Alkhallat+

เรื่องย่อ Alkhallat+

เคยสงสัยไหมว่าถ้าทุกคนต่างมีแผนสำรองซ่อนอยู่ในกระเป๋า แล้ววันหนึ่งต้องงัดมันออกมาใช้พร้อมกัน โลกจะวุ่นวายขนาดไหน ปั่นป่วนก๊วนอลเวง คือคำตอบสนุก ๆ ของคำถามนั้นเลย เพราะตั้งแต่เปิดเรื่องมามันก็พาเราเข้าไปอยู่ในสังคมที่ไม่มีใครยอมบอกความจริงกันตรง ๆ ทุกคนยิ้มให้กัน พูดจาดีใส่กัน แต่ในใจต่างก็กำลังชั่งน้ำหนักว่าอีกฝ่ายคิดอะไรอยู่ และตัวเองจะพลิกสถานการณ์ตรงหน้ายังไงให้ได้เปรียบที่สุด บรรยากาศมันเลยเหมือนเราหลุดเข้าไปนั่งกลางวงสนทนาที่ดูเป็นกันเองมาก ๆ แต่ยิ่งฟังไปก็ยิ่งรู้สึกว่ามีอะไรแปลก ๆ ซ่อนอยู่ใต้คำพูดเล่น ๆ เหล่านั้นเต็มไปหมด ยิ่งใครที่ชอบดูหนังแล้วคอยเดาใจตัวละครไปด้วยจะยิ่งสนุก เพราะเรื่องนี้ไม่ได้บอกเราตรง ๆ ว่าใครดีใครร้าย แต่ปล่อยให้เราค่อย ๆ สังเกตสีหน้า จังหวะการพูด และการตัดสินใจเล็ก ๆ ของแต่ละคนไปพร้อมกัน หัวใจของเรื่องนี้อยู่ที่คนธรรมดาที่เราอาจเคยเจอในชีวิตจริงนี่แหละ ไม่ใช่ฮีโร่ ไม่ใช่ผู้ร้ายข้ามชาติ แต่เป็นคนทำงาน เพื่อนบ้าน คนรู้จัก หรือคนแปลกหน้าที่บังเอิญต้องมาเจอกันในสถานที่ที่ดูไม่น่าจะมีเรื่องซับซ้อนอะไรเลย สิ่งที่พวกเขาต้องการก็เรียบง่ายมาก อยากรักษาหน้า อยากได้โอกาส อยากเอาตัวรอด หรือแค่อยากไม่เสียเปรียบในบทสนทนาตรงหน้า แต่ปัญหาคือทุกคนคิดเหมือนกันหมด พอผลประโยชน์หรือศักดิ์ศรีมาวางอยู่ตรงกลาง ทริกเล็ก ๆ ที่เคยเก็บไว้ในกระเป๋าก็เลยถูกหยิบออกมาใช้ทีละคน ตั้งแต่การพูดครึ่งจริงครึ่งเท็จเพื่อดูเชิง การแกล้งทำเป็นไม่รู้เพื่อล่อให้อีกฝ่ายเผลอพูดออกมา ไปจนถึงการแกล้งมั่นใจเพื่อข่มให้อีกฝ่ายลังเล ความสนุกมันเลยไม่ได้อยู่ที่ว่าใครจะตะโกนดังกว่ากัน แต่อยู่ที่ว่าใครจะอ่านเกมออกก่อนกัน แล้วความสัมพันธ์รอบตัวนี่แหละที่ค่อย ๆ เปลี่ยนทุกคนไป จากคนที่ดูเหมือนไว้ใจกันได้ก็เริ่มระแวงกัน จากคนที่ดูเหมือนเสียเปรียบก็อาจกำลังซ้อนแผนอยู่เงียบ ๆ ทำให้ทุกบทสนทนากลายเป็นเกมจิตวิทยาเล็ก ๆ ที่ทั้งขำทั้งลุ้นในเวลาเดียวกัน เสน่ห์อีกอย่างของ ปั่นป่วนก๊วนอลเวง คือการเล่าแบบผสมปนเปกันเหมือนชื่อเรื่องเลย เหมือนมีคนเอาเรื่องสั้นหลาย ๆ เรื่องมาใส่เครื่องปั่นแล้วเทออกมาเป็นรสชาติใหม่ แต่ละส่วนจะพาเราไปเจอผู้คนต่างกลุ่มในพื้นที่ต่างกัน ที่เผิน ๆ ดูเป็นชีวิตประจำวันแสนปกติ แต่พออยู่ไปสักพักกลับมีกับดัก มีแผนซ้อนแผน มีจังหวะเข้าใจผิดที่ยิ่งแก้ยิ่งพันกันไปหมด บางช่วงก็เป็นฉากปะทะคารมที่เชือดเฉือนกันด้วยคำพูดคำเดียว บางช่วงก็เป็นความชุลมุนวุ่นวายที่เกิดเพราะทุกคนต่างคิดว่าตัวเองฉลาดที่สุด แล้วก็มีช่วงเงียบ ๆ ที่ต้องอ่านสายตาเอาเองว่าใครกำลังโกหกกันแน่ จังหวะแบบนี้ทำให้ดูเพลินมาก เพราะไม่มีช่วงยืดเยื้อให้เบื่อเลย ทุกประโยคที่เหมือนพูดเล่นอาจมีความหมายซ่อนอยู่ ทุกท่าทางเล็ก ๆ ที่ตอนแรกดูไม่มีอะไรอาจกลายเป็นกุญแจสำคัญตอนเฉลย คนดูอย่างเราก็เลยเหมือนนั่งดูคนเล่นกลระยะใกล้ ทั้งที่รู้ว่าต้องมีอะไรตุกติกแน่ ๆ แต่ก็จับไม่ได้สักทีว่ากลนั้นเกิดขึ้นตอนไหน สำหรับใครที่กำลังหา ดูหนัง ปั่นป่วนก๊วนอลเวง เต็มเรื่อง แบบที่ดูได้เรื่อย ๆ ไม่ต้องเครียดกับคดีใหญ่โต เรื่องนี้ตอบโจทย์เลยเพราะความลึกลับของมันไม่ได้มาจากอาชญากรรมน่ากลัว แต่มาจากคำถามว่าเจตนาที่แท้จริงของแต่ละคนคืออะไร และความจริงมีกี่ชั้นกันแน่ที่ซ่อนอยู่ใต้รอยยิ้มนั้น สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้ดูแล้วอิ่มใจกว่าตลกทั่วไปคือมันไม่ได้ชวนให้ขำอย่างเดียว แต่ชวนให้เราย้อนมองตัวเองเบา ๆ ด้วย เพราะเล่ห์เหลี่ยมในเรื่องไม่ใช่การต้มตุ๋นเงินทองก้อนโตเสมอไป แต่เป็นมารยาททางสังคมที่เสแสร้ง การพูดเอาใจเพื่อรักษาบรรยากาศ การแกล้งโง่เพื่อให้ได้เปรียบ หรือการแกล้งฉลาดเพื่อไม่ให้ใครมองข้าม ซึ่งเป็นสิ่งที่เราทุกคนอาจเคยทำโดยไม่รู้ตัว บางฉากเราอาจหัวเราะออกมากับความหน้าด้านหน้าทนของตัวละคร แต่ฉากถัดมากลับรู้สึกจุกนิด ๆ เพราะนึกออกว่าเหตุการณ์แบบนี้ก็เคยเกิดขึ้นในชีวิตจริงของเราเหมือนกัน ตัวละครแต่ละคนเลยไม่ได้มีด้านเดียวให้ตัดสิน แต่มีทั้งมุมน่าเห็นใจและมุมน่าหมั่นไส้ปนกันไปหมด พอเรื่องเดินไปข้างหน้า ความสัมพันธ์ของพวกเขาก็เริ่มเผยให้เห็นว่าบางครั้งคนเราก็เป็นทั้งคนหลอกและคนถูกหลอกในเวลาเดียวกัน ขึ้นอยู่กับว่าใครอยู่ในสถานการณ์ที่บีบกว่ากัน และใครยอมพูดความจริงก่อนกัน ความขมปนหวานตรงนี้แหละที่ทำให้โทนของเรื่องลอยอยู่ตรงกลางระหว่างความขบขันกับความเข้าใจชีวิต ดูแล้วทั้งสนุกทั้งได้คิดต่อโดยไม่รู้สึกหนักเลย ถ้าถามว่าเรื่องนี้เหมาะกับใคร ก็ต้องบอกว่าเหมาะมากกับคนที่ชอบหนังตลกที่มีสมอง ต้องใช้การสังเกตและไหวพริบร่วมไปกับตัวละคร ไม่ใช่แค่ตลกตบมุกแล้วจบไป แต่เป็นตลกที่ต้องคอยเดา คอยจับพิรุธ แล้วก็มีจังหวะให้ยิ้มมุมปากอยู่ตลอด เหมาะกับสายลึกลับเชิงจิตวิทยาที่ไม่ต้องมีคดีใหญ่แต่ก็ลุ้นได้จากการหักเหลี่ยมของคนธรรมดา ดูกับครอบครัวในคืนพักผ่อนก็ได้เพราะจังหวะกระชับ ดูเพลิน คุยกันต่อได้ว่าเมื่อกี้ใครกันแน่ที่หลอกใคร หรือดูคนเดียวเงียบ ๆ ในคืนเหงา ๆ ก็ดีเพราะมันมีมุมให้ทบทวนความสัมพันธ์รอบตัวแบบอบอุ่น ไม่ตัดสินใครจนเกินไป ใครที่ชอบหนังที่เล่าผ่านแรงผลักดันของตัวละคร ว่าเขาต้องการอะไร อะไรขวางอยู่ และมิตรภาพหรือความไว้ใจจะเปลี่ยนเขาไปได้แค่ไหน จะยิ่งอินกับเรื่องนี้เป็นพิเศษ โดยที่ไม่ต้องกลัวว่าจะถูกเฉลยตอนจบก่อน เพราะความสนุกจริง ๆ อยู่ที่ระหว่างทาง อยู่ที่วิธีที่แต่ละคนงัดกลเม็ดออกมาใช้ด้วยสีหน้าแบบไหนมากกว่า แล้วพอดูจบก็จะเหลือคำถามน่ารัก ๆ ไว้ให้คิดต่อว่า ถ้าเป็นเราในสถานการณ์เดียวกัน เราจะเลือกหยิบไพ่ใบไหนออกมาใช้กันนะ