Luck My Life

เรื่องย่อ Luck My Life

จำความรู้สึกของการมีกิจวัตรเล็ก ๆ ที่ทำให้ทั้งวันดูเข้าที่เข้าทางได้ไหม สำหรับ จั่วเทียนไฉ (Zhuo Tian Cai) มันคือการเคาะขอบโต๊ะเบา ๆ สามครั้งก่อนเอื้อมมือไปหยิบไพ่นกกระจอก แค่จังหวะสั้น ๆ แค่นั้นเขาก็เหมือนได้บอกตัวเองว่าวันนี้ทุกอย่างจะราบรื่น จนเช้าวันหนึ่งที่จังหวะเดิม ๆ นั้นไม่ช่วยอะไรอีกแล้ว หยิบอะไรก็ผิดแต้ม ทำอะไรก็สะดุดไปหมด เหมือนอากาศรอบตัวมันหนืดขึ้นโดยไม่มีสาเหตุ ร้านที่เคยคึกคักก็ดูหม่นลง แสงไฟในห้องเล่นไพ่ที่เคยอบอุ่นก็เย็นเยียบขึ้นอย่างประหลาด และความมั่นใจที่เคยพกติดกระเป๋ามาตลอดก็หายไปพร้อมกับดวงที่เคยคิดว่าจะอยู่กับเขาตลอดไป แต่เรื่องมันไม่ได้เหงาขนาดต้องนั่งซึมอยู่คนเดียวหรอกนะ เพราะรอบตัวเทียนไฉยังมีคนที่คอยทั้งผลักทั้งดึงอยู่เต็มไปหมด คนแรกที่ขาดไม่ได้เลยคือคู่ปรับตัวฉกาจอย่าง Gu Lei ที่มองปราดเดียวก็รู้ว่าเกิดมาเพื่อข่มกันโดยเฉพาะ ยิ่งเทียนไฉเป๋เท่าไหร่ อีกฝ่ายก็ยิ่งดูนิ่งและน่าหมั่นไส้มากขึ้นเท่านั้น แล้วก็มี หลินซินอี๋ (Lin Xin Yi) ที่เข้ามาในจังหวะชีวิตกำลังรวนพอดี ไม่ได้มาแบบนางฟ้าโปรยทางสว่างอะไรขนาดนั้น แต่เป็นคนที่อยู่ข้าง ๆ แล้วทำให้อยากฮึดขึ้นมาอีกนิด ยังมี Ji Ge เพื่อนสายป่วนที่พูดมากกว่าคิด กับ อาจารย์ใหญ่หวู (Principal Wu) เจ้าของโรงเรียนสอนไพ่นกกระจอกที่ท่าทางเหมือนจะใจดีแต่จริง ๆ เขี้ยวลึกสุด ๆ ไหนจะคุณแม่ของเทียนไฉที่รับบทโดย Joey Swee ที่บ่นเก่งแต่รักลูกที่สุดในโลก รวมถึง Ah Shu, Cat และ Aunty Mei ที่ผลัดกันเข้ามาเติมเสียงหัวเราะกับความวุ่นวายให้บ้านและโต๊ะไพ่ไม่เคยเงียบเลยสักวัน ยิ่งถลำลึกเข้าไปในโรงเรียนสอนไพ่นกกระจอกนี่แหละ เดิมพันมันถึงค่อย ๆ ขยับสูงขึ้นแบบไม่รู้ตัว ตอนแรกเทียนไฉที่เล่นโดย Richie Koh แค่คิดว่าจะมาเรียนเอาวิชาลัด ๆ ไปล้างตา ไปทวงดวงคืนแบบเร็ว ๆ เหมือนไปเติมน้ำมันแล้วขับต่อเลย แต่พอเจอตารางฝึกที่ต้องจำแต้ม ต้องอ่านสีหน้าคน ต้องนั่งสมาธิอยู่กับไพ่เดิม ๆ เป็นชั่วโมง เขาก็เริ่มรู้แล้วว่าไม่มีทางลัดให้คนดวงตกเลยสักนิด ทุกครั้งที่พลาดก็จะโดนแซว โดนทำโทษฮา ๆ จนหน้าเสีย แต่หลังเสียงหัวเราะนั้นคือความกดดันจริง ๆ เพราะโต๊ะแข่งขันที่รออยู่ข้างหน้าไม่ใช่ที่เล่นขำ ๆ อีกต่อไป มันคือเวทีที่จะพิสูจน์ว่าเขาจะกลับไปยืนต่อหน้าคู่แข่งได้ไหม แล้วถ้าแพ้อีกจะเหลืออะไรให้กอบกู้บ้าง ความตลกกับความลุ้นมันเลยวิ่งคู่กันไปตลอด เหมือนดูเพื่อนกำลังพยายามกลั้นขำทั้งที่มือสั่นไปหมดแล้ว ที่ทำให้เราดูแล้วเอาใจช่วยมาก ๆ ไม่ใช่แค่ชั้นเชิงบนกระดานไพ่หรอก แต่เป็นคำถามที่ซ่อนอยู่ในใจเทียนไฉตลอดทั้งเรื่องว่า ตกลงชีวิตคนเรามันขับเคลื่อนด้วยดวงจริง ๆ เหรอ แล้วถ้าวันหนึ่งดวงมันหมดเกลี้ยงแบบนี้ เราจะยังเหลืออะไรที่เป็นของตัวเองบ้าง การนั่งหลังขดหลังแข็งท่องจำไพ่ การยอมรับว่าตัวเองยังอ่อน ยังอ่านเกมไม่ขาด มันเลยไม่ใช่แค่การฝึกเพื่อเอาชนะ แต่มันคือการค่อย ๆ รื้อความเชื่อเก่า ๆ ที่เคยฝากชีวิตไว้กับโชค แล้วหันมาไว้ใจมือตัวเอง ไว้ใจวินัยและความพยายามของตัวเองมากขึ้นทีละนิด ซึ่งหนังเล่าตรงนี้ได้นุ่มนวลมาก ไม่ได้มาสอนแบบเทศนาเลย แค่ปล่อยให้เราหัวเราะไปกับความเปิ่นของเขา แล้วอยู่ดี ๆ ก็รู้สึกจุกในใจเบา ๆ ว่าเออ คนดวงซวยที่ยังไม่ยอมแพ้นี่มันเท่เหมือนกันนะ โดยเฉพาะเวลาที่ Cynthia Li ในบทซินอี๋มองเขาด้วยสายตาแบบคนที่เชื่อว่าเขาทำได้ ทั้งที่ตัวเขาเองยังไม่เชื่อเลยด้วยซ้ำ ถ้าช่วงนี้รู้สึกว่าทำอะไรก็ไม่ขึ้นเหมือนดวงเทไปเข้าข้างคนอื่นหมด อยากชวนให้แวะมาหัวเราะแล้วก็ลุ้นไปพร้อมกับเทียนไฉดูสักรอบ มาดูว่าเด็กหนุ่มที่เคยเคาะโต๊ะสามครั้งเพื่อเรียกความมั่นใจ จะเรียนรู้วิธีนั่งนิ่ง ๆ แม้ไพ่ในมือจะไม่เป็นใจได้ยังไง มารอดูมุกแป้ก ๆ ในห้องเรียน เสียงโวยวายของคุณแม่ เสียงเชียร์ของเพื่อน ๆ และสายตานิ่ง ๆ ของคู่แข่งที่รออยู่ปลายทาง แล้วลองถามตัวเองไปพร้อมกันเบา ๆ ว่าระหว่างโชคกับฝีมือ สุดท้ายอะไรกันแน่ที่จะพาเราพลิกชีวิตได้จริง รับรองว่าดูจบแล้วจะอยากกลับไปเคาะโต๊ะของตัวเองอีกครั้ง ไม่ใช่เพื่อขอให้ดวงกลับมา แต่เพื่อบอกตัวเองว่าพร้อมจะเริ่มใหม่แล้วเหมือนกัน