Audition

เรื่องย่อ Audition

อาโอยามะเป็นชายวัยกลางคนที่ชีวิตดูเหมือนจะพร้อมไปหมดทุกอย่างแล้ว ทั้งงานที่มั่นคง บ้านที่อบอุ่น แล้วก็ลูกชายที่กำลังโตเป็นหนุ่มและเริ่มจะเข้าใจโลกของผู้ใหญ่มากขึ้นทุกวัน แต่จริง ๆ แล้วข้างในใจของเขากลับว่างโหวงอย่างบอกไม่ถูก เพราะตั้งแต่ภรรยาจากไปเมื่อหลายปีก่อน เขาก็ใช้ชีวิตแบบพ่อหม้ายที่ทำหน้าที่พ่อและหน้าที่การงานอย่างดีที่สุดมาตลอด ไม่เคยคิดจะเปิดใจให้ใครอีกเลย จนวันที่ลูกชายเอ่ยขึ้นมาเบา ๆ ว่าอยากเห็นพ่อมีความสุขอีกครั้ง อยากเห็นบ้านมีรอยยิ้มของผู้หญิงคนใหม่บ้าง คำพูดเรียบง่ายของเด็กหนุ่มคนนั้นกลับกลายเป็นเหมือนก้อนหินเล็ก ๆ ที่โยนลงไปในบ่อน้ำนิ่ง ๆ ในใจของเขา แล้วทำให้เกิดระลอกคลื่นของความเหงาที่เขาเคยพยายามกดเอาไว้ให้ลอยขึ้นมาอีกครั้ง เขารู้ตัวว่าตัวเองก็ยังโหยหาความรัก ความอบอุ่นจากการมีใครสักคนอยู่ข้าง ๆ ในยามเช้าและยามค่ำ ไม่ใช่แค่คนที่ผ่านเข้ามาแล้วก็ผ่านไป แต่เป็นคู่ชีวิตที่พร้อมจะเดินไปด้วยกันจริง ๆ ด้วยความที่เขาเป็นคนไม่ค่อยกล้าเรื่องความรัก ไม่รู้จะเริ่มต้นจีบใครที่ไหนในวัยแบบนี้ เพื่อนสนิทที่เป็นโปรดิวเซอร์ในวงการบันเทิงก็เลยเสนอไอเดียที่ฟังดูทั้งน่าสนุกและแอบเจ้าเล่ห์นิด ๆ ว่าไหน ๆ ก็จะหาคนรักทั้งที ลองใช้วิธีออดิชั่นหานางเอกหนังเรื่องใหม่บังหน้าดีไหม จะได้มีโอกาสเจอผู้หญิงมากมาย ได้พูดคุย ได้มองเห็นตัวตนของพวกเธอในสถานการณ์ที่เป็นธรรมชาติ แถมยังไม่ต้องเขินเหมือนไปออกเดทแบบตรง ๆ ตอนแรกอาโอยามะก็ลังเลมากนะ เพราะรู้สึกว่ามันดูไม่ค่อยแฟร์กับคนที่มาตั้งใจสมัครงานจริง ๆ แต่ด้วยแรงยุของเพื่อนและความเหงาที่เริ่มก่อตัวหนาแน่นขึ้นทุกวัน เขาก็เลยยอมตกลงแบบครึ่ง ๆ กลาง ๆ แล้วนั่งดูโปรไฟล์ผู้สมัครเป็นปึก ๆ ด้วยหัวใจที่เต้นแรงกว่าที่คิด เหมือนเด็กหนุ่มที่กำลังจะได้แอบรักใครสักคนอีกครั้งหลังจากห่างหายไปนาน แล้วท่ามกลางผู้หญิงหลายสิบคนที่เดินเข้ามาแนะนำตัว ยิ้ม หัวเราะ แล้วก็เดินออกไป อาซามิ ยามาซากิ กลับเป็นคนเดียวที่ทำให้เวลาของเขาหยุดนิ่งไปเลย เธอเป็นหญิงสาวที่ดูสงบ เรียบร้อย ไม่ได้พยายามอวดเสน่ห์หรือพูดเก่งเหมือนคนอื่น แต่แววตาของเธอนิ่งลึกและมีอะไรบางอย่างที่ทั้งน่าค้นหาและน่าทะนุถนอมในเวลาเดียวกัน เธอบอกว่าเคยเป็นนักเต้นบัลเลต์มาก่อน แต่ต้องหยุดไปด้วยเหตุผลเรื่องอาการบาดเจ็บและการเปลี่ยนแปลงในชีวิต น้ำเสียงของเธอเวลาพูดถึงอดีตนั้นเรียบเบาแต่แฝงความเศร้าเอาไว้จาง ๆ เหมือนคนที่เคยมีความฝันสวยงามแล้วฝันนั้นหลุดมือไป อาโอยามะรู้สึกเหมือนโดนดึงดูดอย่างแรงตั้งแต่แรกเห็น ไม่ใช่แค่ความสวยภายนอก แต่เป็นความรู้สึกว่าเธอเหงาเหมือนกัน โหยหาความรักความเข้าใจเหมือนกัน แล้วบางทีคนสองคนที่เคยผ่านความเจ็บปวดมาอาจจะช่วยเยียวยากันได้ หลังจากวันออดิชั่นวันนั้น เขาก็เอาแต่คิดถึงเธอไม่หยุด จนในที่สุดก็ตัดสินใจติดต่อไปหาเธอแบบส่วนตัว ชวนออกไปทานข้าว เดินเล่น คุยกันแบบธรรมดา ๆ เหมือนชายหญิงที่กำลังทำความรู้จักกัน ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นอย่างช้า ๆ และสวยงามมากเลยนะ เป็นความรักแบบผู้ใหญ่ที่ไม่ได้หวือหวาแต่เต็มไปด้วยความใส่ใจเล็ก ๆ น้อย ๆ เขาชอบเวลาที่เธอยิ้มบาง ๆ ชอบเวลาที่เธอฟังเขาอย่างตั้งใจ ชอบความรู้สึกที่ได้ดูแลใครสักคนอีกครั้ง ส่วนเธอก็มักจะมองเขาด้วยสายตาที่ทั้งไว้ใจและคาดหวัง ราวกับว่าเขาคือที่พักพิงสุดท้ายที่เธอตามหามานาน ความใกล้ชิดทางใจนำไปสู่แรงปรารถนาที่ลึกซึ้งขึ้นเรื่อย ๆ เป็นความต้องการที่จะเป็นของกันและกัน อยากสัมผัส อยากกอด อยากใช้เวลากลางคืนด้วยกันอย่างคนรักที่โหยหาความอบอุ่นจากเนื้อตัวและหัวใจ ความรู้สึกแบบนี้มันทำให้อาโอยามะเหมือนกลับมาเป็นหนุ่มอีกครั้ง กระชุ่มกระชวย มีชีวิตชีวา แล้วก็เริ่มวาดฝันถึงชีวิตแต่งงานที่เรียบง่าย มีเธออยู่ข้าง ๆ มีเสียงหัวเราะในบ้านหลังเดิม แต่ยิ่งรักมากเท่าไหร่ ความสงสัยเล็ก ๆ ก็เริ่มก่อตัวขึ้นในใจของเขาเงียบ ๆ เหมือนกัน เพราะยิ่งเขาพยายามจะรู้จักอดีตของเธอให้มากขึ้น ภาพของเธอก็ยิ่งดูเลือนราง เหมือนมีหมอกบาง ๆ คลุมอยู่ตลอดเวลา ทั้งเรื่องครูสอนเต้นที่ติดต่อไม่ได้ ทั้งเพื่อนร่วมงานเก่าที่หายตัวไปอย่างลึกลับ แล้วก็อพาร์ตเมนต์ของเธอที่ดูเงียบและว่างเปล่าจนผิดปกติ ทั้งที่เธอควรจะมีชีวิตชีวาตามวัย เขาพยายามบอกตัวเองว่าอย่าคิดมาก อย่าเอาความระแวงไปทำร้ายผู้หญิงบอบบางที่ไว้ใจเขา แต่สัญชาตญาณของผู้ชายที่เคยผ่านโลกมาเยอะก็อดกระซิบไม่ได้ว่ามีอะไรบางอย่างที่เธอยังไม่ได้เล่าให้ฟัง ความรักครั้งนี้เลยกลายเป็นการเดินทางที่ทั้งหวานและหน่วงในเวลาเดียวกัน ระหว่างหัวใจที่อยากจะเชื่อหมดทั้งใจกับสมองที่คอยเตือนให้ช้าลงหน่อย ค่อย ๆ ดูให้แน่ใจก่อน แล้วคำถามสำคัญก็คือ ถ้าคนที่เราเลือกแล้วด้วยหัวใจว่าใช่ อาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่เราเห็นตั้งแต่แรก เราจะยังกล้าพอที่จะรักต่อไปไหม หรือว่าความจริงบางอย่างกำลังรอให้เขาไปค้นพบด้วยตัวเองในวันที่สายเกินไป