Scissors

ดูตัวอย่าง

ตัวอย่าง

ตัวอย่าง Scissors

×

เรื่องย่อ Scissors

กรรไกรเล่มเล็กสนิมขึ้นนิด ๆ ที่ถูกทิ้งค้างอยู่ในลิ้นชักโต๊ะเก่ามานาน คงไม่มีใครสนใจหรอกถ้าไม่ใช่คนที่ผูกพันกับมันจริง ๆ แต่สำหรับ Missy ที่รับบทโดย Allison Ross ของชิ้นนี้มันเหมือนเศษความทรงจำจากวัยเด็กที่เธอเผลอหยิบขึ้นมาดูทุกครั้งเวลากลับบ้าน เธอไม่ได้กลับมาเพราะคิดถึงบ้านขนาดนั้นหรอก แค่รู้สึกว่าถึงเวลาต้องกลับมาเคลียร์อะไรบางอย่างในใจที่ค้างคามานาน ส่วน Karina น้องสาวที่รับบทโดย Rhian Rivera กลับเป็นคนละขั้วเลย เธอเลือกจะอยู่ต่อ เลือกจะประคองบ้านหลังเดิมเอาไว้ทั้งที่เหนื่อยจนแทบไม่เหลือแรงเป็นของตัวเอง สองคนพี่น้องโตมาด้วยกันแต่กลับต้องการคนละอย่าง คนหนึ่งอยากออกไปเป็นตัวเองให้ไกลที่สุด อีกคนแค่อยากให้คนที่รักยังอยู่ด้วยกันเหมือนเดิม พอได้กลับมาอยู่ใต้ชายคาเดียวกันอีกครั้ง ความห่างที่เคยคิดว่าลืมไปได้แล้วมันก็ค่อย ๆ โผล่ออกมาให้เห็นทีละนิด เริ่มจากเรื่องเล็ก ๆ อย่างคำพูดที่พูดไม่จบ มื้อข้าวที่กินกันเงียบ ๆ ไปจนถึงเรื่องใหญ่ที่ไม่มีใครกล้าแตะ อย่างการปรากฏตัวของ Jeric ที่เล่นโดย Ghion Espinosa ผู้ชายที่เคยเป็นทั้งความหวังและความผิดหวังของบ้าน กับ Wild Girl สาวปริศนาที่รับบทโดย Sandra Dela Cruz ที่เหมือนกระจกสะท้อนด้านที่ทั้งคู่พยายามซ่อนไว้ Missy ยิ่งอยากเข้าใจตัวเองก็ยิ่งรู้สึกผิดกับน้อง ส่วน Karina ยิ่งพยายามรักษาทุกอย่างไว้ก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองกำลังหายไป ความรักของพี่น้องคู่นี้ไม่ได้จางลงเลยนะ แต่มันดันมาพร้อมความคาดหวัง คำถามเก่า ๆ และความน้อยใจที่สะสมจนพูดออกมาไม่ถูกว่าจะเริ่มจากตรงไหนก่อนดี บรรยากาศของบ้านหลังนี้มันอบอวลไปด้วยความรู้สึกแบบบ้านจริง ๆ เลย ทั้งเสียงพัดลมเก่า ๆ ตอนบ่ายที่อากาศอบอ้าว กลิ่นกับข้าวจากครัวเล็ก ๆ เสียงประตูไม้ที่ปิดไม่ค่อยสนิท กับห้องนอนที่ยังเก็บของเล่นวัยเด็กไว้เหมือนเดิมทุกอย่าง ทุกมุมในบ้านเหมือนยังจำเรื่องราวของพวกเธอได้หมด แต่ในความคุ้นเคยนั้นก็มีความอึดอัดเจืออยู่ตลอดเวลา เหมือนเดินอยู่ในที่ที่เคยปลอดภัยที่สุด แต่ตอนนี้ต้องระวังทุกก้าวเพราะกลัวจะเหยียบโดนแผลเก่าของกันและกัน หนังค่อย ๆ พาเราไปนั่งอยู่ในความเงียบระหว่างพี่น้อง เงียบที่ไม่ได้ว่างเปล่าแต่เต็มไปด้วยคำที่อยากพูดแต่ไม่กล้า รอยยิ้มที่ฝืนนิด ๆ และสายตาที่บอกชัดว่ายังห่วงกันมากกว่าที่ปากยอมรับ สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้ดูแล้วหน่วงในใจคือมันไม่ได้พยายามบอกว่าใครถูกใครผิดเลย มันแค่ชวนให้เรามองว่าคนที่รักกันมาก ๆ ก็เผลอทำร้ายกันได้โดยไม่ตั้งใจเหมือนกัน บางทีก็เพราะหวังดีเกินไป บางทีก็เพราะเจ็บของตัวเองจนลืมมองอีกคน โทนของเรื่องเลยออกมาเป็นดราม่าเบา ๆ ที่ไม่เร่ง ไม่บีบ แต่ซึมลึกไปเรื่อย ๆ มีทั้งช่วงที่นั่งน้ำตาคลอโดยไม่รู้ตัวกับช่วงเล็ก ๆ ที่อบอุ่นหัวใจอย่างการหัวเราะด้วยกันครั้งแรกในรอบหลายปี ประเด็นเรื่องการเติบโต การให้อภัยตัวเอง และการเรียนรู้ที่จะรักกันแบบใหม่ในวันที่เราไม่เหมือนเดิมแล้ว ถูกเล่าออกมาอย่างอ่อนโยนมาก เหมือนเพื่อนค่อย ๆ เล่าให้ฟังว่า เออ ชีวิตมันก็แบบนี้แหละ ไม่มีคำตอบสำเร็จรูปให้หรอก มีแค่การค่อย ๆ เข้าใจกันมากขึ้นวันละนิด ถ้าคุณเคยมีพี่น้องหรือเคยรู้สึกว่ากำลังเดินอยู่ตรงกลางระหว่างความฝันของตัวเองกับความคาดหวังของครอบครัว เรื่องนี้จะยิ่ง chạmใจเป็นพิเศษ การแสดงของ Allison Ross กับ Rhian Rivera คือเคมีพี่น้องที่จริงมาก ทั้งรัก ทั้งหมั่นไส้ ทั้งห่วงจนพูดไม่ออก ส่วน Ghion Espinosa กับ Sandra Dela Cruz ก็เข้ามาเติมแรงกระเพื่อมให้เรื่องไม่นิ่งจนเกินไป อยากชวนให้ลองเปิดใจดูแบบไม่ต้องรีบ ใช้เวลาอยู่กับ Missy และ Karina ไปเรื่อย ๆ แล้วจะพบว่าบางทีกรรไกรเล่มเก่าเล่มนั้นไม่ได้มีไว้ตัดอะไรให้ขาดหรอก แต่อาจมีไว้เพื่อ提醒เราว่าสายสัมพันธ์บางอย่าง ต่อให้ห่างกันแค่ไหนมันก็ยังตัดกันไม่ขาดจริง ๆ

อ่านเพิ่มเติม ›

เรื่องย่อ Scissors

×

กรรไกรเล่มเล็กสนิมขึ้นนิด ๆ ที่ถูกทิ้งค้างอยู่ในลิ้นชักโต๊ะเก่ามานาน คงไม่มีใครสนใจหรอกถ้าไม่ใช่คนที่ผูกพันกับมันจริง ๆ แต่สำหรับ Missy ที่รับบทโดย Allison Ross ของชิ้นนี้มันเหมือนเศษความทรงจำจากวัยเด็กที่เธอเผลอหยิบขึ้นมาดูทุกครั้งเวลากลับบ้าน เธอไม่ได้กลับมาเพราะคิดถึงบ้านขนาดนั้นหรอก แค่รู้สึกว่าถึงเวลาต้องกลับมาเคลียร์อะไรบางอย่างในใจที่ค้างคามานาน ส่วน Karina น้องสาวที่รับบทโดย Rhian Rivera กลับเป็นคนละขั้วเลย เธอเลือกจะอยู่ต่อ เลือกจะประคองบ้านหลังเดิมเอาไว้ทั้งที่เหนื่อยจนแทบไม่เหลือแรงเป็นของตัวเอง สองคนพี่น้องโตมาด้วยกันแต่กลับต้องการคนละอย่าง คนหนึ่งอยากออกไปเป็นตัวเองให้ไกลที่สุด อีกคนแค่อยากให้คนที่รักยังอยู่ด้วยกันเหมือนเดิม

พอได้กลับมาอยู่ใต้ชายคาเดียวกันอีกครั้ง ความห่างที่เคยคิดว่าลืมไปได้แล้วมันก็ค่อย ๆ โผล่ออกมาให้เห็นทีละนิด เริ่มจากเรื่องเล็ก ๆ อย่างคำพูดที่พูดไม่จบ มื้อข้าวที่กินกันเงียบ ๆ ไปจนถึงเรื่องใหญ่ที่ไม่มีใครกล้าแตะ อย่างการปรากฏตัวของ Jeric ที่เล่นโดย Ghion Espinosa ผู้ชายที่เคยเป็นทั้งความหวังและความผิดหวังของบ้าน กับ Wild Girl สาวปริศนาที่รับบทโดย Sandra Dela Cruz ที่เหมือนกระจกสะท้อนด้านที่ทั้งคู่พยายามซ่อนไว้ Missy ยิ่งอยากเข้าใจตัวเองก็ยิ่งรู้สึกผิดกับน้อง ส่วน Karina ยิ่งพยายามรักษาทุกอย่างไว้ก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองกำลังหายไป ความรักของพี่น้องคู่นี้ไม่ได้จางลงเลยนะ แต่มันดันมาพร้อมความคาดหวัง คำถามเก่า ๆ และความน้อยใจที่สะสมจนพูดออกมาไม่ถูกว่าจะเริ่มจากตรงไหนก่อนดี

บรรยากาศของบ้านหลังนี้มันอบอวลไปด้วยความรู้สึกแบบบ้านจริง ๆ เลย ทั้งเสียงพัดลมเก่า ๆ ตอนบ่ายที่อากาศอบอ้าว กลิ่นกับข้าวจากครัวเล็ก ๆ เสียงประตูไม้ที่ปิดไม่ค่อยสนิท กับห้องนอนที่ยังเก็บของเล่นวัยเด็กไว้เหมือนเดิมทุกอย่าง ทุกมุมในบ้านเหมือนยังจำเรื่องราวของพวกเธอได้หมด แต่ในความคุ้นเคยนั้นก็มีความอึดอัดเจืออยู่ตลอดเวลา เหมือนเดินอยู่ในที่ที่เคยปลอดภัยที่สุด แต่ตอนนี้ต้องระวังทุกก้าวเพราะกลัวจะเหยียบโดนแผลเก่าของกันและกัน หนังค่อย ๆ พาเราไปนั่งอยู่ในความเงียบระหว่างพี่น้อง เงียบที่ไม่ได้ว่างเปล่าแต่เต็มไปด้วยคำที่อยากพูดแต่ไม่กล้า รอยยิ้มที่ฝืนนิด ๆ และสายตาที่บอกชัดว่ายังห่วงกันมากกว่าที่ปากยอมรับ

สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้ดูแล้วหน่วงในใจคือมันไม่ได้พยายามบอกว่าใครถูกใครผิดเลย มันแค่ชวนให้เรามองว่าคนที่รักกันมาก ๆ ก็เผลอทำร้ายกันได้โดยไม่ตั้งใจเหมือนกัน บางทีก็เพราะหวังดีเกินไป บางทีก็เพราะเจ็บของตัวเองจนลืมมองอีกคน โทนของเรื่องเลยออกมาเป็นดราม่าเบา ๆ ที่ไม่เร่ง ไม่บีบ แต่ซึมลึกไปเรื่อย ๆ มีทั้งช่วงที่นั่งน้ำตาคลอโดยไม่รู้ตัวกับช่วงเล็ก ๆ ที่อบอุ่นหัวใจอย่างการหัวเราะด้วยกันครั้งแรกในรอบหลายปี ประเด็นเรื่องการเติบโต การให้อภัยตัวเอง และการเรียนรู้ที่จะรักกันแบบใหม่ในวันที่เราไม่เหมือนเดิมแล้ว ถูกเล่าออกมาอย่างอ่อนโยนมาก เหมือนเพื่อนค่อย ๆ เล่าให้ฟังว่า เออ ชีวิตมันก็แบบนี้แหละ ไม่มีคำตอบสำเร็จรูปให้หรอก มีแค่การค่อย ๆ เข้าใจกันมากขึ้นวันละนิด

ถ้าคุณเคยมีพี่น้องหรือเคยรู้สึกว่ากำลังเดินอยู่ตรงกลางระหว่างความฝันของตัวเองกับความคาดหวังของครอบครัว เรื่องนี้จะยิ่ง chạmใจเป็นพิเศษ การแสดงของ Allison Ross กับ Rhian Rivera คือเคมีพี่น้องที่จริงมาก ทั้งรัก ทั้งหมั่นไส้ ทั้งห่วงจนพูดไม่ออก ส่วน Ghion Espinosa กับ Sandra Dela Cruz ก็เข้ามาเติมแรงกระเพื่อมให้เรื่องไม่นิ่งจนเกินไป อยากชวนให้ลองเปิดใจดูแบบไม่ต้องรีบ ใช้เวลาอยู่กับ Missy และ Karina ไปเรื่อย ๆ แล้วจะพบว่าบางทีกรรไกรเล่มเก่าเล่มนั้นไม่ได้มีไว้ตัดอะไรให้ขาดหรอก แต่อาจมีไว้เพื่อ提醒เราว่าสายสัมพันธ์บางอย่าง ต่อให้ห่างกันแค่ไหนมันก็ยังตัดกันไม่ขาดจริง ๆ