Forbidden Fruits

เรื่องย่อ Forbidden Fruits

ถ้าให้นึกถึงห้างใหญ่ ๆ ตอนบ่ายวันธรรมดา แอร์เย็นฉ่ำจนต้องห่มเสื้อคลุม เสียงเพลงป๊อปเปิดคลอเบา ๆ ในร้านเสื้อผ้า กลิ่นน้ำหอมจาง ๆ ลอยมากับกลิ่นขนมจากฟู้ดคอร์ต พนักงานยิ้มทักลูกค้าตามสูตร พับผ้า เติมของ ทักทายกันเหมือนทุกวันไม่มีอะไรพิเศษ ใครเดินผ่านก็คงคิดว่าที่นี่น่าเบื่อจะตาย แต่เชื่อเถอะ ยิ่งที่ไหนดูเรียบร้อยไร้พิษภัยมากเท่าไหร่ ที่นั่นแหละมักมีอะไรซ่อนอยู่เงียบ ๆ และสำหรับร้านเล็ก ๆ ร้านหนึ่งในมุมห้างแห่งนี้ ความลับนั้นใหญ่พอจะพลิกชีวิตคนทั้งกลุ่มได้เลย เพราะแค่พลาดนิดเดียว สิ่งที่เคยช่วยกันปิดมิดชิดมานานอาจแตกออกมาต่อหน้าทุกคน แล้วไม่มีใครรับประกันได้เลยว่าความสัมพันธ์ที่เคยเหนียวแน่นจะยังกลับมาเหมือนเดิมได้ไหม ปมทั้งหมดเริ่มจากสามสาวเพื่อนร่วมงานที่สนิทกันจนเหมือนมีโลกส่วนตัว แอปเปิล (Apple) สาวมั่นสายคุมเกมที่ใคร ๆ ก็มองว่าเป็นพี่ใหญ่ของร้าน เชอร์รี่ (Cherry) สาวเงียบที่ดูเหมือนยอมคนง่ายแต่จริง ๆ แล้วเก็บความรู้สึกเก่งมาก และ ฟิก (Fig) สาวอารมณ์ดีปากไวที่ชอบทำให้บรรยากาศเบาลงเสมอ สามคนนี้ไม่ได้แค่ช่วยกันขายของนะ แต่ยังแอบจับมือกันทำอะไรบางอย่างหลังร้านในเวลาที่ไม่มีใครเห็น เป็นความผูกพันแบบที่บอกใครไม่ได้แต่ก็เลิกไม่ได้เหมือนกัน จนวันที่ พัมพ์กิน (Pumpkin) เด็กใหม่แก้มใสที่เพิ่งเข้ามาทำงานวันแรกเดินเข้ามาด้วยความสดและความช่างสงสัย ทุกอย่างก็เริ่มสั่นคลอน เพราะเธอไม่ได้แค่ถามว่าของอยู่ตรงไหน แต่ถามลึกไปถึงว่าทำไมพวกพี่ ๆ ถึงต้องกระซิบกัน ทำไมต้องหายไปด้วยกัน และทำไมสายตาของพวกเธอถึงเปลี่ยนไปเวลาอยู่กันแค่สามคน ต้องเล่าให้ฟังก่อนว่าบรรยากาศของร้านนี้มันมีเสน่ห์แบบหลอน ๆ ปนขำอยู่ในตัว ด้านหน้าคือโลกสว่างจ้า ไฟขาว ๆ กระจกใส ๆ เสียงลูกค้าเรียกหาส่วนลด เสียงเด็กวิ่งเล่น เสียงประกาศโปรโมชันที่ฟังจนเบื่อ แต่พอเดินลอดประตูสต็อกของเข้าไปข้างหลัง ความรู้สึกมันเปลี่ยนไปเลย เหมือนหลุดเข้าไปอีกมิติหนึ่งที่เงียบกว่า อึดอัดกว่า และมีความลับลอยอยู่ในอากาศ เรื่องนี้เก่งมากตรงที่ใช้พื้นที่ธรรมดาอย่างห้างมาเล่าความน่ากลัวแบบไม่ต้องมีปราสาทเก่าหรือป่ามืด ๆ ให้เห็นเลย แค่ห้องพักพนักงานแคบ ๆ ทางเดินหลังร้านที่มีกล้องวงจรปิดเสีย หรือล็อกเกอร์เก่า ๆ ที่มีของบางอย่างซ่อนอยู่ ก็ทำให้เรารู้สึกขนลุกได้แล้ว ยิ่งตอนที่ลูกค้าด้านหน้ายังหัวเราะกันปกติ แต่หลังร้านกลับมีบทสนทนาที่หยุดไปดื้อ ๆ ตอนมีคนเดินเข้ามา คนดูก็จะเริ่มนั่งไม่ติดเอง สิ่งที่ทำให้เราดูแล้ววางไม่ลงจริง ๆ ไม่ใช่แค่เรื่องลัทธิแม่มดลับอะไรนั่นหรอก แต่เป็นความรู้สึกของตัวละครที่เราสัมผัสได้เลยว่าเออ เข้าใจว่ะ แอปเปิลที่รับบทโดย Lili Reinhart คือคนที่อยากปกป้องกลุ่มของตัวเองสุดหัวใจจนบางทีก็เผลอใช้อำนาจมากไปโดยไม่รู้ตัว ส่วนเชอร์รี่ของ Victoria Pedretti กับฟิกของ Alexandra Shipp ก็เหมือนเพื่อนรักที่รักกันมากแต่ก็เริ่มเหนื่อยกับการต้องเก็บความลับทุกวัน มันเป็นความอึดอัดแบบคนที่รักกันแต่ไม่กล้าพูดความจริงใส่กันตรง ๆ กลัวว่าถ้าพูดออกไปแล้วทุกอย่างจะพัง ส่วนพัมพ์กินของ Lola Tung ก็น่าเอ็นดูมาก เป็นเด็กใหม่ที่ไม่ได้ร้ายเลยนะ แค่เป็นคนตรง ๆ ขี้สงสัยและอยากเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่ม เลยยิ่งทำให้พี่ ๆ ทั้งสามต้องหันกลับมามองตัวเองว่าตกลงที่ทำอยู่ทุกวันนี้คือความไว้ใจหรือแค่ความกลัวกันแน่ ยิ่งดูไปยิ่งรู้สึกทั้งขำทั้งจุกในอก เพราะบทพูดแซะ ๆ กันในร้านมันตลกแบบเพื่อนร่วมงานจริง ๆ แต่พอหันหลังให้ลูกค้า สายตาที่มองกันมันกลับเต็มไปด้วยความระแวง เอาเป็นว่าถ้าคุณชอบอะไรที่ดูเพลิน ๆ แต่มีอะไรให้ลุ้นตลอดเวลา ชอบบรรยากาศคุ้นเคยที่ค่อย ๆ กลายเป็นไม่คุ้น ชอบความสัมพันธ์เพื่อนผู้หญิงที่ทั้งน่ารักทั้งน่ากลัวในเวลาเดียวกัน และชอบเสียงหัวเราะที่หัวเราะไปแล้วต้องกลืนน้ำลายตาม เรื่องนี้ตอบโจทย์มาก มาดูกันว่าแก๊งแอปเปิล เชอร์รี่ ฟิก จะรับมือกับน้องใหม่อย่างพัมพ์กินยังไง แล้วความลับหลังร้านที่เก็บกันมานานจะยังเก็บต่อไปไหวไหม ลองแวะเข้ามาเดินเล่นในห้างแห่งนี้ด้วยกันสักรอบ แล้วคุณจะรู้เลยว่าผลไม้หวาน ๆ ที่เห็นอยู่หน้าร้าน บางทีก็อาจไม่ใช่ของที่น่ากินอย่างที่คิดก็ได้นะ