Red to Kill

ดูตัวอย่าง

ตัวอย่าง

ตัวอย่าง Red to Kill

×

เรื่องย่อ Red to Kill

จำภาพแรกไว้ให้ดีนะ ฝนพรำกลางดึกในฮ่องกง แสงนีออนสีแดงฉานสะท้อนบนพื้นถนนที่เปียกจนเป็นเงาไหว ๆ เสียงรองเท้าแตะน้ำดังลั่นในตรอกที่แทบไม่มีคน แล้วหญิงสาวคนหนึ่งก็วิ่งออกมาเนื้อตัวสั่นเทา เสื้อผ้าเปียกแนบร่าง ผมเผ้ากระเซิง ดวงตาเบิกกว้างเหมือนเพิ่งหลุดออกมาจากฝันร้ายที่ยังไม่ยอมตื่น เธอหยุดหอบอยู่ใต้ชายคาร้านที่ปิดแล้ว กอดตัวเองแน่นเหมือนพยายามจะบอกอะไรสักอย่างแต่พูดออกมาเป็นคำไม่ได้ บรรยากาศตอนนั้นมันทั้งหนาวทั้งอึดอัด บอกเลยว่าแค่ไม่กี่นาทีแรกใจเราก็เต้นไม่เป็นจังหวะแล้ว เพราะไม่รู้เลยว่าเธอเจออะไรมา แล้วใครกันที่จะกล้าเดินเข้าไปหาเธอท่ามกลางคืนแบบนั้น เธอคนนั้นคือ หมิงหมิง (Ming-Ming Yuk Kong) หญิงสาวผู้ใหญ่ที่มีจิตใจใสซื่อเหมือนแก้วใบใส จงซูฮุ่ยเล่นบทนี้ได้น่าสงสารจับใจจริง ๆ นะ คือแบบว่าเธอไม่ได้ไร้เดียงสาแบบแกล้งทำ แต่มันเป็นความใสที่ทำให้คนดูอย่างเราอยากปกป้องเธอโดยไม่รู้ตัว ส่วนคนที่เข้ามาในชีวิตเธอพร้อม ๆ กันมีสองคน คนแรกคือ เจียเล่อ (Ka Lok Cheung) ที่รับบทโดย โหลวหมิ่นอี๋ เธอเป็นพี่สาวใจดีจากศูนย์ช่วยเหลือที่คอยดูแลหมิงหมิงเหมือนน้องสาวแท้ ๆ คอยสอน คอยปลอบ คอยลูบหลังเวลาหมิงหมิงหวาดกลัว อีกคนคือ จือเหว่ย (Chi Wai Chan) ผู้ชายมาดดีมีตำแหน่งน่าเชื่อถือที่รับบทโดย อู๋อี้เจียง เขาพูดจาสุภาพ ยิ้มอบอุ่น ดูเป็นสุภาพบุรุษทุกกระเบียด แต่แววตาลึก ๆ ของเขามันมีอะไรบางอย่างที่เย็นเยียบและหิวกระหายซ่อนอยู่ ความสัมพันธ์ของสามคนนี้มันเลยเหมือนเชือกสามเส้นที่ค่อย ๆ พันกันแน่นขึ้นเรื่อย ๆ โดยที่หมิงหมิงเองก็เริ่มเรียนรู้ความรู้สึกแบบผู้ใหญ่ ทั้งความไว้ใจ ความผูกพัน แล้วก็แรงดึงดูดที่เธอเองก็ยังเรียกชื่อไม่ถูก ยิ่งเรื่องเดินไปข้างหน้า ความใกล้ชิดมันก็ยิ่งกลายเป็นความเย้ายวนแบบผู้ใหญ่ที่แอบร้อนแรงอยู่ในที เจียเล่อเองก็เป็นหญิงสาวที่มีเสน่ห์และความเหงาของตัวเอง เธอทุ่มเทให้งานช่วยเหลือจนลืมดูแลหัวใจตัวเองไปเลย พอได้มาเจอกับผู้ชายที่ดูอบอุ่นและเข้าใจเธออย่างจือเหว่ย ใจมันก็อดหวั่นไหวไม่ได้อยู่แล้ว ส่วนหมิงหมิงที่เริ่มเติบโตในแบบของเธอ เธอเริ่มติดเจียเล่อ เริ่มอยากสัมผัส อยากกอด อยากมีใครสักคนอยู่ข้าง ๆ ในคืนที่ฝนตก มันเป็นความปรารถนาแบบซื่อ ๆ ตรง ๆ ของคนที่ไม่รู้จักปิดบัง แล้วบรรยากาศในหอพัก ในห้องแคบ ๆ ที่มีแค่แสงไฟสลัว ๆ กับเสียงหายใจ มันก็ยิ่งทำให้ทุกสายตาทุกสัมผัสมีความหมายมากขึ้น แต่ในขณะเดียวกัน ด้านมืดของจือเหว่ยก็ค่อย ๆ เผยออกมา จากคนที่ดูแสนดีกลายเป็นคนที่หมกมุ่นในอำนาจและการครอบครอง เขาชอบควบคุม ชอบมองผู้หญิงในแบบที่คนปกติไม่มองกัน แล้วคืนหนึ่งที่มีชายแปลก ๆ ในสถานพักพิงอย่าง Ugly Mental Patient มาเพ้อพูดอะไรบางอย่างที่ไม่มีใครอยากเชื่อ มันก็เหมือนจุดไฟให้เจียเล่อเริ่มเอะใจ ว่าความอ่อนโยนที่เธอเห็นมาตลอดอาจจะเป็นแค่หน้ากาก จริง ๆ แล้วสิ่งที่ทำให้เรื่องนี้มันหลอนและติดอยู่ในใจ ไม่ใช่แค่ฉากวาบหวามหรือเรือนร่างสวย ๆ ใต้แสงแดงหรอกนะ แต่มันคือคำถามเรื่องความปรารถนาของคนเรานี่แหละ ว่าความต้องการความรักกับความต้องการครอบครองมันต่างกันตรงไหนกันแน่ หมิงหมิงเป็นตัวแทนของใจที่บริสุทธิ์ที่สุด เธออยากรักและอยากถูกรักแบบตรงไปตรงมาโดยไม่มีเล่ห์เหลี่ยมเลย ส่วนเจียเล่อก็เหมือนผู้หญิงทำงานทั่วไปที่เหนื่อยล้าและโหยหาอ้อมกอดที่ปลอดภัย แต่กลับมองไม่ออกว่าคนที่ยื่นมือมาให้นั้นอบอุ่นจริงหรือแค่ร้อนเพราะแรงอยากที่เป็นพิษ แล้วจือเหว่ยก็คือภาพของความเหงาที่เน่าเฟะจนกลายเป็นความหมกมุ่น เขามีทุกอย่างพร้อมแต่ข้างในกลับว่างเปล่าจนต้องเติมด้วยสายตาและการสัมผัสจากคนอื่นอยู่ตลอด หนังค่อย ๆ พาเราไปเห็นว่าคนที่ดูอ่อนแอที่สุดอาจจะเข้มแข็งที่สุดในเวลาคับขัน ส่วนคนที่ดูน่าไว้ใจที่สุดอาจจะน่ากลัวที่สุดก็ได้ ถ้าคืนนี้ยังไม่รู้จะดูอะไรดี อยากชวนให้ลองเปิดใจดูเรื่องนี้แบบเงียบ ๆ คนเดียวแล้วปล่อยให้แสงสีแดงของมันค่อย ๆ กลืนเราเข้าไปเลยนะ มันทั้งเย้ายวน ทั้งอึดอัด ทั้งบีบหัวใจในเวลาเดียวกัน การแสดงของจงซูฮุ่ยกับโหลวหมิ่นอี๋คือดีมากจนเราลืมไปเลยว่ากำลังดูหนังเก่าจากปี 1994 ส่วนอู๋อี้เจียงก็เล่นได้น่าขนลุกแบบสุภาพบุรุษโรคจิตที่ยิ้มไปพร้อมกับวางแผนอะไรบางอย่างอยู่ตลอดเวลา ใครที่ชอบหนังอารมณ์ดิบ ๆ ที่มีทั้งความรัก ความใคร่ แล้วก็ปมระทึกให้ลุ้นตาม รับรองว่าจะดูจบแล้วนั่งนิ่งไปพักใหญ่ นึกถึงสายตาของหมิงหมิงในฉากแรกไม่หายเลยจริง ๆ

อ่านเพิ่มเติม ›

เรื่องย่อ Red to Kill

×

จำภาพแรกไว้ให้ดีนะ ฝนพรำกลางดึกในฮ่องกง แสงนีออนสีแดงฉานสะท้อนบนพื้นถนนที่เปียกจนเป็นเงาไหว ๆ เสียงรองเท้าแตะน้ำดังลั่นในตรอกที่แทบไม่มีคน แล้วหญิงสาวคนหนึ่งก็วิ่งออกมาเนื้อตัวสั่นเทา เสื้อผ้าเปียกแนบร่าง ผมเผ้ากระเซิง ดวงตาเบิกกว้างเหมือนเพิ่งหลุดออกมาจากฝันร้ายที่ยังไม่ยอมตื่น เธอหยุดหอบอยู่ใต้ชายคาร้านที่ปิดแล้ว กอดตัวเองแน่นเหมือนพยายามจะบอกอะไรสักอย่างแต่พูดออกมาเป็นคำไม่ได้ บรรยากาศตอนนั้นมันทั้งหนาวทั้งอึดอัด บอกเลยว่าแค่ไม่กี่นาทีแรกใจเราก็เต้นไม่เป็นจังหวะแล้ว เพราะไม่รู้เลยว่าเธอเจออะไรมา แล้วใครกันที่จะกล้าเดินเข้าไปหาเธอท่ามกลางคืนแบบนั้น

เธอคนนั้นคือ หมิงหมิง (Ming-Ming Yuk Kong) หญิงสาวผู้ใหญ่ที่มีจิตใจใสซื่อเหมือนแก้วใบใส จงซูฮุ่ยเล่นบทนี้ได้น่าสงสารจับใจจริง ๆ นะ คือแบบว่าเธอไม่ได้ไร้เดียงสาแบบแกล้งทำ แต่มันเป็นความใสที่ทำให้คนดูอย่างเราอยากปกป้องเธอโดยไม่รู้ตัว ส่วนคนที่เข้ามาในชีวิตเธอพร้อม ๆ กันมีสองคน คนแรกคือ เจียเล่อ (Ka Lok Cheung) ที่รับบทโดย โหลวหมิ่นอี๋ เธอเป็นพี่สาวใจดีจากศูนย์ช่วยเหลือที่คอยดูแลหมิงหมิงเหมือนน้องสาวแท้ ๆ คอยสอน คอยปลอบ คอยลูบหลังเวลาหมิงหมิงหวาดกลัว อีกคนคือ จือเหว่ย (Chi Wai Chan) ผู้ชายมาดดีมีตำแหน่งน่าเชื่อถือที่รับบทโดย อู๋อี้เจียง เขาพูดจาสุภาพ ยิ้มอบอุ่น ดูเป็นสุภาพบุรุษทุกกระเบียด แต่แววตาลึก ๆ ของเขามันมีอะไรบางอย่างที่เย็นเยียบและหิวกระหายซ่อนอยู่ ความสัมพันธ์ของสามคนนี้มันเลยเหมือนเชือกสามเส้นที่ค่อย ๆ พันกันแน่นขึ้นเรื่อย ๆ โดยที่หมิงหมิงเองก็เริ่มเรียนรู้ความรู้สึกแบบผู้ใหญ่ ทั้งความไว้ใจ ความผูกพัน แล้วก็แรงดึงดูดที่เธอเองก็ยังเรียกชื่อไม่ถูก

ยิ่งเรื่องเดินไปข้างหน้า ความใกล้ชิดมันก็ยิ่งกลายเป็นความเย้ายวนแบบผู้ใหญ่ที่แอบร้อนแรงอยู่ในที เจียเล่อเองก็เป็นหญิงสาวที่มีเสน่ห์และความเหงาของตัวเอง เธอทุ่มเทให้งานช่วยเหลือจนลืมดูแลหัวใจตัวเองไปเลย พอได้มาเจอกับผู้ชายที่ดูอบอุ่นและเข้าใจเธออย่างจือเหว่ย ใจมันก็อดหวั่นไหวไม่ได้อยู่แล้ว ส่วนหมิงหมิงที่เริ่มเติบโตในแบบของเธอ เธอเริ่มติดเจียเล่อ เริ่มอยากสัมผัส อยากกอด อยากมีใครสักคนอยู่ข้าง ๆ ในคืนที่ฝนตก มันเป็นความปรารถนาแบบซื่อ ๆ ตรง ๆ ของคนที่ไม่รู้จักปิดบัง แล้วบรรยากาศในหอพัก ในห้องแคบ ๆ ที่มีแค่แสงไฟสลัว ๆ กับเสียงหายใจ มันก็ยิ่งทำให้ทุกสายตาทุกสัมผัสมีความหมายมากขึ้น แต่ในขณะเดียวกัน ด้านมืดของจือเหว่ยก็ค่อย ๆ เผยออกมา จากคนที่ดูแสนดีกลายเป็นคนที่หมกมุ่นในอำนาจและการครอบครอง เขาชอบควบคุม ชอบมองผู้หญิงในแบบที่คนปกติไม่มองกัน แล้วคืนหนึ่งที่มีชายแปลก ๆ ในสถานพักพิงอย่าง Ugly Mental Patient มาเพ้อพูดอะไรบางอย่างที่ไม่มีใครอยากเชื่อ มันก็เหมือนจุดไฟให้เจียเล่อเริ่มเอะใจ ว่าความอ่อนโยนที่เธอเห็นมาตลอดอาจจะเป็นแค่หน้ากาก

จริง ๆ แล้วสิ่งที่ทำให้เรื่องนี้มันหลอนและติดอยู่ในใจ ไม่ใช่แค่ฉากวาบหวามหรือเรือนร่างสวย ๆ ใต้แสงแดงหรอกนะ แต่มันคือคำถามเรื่องความปรารถนาของคนเรานี่แหละ ว่าความต้องการความรักกับความต้องการครอบครองมันต่างกันตรงไหนกันแน่ หมิงหมิงเป็นตัวแทนของใจที่บริสุทธิ์ที่สุด เธออยากรักและอยากถูกรักแบบตรงไปตรงมาโดยไม่มีเล่ห์เหลี่ยมเลย ส่วนเจียเล่อก็เหมือนผู้หญิงทำงานทั่วไปที่เหนื่อยล้าและโหยหาอ้อมกอดที่ปลอดภัย แต่กลับมองไม่ออกว่าคนที่ยื่นมือมาให้นั้นอบอุ่นจริงหรือแค่ร้อนเพราะแรงอยากที่เป็นพิษ แล้วจือเหว่ยก็คือภาพของความเหงาที่เน่าเฟะจนกลายเป็นความหมกมุ่น เขามีทุกอย่างพร้อมแต่ข้างในกลับว่างเปล่าจนต้องเติมด้วยสายตาและการสัมผัสจากคนอื่นอยู่ตลอด หนังค่อย ๆ พาเราไปเห็นว่าคนที่ดูอ่อนแอที่สุดอาจจะเข้มแข็งที่สุดในเวลาคับขัน ส่วนคนที่ดูน่าไว้ใจที่สุดอาจจะน่ากลัวที่สุดก็ได้

ถ้าคืนนี้ยังไม่รู้จะดูอะไรดี อยากชวนให้ลองเปิดใจดูเรื่องนี้แบบเงียบ ๆ คนเดียวแล้วปล่อยให้แสงสีแดงของมันค่อย ๆ กลืนเราเข้าไปเลยนะ มันทั้งเย้ายวน ทั้งอึดอัด ทั้งบีบหัวใจในเวลาเดียวกัน การแสดงของจงซูฮุ่ยกับโหลวหมิ่นอี๋คือดีมากจนเราลืมไปเลยว่ากำลังดูหนังเก่าจากปี 1994 ส่วนอู๋อี้เจียงก็เล่นได้น่าขนลุกแบบสุภาพบุรุษโรคจิตที่ยิ้มไปพร้อมกับวางแผนอะไรบางอย่างอยู่ตลอดเวลา ใครที่ชอบหนังอารมณ์ดิบ ๆ ที่มีทั้งความรัก ความใคร่ แล้วก็ปมระทึกให้ลุ้นตาม รับรองว่าจะดูจบแล้วนั่งนิ่งไปพักใหญ่ นึกถึงสายตาของหมิงหมิงในฉากแรกไม่หายเลยจริง ๆ