมือนเพื่อนที่เริ่มห่วงกันโดยไม่รู้ตัว เสน่ห์ของซีซันนี้คือมันไม่ได้เร่งให้ทั้งคู่รักกันแบบหวือหวาเลยนะ แต่มันพาเราไปใช้ชีวิตประจำวันกับพวกเขาในห้องแล็บ ในห้องเรียน ในโรงอาหาร และในมุมเงียบ ๆ ของหอพักนักวิจัยที่เต็มไปด้วยแบบแปลนหุ่นยนต์กับกาแฟกระป๋อง เราจะได้เห็นมินแจที่พยายามออกแบบขาเทียมหรืออุปกรณ์ช่วยเดินด้วยความเข้าใจของคนที่ใช้งานจริง ไม่ใช่แค่ในฐานะวิศวกร แต่ในฐานะคนที่รู้ว่ามันเจ็บตรงไหนเวลาต้องใส่มันทั้งวัน ส่วนยูจินก็เป็นสายลงมือทำที่เก่งเรื่องเครื่องกลและไม่กลัวเลอะ เธอจะคอยแหย่คอยแซวมินแจเวลาที่เขาทำท่าจะจมกับความคิดตัวเอง แล้วก็คอยอยู่ข้าง ๆ แบบไม่ต้องพูดเยอะในวันที่ขาเทียมกดจนเป็นแผลหรือวันที่ผลทดลองล้มเหลวไม่เป็นท่า เคมีของทั้งคู่เลยออกมาเป็นความกวนแบบน่ารัก ปากบอกว่าแค่ช่วยงานกันเฉย ๆ แต่สายตากับท่าทีมันฟ้องหมดว่าเริ่มเป็นห่วงกันมากกว่านั้นแล้ว คนรอบตัวในแล็บทั้งอาจารย์ที่ปรึกษาใจดี เพื่อนร่วมทีมที่ซุ่มซ่ามแต่จริงใจ ก็มาช่วยเติมเสียงหัวเราะและความอบอุ่นให้เรื่องไม่หนักเกินไป ทำให้บรรยากาศโดยรวมเหมือนแสงแดดอ่อน ๆ ตอนเช้าที่ส่องเข้ามาในห้องทำงาน ไม่จ้าจนแสบตาแต่พอทำให้อยากลุกขึ้นมาทำอะไรดี ๆ สักอย่าง สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้ต่างจากซีรีส์รักทั่วไปก็คือมันพูดถึงความรักในความหมายที่กว้างกว่าการเป็นแฟนกันมาก ๆ เลย มันคือความรักในตัวเองที่ต้องรื้อขึ้นมาใหม่หลังจากเกลียดร่างกายตัวเองมานาน คือความรักในชีวิตที่ไม่สมบูรณ์แบบแต่ก็ยังน่าอยู่ และคือความกล้าที่จะยื่นมือไปขอความช่วยเหลือจากคนอื่นโดยไม่รู้สึกว่าตัวเองเป็นภาระ มินแจต้องเรียนรู้นิสัยชอบเก็บทุกอย่างไว้คนเดียวของเขา เพราะยิ่งเขาเงียบ ยูจินก็ยิ่งเป็นห่วง ส่วนยูจินเองก็ต้องเรียนรู้ว่าไม่ต้องเข้มแข็งตลอดเวลาก็ได้ บางวันร้องไห้บ้าง เหนื่อยบ้าง ท้อบ้างก็ไม่ทำให้ความพยายามที่ผ่านมาหายไปไหน ซีรีส์ค่อย ๆ พาเราไปดูบาดแผลของทั้งคู่ทีละนิด ทั้งเรื่องโรคร้าย การผ่าตัด การต้องบอกลาอดีตนักกีฬาว่ายน้ำในตัวเอง ทั้งเรื่องอุบัติเหตุที่พรากโอกาสทางการเรียนไปหลายปีและความรู้สึกผิดที่ยังค้างอยู่ในใจ แต่เล่าด้วยท่าทีที่อ่อนโยนมาก ๆ ไม่ขยี้ให้ปวด ไม่ดราม่าฟูมฟาย มีทั้งน้ำตาซึม ๆ กับเสียงหัวเราะปนกันไปในตอนเดียวกัน เหมือนชีวิตจริงที่วันหนึ่งเราอาจจะร้องไห้ตอนเช้าแล้วหัวเราะตอนเย็นก็ได้ ใครที่เคยรู้สึกว่าชีวิตหยุดนิ่งอยู่กับที่ เรียนไม่จบตามเพื่อน ทำงานไม่เป็นอย่างฝัน หรือร่างกายไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป จะรู้สึกเหมือนมีคนเข้าใจโดยไม่ต้องอธิบายเยอะเลย โดยรวมแล้วซีซันแรกนี้เลยเหมาะมากสำหรับคืนที่เหนื่อยล้าแล้วอยากดูอะไรฮีลใจก่อนนอน เป็นซีรีส์แนวตลกกับหนังชีวิตที่จังหวะกำลังพอดี ไม่ช้าจนเบื่อและไม่เร็ว