Carrie

เรื่องย่อ Carrie

เคยสงสัยไหมว่าการเป็นคนที่ไม่มีใครมองเห็นเลยมันจะเหงาขนาดไหน สาวสยอง หรือ Carrie ฉบับปี 2013 พาเราไปนั่งข้าง ๆ แคร์รี่ เด็กสาวธรรมดาคนหนึ่งที่แค่ต้องการมีที่ยืนเล็ก ๆ ในโลกใบนี้เหมือนคนอื่นเขาเท่านั้นเอง แต่ทุกครั้งที่เธอเงยหน้าขึ้นมา สิ่งที่เจอกลับมีแต่สายตาดูแคลน เสียงหัวเราะเบา ๆ และความเย็นชาที่ทำให้หัวใจดวงเล็ก ๆ ของเธอห่อเหี่ยวลงทุกวัน ดูไปแล้วเราจะรู้สึกเหมือนเป็นเพื่อนสนิทที่นั่งมองเธออยู่จากโต๊ะข้าง ๆ อยากจะเอื้อมมือไปแตะไหล่แล้วบอกว่าไม่เป็นไรนะ แต่ก็รู้ว่าบาดแผลแบบนี้มันไม่ได้หายได้ด้วยคำพูดแค่ประโยคเดียว หนังค่อย ๆ พาเราเข้าไปอยู่ในลมหายใจของเธอ ในความเงียบที่บ้าน ในความอึดอัดที่โรงเรียน ในแววตาหวาด ๆ ที่เหมือนกำลังถามตัวเองตลอดเวลาว่าทำไมโลกถึงใจร้ายกับเธอจัง และยิ่งเรารู้จักเธอมากขึ้นเท่าไหร่ เราก็ยิ่งรู้สึกจุกแน่นมากขึ้นเท่านั้น เพราะเราเห็นเลยว่าเธอไม่ได้อยากมีเรื่องกับใครเลย เธอแค่อยากเป็นเด็กสาวธรรมดาที่มีเพื่อนคุย มีใครสักคนเข้าใจ และมีวันที่ไม่ต้องก้มหน้าหลบสายตาคนอื่นก็เท่านั้นเอง สิ่งที่ทำให้เราอินกับแคร์รี่มาก ๆ ก็คือแรงผลักดันในใจของเธอมันเรียบง่ายและจริงใจเหลือเกิน เธออยากเป็นที่ยอมรับ อยากรู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่า อยากกล้าที่จะยิ้ม อยากกล้าที่จะฝันเหมือนเด็กวัยเดียวกัน แต่สิ่งที่ขวางเธออยู่มันกลับเป็นกำแพงที่มองไม่เห็นที่ก่อขึ้นจากคนรอบตัวทีละก้อน ทั้งเพื่อนที่โรงเรียนที่มองเธอเป็นตัวตลก เป็นเป้าให้แกล้งให้ระบายอารมณ์ ทั้งบรรยากาศที่บ้านที่ไม่ได้เป็นที่พักใจอย่างที่บ้านควรจะเป็น ความรักที่เธอได้รับมันบิดเบี้ยวและเต็มไปด้วยความกลัว จนเธอสับสนไปหมดว่าตกลงแล้วความรักหน้าตาเป็นแบบไหนกันแน่ เธอเลยต้องเติบโตมาแบบระวังตัวตลอดเวลา เหมือนเดินบนพื้นบาง ๆ ที่พร้อมจะแตกได้ทุกเมื่อ ความสัมพันธ์รอบตัวเธอจึงค่อย ๆ หล่อหลอมให้เธอกลายเป็นคนที่เก็บทุกอย่างไว้ข้างใน ไม่กล้าพูด ไม่กล้าขอความช่วยเหลือ ได้แต่ก้มหน้ารับความเจ็บปวดซ้ำแล้วซ้ำเล่า และความเงียบนั้นแหละที่น่ากลัวที่สุด เพราะมันคือเสียงของพายุที่กำลังก่อตัวอยู่ข้างในใจของเด็กสาวที่ไม่มีใครยอมฟังเสียงของเธอเลย พอเราได้อยู่กับเธอไปสักพัก เราจะเริ่มสัมผัสได้เลยว่าข้างในตัวแคร์รี่มีอะไรบางอย่างที่พิเศษและน่าหวาดหวั่นซ่อนอยู่ เป็นพลังที่เธอเองก็ยังไม่เข้าใจดีนัก มันเหมือนเป็นทั้งเกราะป้องกันตัวและเป็นทั้งสิ่งที่ทำให้เธอรู้สึกแปลกแยกหนักกว่าเดิมอีก ในวันที่เธออ่อนแอที่สุด พลังนั้นกลับกลายเป็นที่พึ่งเดียวที่บอกเธอว่าเธอไม่ได้ไร้ค่า เธอมีอะไรบางอย่างที่คนอื่นไม่มี แต่ในขณะเดียวกันมันก็ทำให้เธอกลัวตัวเอง เพราะเธอไม่รู้ว่าจะควบคุมมันยังไง ไม่รู้ว่าความโกรธ ความเสียใจ และความน้อยใจที่สะสมมานานจะพาเธอไปถึงตรงไหน ความสยองของเรื่องนี้เลยไม่ได้มาจากผีหรือปีศาจที่ไหนเลย แต่มาจากความเจ็บปวดของมนุษย์ด้วยกันนี่แหละ จากคำพูดเล่น ๆ ที่คนพูดอาจลืมไปแล้ว แต่คนฟังจำไปทั้งชีวิต จากสายตาที่มองเหมือนเธอเป็นสิ่งแปลกปลอม จากแรงกดดันเล็ก ๆ ที่ถาโถมเข้ามาทุกวันจนเธอแทบหายใจไม่ออก ใครที่เคยรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนนอกในห้องเรียน เคยรู้สึกว่าไม่มีที่ให้ยืนในครอบครัว หรือเคยต้องยิ้มทั้งที่ข้างในร้องไห้ จะเข้าใจหัวใจของแคร์รี่ได้ในทันทีโดยไม่ต้องมีคำอธิบายเยอะเลย ถ้าใครอยาก ดูหนัง สาวสยอง เต็มเรื่อง แบบค่อย ๆ ซึมซับอารมณ์ไปกับตัวละคร อยากเห็นการแสดงที่ถ่ายทอดความเปราะบางและความอัดอั้นได้อย่างถึงใจ หนังของ โคลอี้ เกรซ มอเรตซ์ เรื่องนี้จะพาเราไปอยู่ในจุดที่ทั้งสงสาร ทั้งเอาใจช่วย และทั้งกลัวแทนเธอในเวลาเดียวกัน สำหรับคืนไหนที่อยากดูหนังที่ไม่ได้มีดีแค่ฉากตกใจ แต่ทำให้เรารู้สึกเจ็บและอิ่มในใจไปพร้อมกัน เรื่องนี้เหมาะมากเลย ไม่ว่าจะดูคนเดียวเงียบ ๆ ตอนพักผ่อนแล้วปล่อยใจไปกับเรื่องราว หรือจะชวนคนในบ้านมานั่งดูด้วยกันแล้วชวนกันคุยต่อเรื่องความเข้าใจและการกลั่นแกล้งในชีวิตจริงก็ดีงามทั้งนั้น สายดราม่าจะรักในความลึกของอารมณ์ ความสัมพันธ์ที่ค่อย ๆ เปลี่ยนเด็กสาวคนหนึ่งไปอย่างน่าใจหาย ส่วนสายสยองขวัญเชิงจิตวิทยาจะชอบในความตึงเครียดที่ค่อย ๆ ไต่ระดับ จากความหม่นเศร้าเงียบ ๆ ไปสู่แรงระเบิดที่ทั้งน่ากลัวและน่าสงสารจับใจ เป็นหนังที่ดูจบแล้วไม่ได้ทิ้งไว้แค่ความกลัว แต่ทิ้งคำถามเบา ๆ ไว้ในใจว่าในชีวิตจริงของเรา เราเคยมองข้ามใครที่เป็นแบบแคร์รี่ไปบ้างหรือเปล่า และเราจะใจดีกับกันได้มากกว่านี้อีกนิดได้ไหม ลองให้เวลากับเด็กสาวคนนี้สักค่ำคืน แล้วจะรู้เลยว่าทำไมเรื่องราวของเธอถึงยังอยู่ในใจคนดูมานานขนาดนี้ โดยที่เราไม่ต้องรู้ตอนจบก่อนเลย แค่เปิดใจเดินไปกับเธอ แล้วปล่อยให้ความรู้สึกพาเราไปก็พอแล้ว