Detective Conan: The Million-Dollar Pentagram

เรื่องย่อ Detective Conan: The Million-Dollar Pentagram

ทำไมจอมโจรที่ปกติจะขโมยแต่เพชรเม็ดงามที่สุดถึงมาสนใจดาบเก่า ๆ เล่มหนึ่งที่ฮาโกดาเตะกันนะ คือคำถามแรกที่ผุดขึ้นมาเลยตอนเริ่ม ดูหนัง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน เดอะมูฟวี่ 27: ปริศนาปราการ 5 แฉก เต็มเรื่อง แล้วจะเข้าใจเลยว่าทริปขึ้นเหนือครั้งนี้ของโคนันมันไม่ใช่แค่ทริปเที่ยวเล่นธรรมดา ๆ แต่เป็นการเดินทางที่เอาอดีตของซามูไรเมื่อร้อยกว่าปีก่อนมาผูกกับปริศนาในปัจจุบันได้อย่างแนบเนียนมาก ๆ เปิดเรื่องมาที่เมืองฮาโกดาเตะ จังหวัดฮอกไกโด เมืองท่ายามค่ำคืนที่แสงไฟระยิบระยับเต็มภูเขา สวยจนได้ชื่อว่าทิวทัศน์หลักล้านดอลลาร์ แล้วจู่ ๆ จอมโจรคิดก็ส่งจดหมายประกาศปล้นไปทั่วทั้งเมือง เป้าหมายไม่ใช่เพชร ไม่ใช่ภาพวาด แต่เป็นดาบญี่ปุ่นโบราณที่เกี่ยวพันกับฮิจิกาตะ โทชิโซ รองหัวหน้ากลุ่มชินเซ็นกุมิ ดาบที่ถูกเก็บรักษาไว้อย่างดีในฐานะความทรงจำของยุคสมัยที่ล่วงเลยไปแล้ว ทุกคนก็เลยงงไปหมดว่าคิดต้องการอะไรกันแน่ เพราะปกติเขาจะเลือกแต่ของที่เปล่งประกายที่สุดเท่านั้น บรรยากาศตอนเปิดเลยเหมือนหนังปล้นเหนือเมฆผสมกับกลิ่นอายประวัติศาสตร์ มีทั้งความตื่นเต้นและความขลังลอยอยู่ในอากาศพร้อมกัน โคนันเองตอนแรกเขาก็ไม่ได้ตั้งใจจะมาลุยคดีอะไรใหญ่โตเลยนะ เขามากับรัน โคโกโร่ แก๊งเด็ก ๆ นักสืบเยาวชน แล้วก็มีฮัตโตริ เฮย์จิ นักสืบหนุ่มจากโอซาก้าเพื่อนซี้คู่กัดมาร่วมทริปด้วย จุดประสงค์แรกก็แค่อยากมาดูการแข่งขันเคนโด้ที่จัดในเมือง อยากพักผ่อน อยากเที่ยวท่าเรือ เนินเขา โบสถ์เก่า จุดชมวิวกลางคืนด้วยกันให้สนุก ๆ ตามประสาเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันบ่อย ๆ แต่พอประกาศของคิดดังขึ้น แผนเที่ยวก็ต้องพับไปโดยอัตโนมัติ เพราะโคนันไม่มีทางปล่อยให้ปริศนาอยู่ตรงหน้าแล้วเดินผ่านไปเฉย ๆ ได้ ส่วนเฮย์จิเองก็เป็นพวกเลือดร้อน อยากเอาชนะคิด อยากพิสูจน์ฝีมือตัวเองในฐานะนักสืบแห่งตะวันตก ยิ่งมาเจอกันในต่างถิ่นแบบนี้ยิ่งเหมือนถูกท้าทายเข้าไปใหญ่ สองคนนี้เลยต้องกลับมาจับมือกันอีกครั้ง ทั้งที่วิธีคิดวิธีสืบต่างกันสุด ๆ คนนึงสุขุม ชอบเก็บเบาะแสเงียบ ๆ แล้วค่อยสรุปด้วยตรรกะ อีกคนพุ่งไปข้างหน้า ตรงไปตรงมา ใช้สัญชาตญาณกับความกล้า แต่พออยู่ด้วยกันแล้วมันลงตัวแบบบอกไม่ถูก เหมือนเพื่อนเก่าที่รู้ใจกันโดยไม่ต้องพูดเยอะ ฝั่งจอมโจรคิดในภาคนี้ก็มีเสน่ห์มาก ๆ เหมือนเดิม เพิ่มเติมคือดูมีอะไรในใจมากกว่าทุกครั้ง เขาไม่ได้มาแค่เพื่อโชว์มายากลกลางอากาศหรือทิ้งปริศนาให้ปวดหัวเล่น ๆ แต่ดูเหมือนเขากำลังตามหาความจริงบางอย่างที่ซ่อนอยู่ในดาบเล่มนั้น ดาบที่ถ้ามองแค่ภายนอกก็เป็นแค่เหล็กเก่า ๆ ที่ผ่านกาลเวลามานาน แต่ถ้ามองในแง่เรื่องราว มันแบกทั้งจิตวิญญาณนักรบ ความภักดี ความฝันที่ยังค้างคา และร่องรอยของสงครามในอดีตเอาไว้ คำถามที่ค่อย ๆ ชัดขึ้นเรื่อย ๆ ก็คือ ในดาบมีความลับอะไรซ่อนอยู่ ทำไมมันถึงสำคัญพอจะทำให้เกิดการช่วงชิงครั้งใหญ่ แล้วเรื่องของฮิจิกาตะกับป้อมดาวห้าแฉกอย่างโกเรียวคาคุจะมาเกี่ยวอะไรกับปัจจุบัน ทุกครั้งที่โคนันกับเฮย์จิไล่ตามเบาะแสไปทีละขั้น คิดก็จะขยับหนีไปอีกก้าวนึงเสมอ ผลัดกันรุกผลัดกันรับแบบไม่มีใครยอมใคร มีทั้งฉากไล่ล่ากลางเมืองฮาโกดาเตะ ฉากเผชิญหน้าบนที่สูงที่ต้องลุ้นจนกลั้นหายใจ ฉากดวลไหวพริบที่ต้องตั้งใจฟังบทสนทนาดี ๆ เพราะเบาะแสเล็ก ๆ น้อย ๆ จะถูกเอามาหักล้างกันตลอด อีกอย่างที่ทำให้ภาคนี้ดูสนุกและอิ่มใจเป็นพิเศษคือมันไม่ได้มีแค่การสืบสวนอย่างเดียว แต่ใส่สีสันของการแข่งขันเคนโด้เข้ามาด้วย จังหวะการฟาดดาบ เสียงฝีเท้า แรงกดดันบนสนามแข่งมันดุดันและทรงพลังมาก ดูแล้วเข้าใจเลยว่าทำไมเฮย์จิถึงอินกับเรื่องนี้ เพราะเคนโด้สำหรับเขามันไม่ใช่แค่กีฬา แต่มันคือวิถีของนักสู้ที่เชื่อมเขากับเรื่องราวของซามูไรในอดีตแบบไม่รู้ตัว ส่วนแก๊งเด็ก ๆ กับรัน คาซึฮะ ก็ช่วยเติมความอบอุ่นแบบทริปเพื่อน ๆ ให้เรื่องไม่เครียดเกินไป มีมุมน่ารัก ๆ ชวนยิ้ม มีมุมห่วงใยกันเวลาต้องเจออันตราย มีฉากเดินเที่ยวเมืองที่ทำให้คนดูอยากเก็บกระเป๋าไปฮอกไกโดตามรอยเลย งานภาพก็จัดเต็มตามสไตล์หนังของโคนันที่แฟน ๆ คุ้นเคย ทั้งแสงสียามค่ำคืนของอ่าวฮาโกดาเตะ เงาของป้อมห้าแฉกเวลามองจากมุมสูง รายละเอียดของดาบและข้าวของโบราณที่วาดออกมาได้ขลังมาก ยิ่งพอเรื่องราวขยับจากโปสต์การ์ดท่องเที่ยวไปสู่โหมดไขปริศนาอาชญากรรมเต็มตัว จังหวะเล่าก็เร่งขึ้นเรื่อย ๆ จากการเก็บรอยนิ้วมือ รอยขีดข่วนบนฝักดาบ แผนที่เก่า คำบอกเล่า ไปสู่การตั้งสมมติฐานว่าใครกันแน่ที่ต้องการความลับนี้จริง ๆ และยอมทำถึงขนาดไหนเพื่อจะได้มันมา ถ้าถามว่าเรื่องนี้เหมาะกับใคร ก็ต้องบอกว่าเหมาะกับแทบทุกคนในบ้านเลย ใครที่เป็นแฟนโคนันกับคิดอยู่แล้วไม่ต้องพูดเยอะ แค่เห็นสองยอดนักสืบตะวันออกตะวันตกกลับมาร่วมมือกันอีกครั้งก็คุ้มแล้ว ส่วนใครที่ชอบหนังลึกลับที่ค่อย ๆ ต่อจิ๊กซอว์ประวัติศาสตร์กับคดีปัจจุบันเข้าด้วยกัน ชอบบรรยากาศเมืองสวย ๆ ชอบดราม่ามิตรภาพแบบอบอุ่น ไม่โหดจนดูแล้วเหนื่อย จะดูคนเดียวตอนพักผ่อนคืนเหงา ๆ ก็เพลิน จะชวนครอบครัวหรือชวนเพื่อนมานั่งดูด้วยกันวันหยุดก็สนุก เพราะมันมีทั้งฉากลุ้น ฉากฮา ฉากซึ้งแบบพอดี ๆ ไม่ต้องเป็นแฟนเดนตายที่จำทุกตอนได้ก็ดูรู้เรื่อง แค่ปล่อยใจไปกับแสงไฟเมืองฮาโกดาเตะ เสียงดาบ และเกมไล่ล่าระหว่างนักสืบจิ๋วกับจอมโจรใต้แสงจันทร์ แล้วปล่อยให้ปริศนาปราการห้าแฉกค่อย ๆ พาเราไปจนสุดทางโดยไม่ต้องรีบรู้เฉลยก่อนเวลา รับรองว่าดูจบแล้วจะอิ่มใจเหมือนเพิ่งกลับจากเที่ยวกับเพื่อนสนิทมาจริง ๆ