Apex

เรื่องย่อ Apex

บางทีเรื่องใหญ่ ๆ ในชีวิตก็เริ่มจากเรื่องเล็กจนแทบมองข้าม อย่างเชือกรองเท้าเดินป้าคู่เก่าที่ผูกแล้วผูกอีกทุกเช้าให้แน่นกว่าเดิมนิดหนึ่ง ราวกับว่าการรัดปมให้ดีจะช่วยให้ใจที่หลวม ๆ กลับมาเข้าที่เข้าทางได้บ้าง และสำหรับผู้หญิงคนหนึ่งเชือกคู่นั้นก็เลยกลายเป็นเหมือนพิธีเงียบ ๆ ก่อนก้าวออกจากเต็นท์หลังเล็กไปเผชิญกับป่ากว้างของออสเตรเลีย ที่ตอนเช้าดูสงบจนได้ยินเสียงใบไม้เสียดกัน แต่พอตกบ่ายแสงเริ่มเอียงและเงาไม้ยืดยาว ความเงียบแบบเดียวกันนั้นกลับทำให้รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบเหลือแค่เราคนเดียวจริง ๆ ผู้หญิงคนนั้นคือ Sasha ที่รับบทโดย ชาร์ลีซ เทรอน เธอไม่ได้มาเดินป่าเพราะชอบความท้าทายหรืออยากพิสูจน์ว่าเก่งกว่าใคร แต่เพราะข้างในเธอยังอุ้มความสูญเสียบางอย่างเอาไว้แน่นจนไม่รู้จะวางมันลงที่ไหน การออกมาเดินลำพังไกล ๆ แบบนี้เลยเหมือนการขอเวลาอยู่กับตัวเองสักพัก เพื่อถามใจเบา ๆ ว่ายังไหวอยู่ไหม ยังอยากไปต่อหรือเปล่า ระหว่างทางเธอก็ได้เจอผู้คนประปรายตามเส้นทาง ทั้ง Ben ที่รับบทโดย ทารอน เอเจอร์ตัน ชายหนุ่มท่าทางเป็นมิตรแต่ก็อ่านยาก กับ Tommy ที่รับบทโดย อีริก บานา และคนแปลกหน้าอีกไม่กี่คนอย่าง Leah หรือ Sean ที่แวะเข้ามาในบทสนทนาสั้น ๆ ตรงจุดพัก รอยยิ้มเล็ก ๆ เหล่านั้นเลยยิ่งทำให้บรรยากาศดูเป็นกันเอง ทั้งที่ลึก ๆ แล้วเธอเองก็ยังไม่ไว้ใจใครเต็มร้อย แต่แล้วกิจวัตรธรรมดา ๆ อย่างการแวะซื้อของที่ร้านชำเล็ก ๆ การทักทายนักเดินป่าด้วยกัน หรือการปักหมุดเส้นทางในแผนที่ ก็ค่อย ๆ เพี้ยนไปทีละนิดแบบบอกไม่ถูก จากคนที่แค่มาเดินป่าเพื่อเยียวยาใจ Sasha กลับรู้ตัวว่าตัวเองกำลังถูกดึงเข้าไปอยู่ในเกมล่าที่ใครบางคนวางไว้อย่างใจเย็น เหมือนมีสายตาที่มองเธอไม่ใช่ในฐานะคน แต่เป็นเหมือนเหยื่อที่ต้องเดินไปตามทางที่ขีดไว้ให้ ทางที่เคยเลือกเองเพื่อท้าทายขีดจำกัดเลยกลายเป็นทางที่ต้องเลือกทุกก้าวเพื่อเอาชีวิตรอด จะเดินต่อ จะเลี้ยวกลับ จะไว้ใจเสียงที่ได้ยินหลังพุ่มไม้ดีไหม ทุกการตัดสินใจมีราคาที่ต้องจ่าย และที่น่ากลัวกว่าความมืดในป่าก็คือความรู้สึกว่าเราไม่รู้เลยว่าคนที่ยิ้มให้เมื่อเช้าจะใช่คนที่กำลังไล่ตามเราอยู่หรือเปล่า สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้หน่วงอยู่ในใจไม่ใช่แค่ฉากไล่ล่าตื่นเต้นแบบหนังแอ็กชันทริลเลอร์ทั่วไป แต่เป็นความรู้สึกข้างในของ Sasha เองที่เราค่อย ๆ เข้าใจไปพร้อมกัน ความเศร้าที่เธอแบกมาไม่ได้หายไปไหนเวลาต้องวิ่งหนี มันกลับชัดขึ้นด้วยซ้ำ เพราะตอนที่ร่างกายเหนื่อยจนแทบก้าวต่อไม่ไหว ใจมันก็จะถามตัวเองซ้ำ ๆ ว่าจะสู้ไปเพื่ออะไรกันแน่ ป่ากว้างที่ทั้งสวยและน่ากลัวในเวลาเดียวกันเลยเหมือนกระจกสะท้อนใจเธอ ทางเปิดโล่งมีเยอะแยะแต่กลับไม่รู้ว่าทางไหนปลอดภัย เสียงลมเสียงกิ่งไม้หักเล็ก ๆ กลายเป็นสิ่งที่ทำให้ต้องหยุดฟังทุกครั้ง และความโดดเดี่ยวที่ตอนแรกเธอเลือกเองก็ค่อย ๆ กลายเป็นแรงกดที่บีบให้เธอต้องดึงความกล้าและสัญชาตญาณดิบ ๆ ออกมาใช้อย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน ถ้าคุณชอบหนังเอาตัวรอดที่ไม่ได้มาแค่ตุ้งแช่หรือไล่ยิงกันไม่หยุด แต่ค่อย ๆ พาเราจมไปกับบรรยากาศแล้วบีบให้ลุ้นไปทีละลมหายใจ เรื่องนี้คือคำชวนที่อยากบอกต่อจริง ๆ เพราะเราจะได้ทั้งลุ้นว่า Sasha จะใช้ไหวพริบพลิกสถานการณ์ยังไง ได้เอาใจช่วยคนที่แค่กำลังพยายามกลับมารักชีวิตตัวเองอีกครั้ง และได้สัมผัสความระทึกแบบที่ทำให้แม้แต่ช่วงเงียบ ๆ ก็ยังนั่งไม่ติดเก้าอี้ ลองเปิดใจเดินเข้าป่าไปพร้อมกับเธอสักครั้ง แล้วจะรู้เลยว่าบางครั้งเชือกผูกรองเท้าคู่เดิม ๆ ก็อาจพาเราไปไกลกว่าที่คิดไว้เยอะมาก