Edge of Tomorrow

เรื่องย่อ Edge of Tomorrow

เคยสงสัยไหมว่าถ้าทุกเช้าที่ลืมตาตื่นขึ้นมาต้องกลับไปตายในวันเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่าจะรู้สึกอย่างไร เอดจ์ ออฟ ทูมอร์โรว์ ซูเปอร์นักรบดับทัพอสูร พาเราไปอยู่กับคำถามนั้นผ่านชีวิตของพันตรีวิลเลียม เคจ นายทหารฝ่ายประชาสัมพันธ์ที่ไม่เคยจับปืนออกสนามจริงเลยสักครั้ง เขาเป็นคนพูดเก่ง ฉลาดเอาตัวรอด และถนัดอยู่หลังโต๊ะมากกว่าอยู่แนวหน้า ความฝันของเขาจึงไม่ใช่การเป็นวีรบุรุษ แต่คือการทำหน้าที่ของตัวเองให้จบแล้วกลับบ้านอย่างปลอดภัย ทว่าในโลกที่กำลังถูกฝูงเอเลี่ยนที่เรียกว่ามิมิคบุกถล่มจนมนุษยชาติแทบไม่เหลือทางสู้ ไม่มีใครได้เลือกที่ยืนของตัวเองได้นานนัก และเคจเองก็ถูกคำสั่งเบื้องบนผลักลงสู่ปฏิบัติการยกพลขึ้นบกครั้งใหญ่ที่สุดทั้งที่ใจยังไม่พร้อมเลยแม้แต่น้อย สำหรับคนที่ดูหนัง เอดจ์ ออฟ ทูมอร์โรว์ ซูเปอร์นักรบดับทัพอสูร เต็มเรื่อง ตั้งแต่ฉากแรกจะสัมผัสได้ทันทีถึงความกลัวแบบคนธรรมดาที่ซ่อนอยู่ใต้เครื่องแบบทหาร ความกลัวที่ทำให้เขาวิ่งไม่ออก ขยับไม่ถูก และหายใจไม่ทั่วท้องท่ามกลางเสียงระเบิดกับฝูงศัตรูที่เคลื่อนที่เร็วเกินกว่าสายตาจะตามทัน สิ่งที่เคจต้องการจริง ๆ ในตอนแรกจึงไม่ใช่ชัยชนะ แต่คือการเอาชีวิตรอดออกจากนรกตรงหน้าให้ได้ ทว่าสงครามไม่เคยปราณีใคร เขาต้องจบชีวิตลงอย่างรวดเร็วตั้งแต่การรบครั้งแรกอย่างน่าใจหาย แต่แทนที่ทุกอย่างจะดับวูบไป ความตายกลับกลายเป็นเพียงจุดเริ่มต้น เพราะเขาลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งในเช้าวันก่อนออกศึกวันเดิม เหตุการณ์เดิม บทสนทนาเดิม และความตายเดิมรออยู่ตรงหน้า ราวกับมีใครกดปุ่มรีเซ็ตชีวิตของเขาไว้ตลอดเวลา ในช่วงแรกมันคือฝันร้ายชัด ๆ เพราะไม่ว่าเขาจะพยายามหนี หลบซ่อน หรือวิ่งไปทางไหน สุดท้ายก็หนีความตายไม่พ้นอยู่ดี แต่พอล้มแล้วลุกซ้ำหลายสิบหลายร้อยครั้ง สิ่งที่เปลี่ยนไปคือหัวใจของเขา จากคนที่เอาแต่ถามว่าจะรอดได้อย่างไร กลายเป็นคนที่เริ่มถามว่าจะเรียนรู้จากความตายครั้งก่อนได้อย่างไร เขาจำได้ว่าศัตรูจะโผล่จากตรงไหน จำได้ว่ากับระเบิดอยู่ตรงไหน จำได้ว่าเพื่อนร่วมทีมคนไหนจะล้มลงตอนไหน และเริ่มขยับร่างกายในชุดเกราะรบได้อย่างคล่องแคล่วขึ้นทีละนิด ความกลัวไม่ได้หายไปไหนหรอก เพียงแต่มันเริ่มมีสติและความเข้าใจมาคอยประคองไว้ จนคนขี้กลัวหลังแนวรบคนเดิมค่อย ๆ มีแววของนักสู้ที่อ่านเกมออกมากขึ้นเรื่อย ๆ จุดเปลี่ยนสำคัญของชีวิตวนลูปนี้คือการได้พบกับริต้า วาทาสกี้ นักรบหญิงกองกำลังพิเศษผู้เป็นตำนานของมนุษยชาติ เธอคือความหวังทั้งกองทัพ เป็นคนที่เคยผ่านสมรภูมิโหดที่สุดมาแล้วและยังยืนหยัดอยู่ได้ด้วยความเด็ดเดี่ยวเกินใคร หนังของ ทอม ครูซ เรื่องนี้จึงมีเสน่ห์ตรงความสัมพันธ์ของคนสองคนที่ต่างกันสุดขั้ว เคจคือคนธรรมดาที่เพิ่งหัดกล้า ส่วนริต้าคือคนที่กล้าจนแทบไม่เหลือความกลัวให้ใครเห็น แต่ยิ่งได้ร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กันในแต่ละลูป เคจก็ยิ่งมองเห็นว่าภายใต้ความแข็งแกร่งของเธอนั้นมีความเหนื่อยล้า ความเจ็บปวด และภาระหนักอึ้งของการต้องเป็นสัญลักษณ์ให้ทุกคนยึดเหนี่ยว เธอไม่ได้สอนเขาแค่ วิธียิง วิธีหลบ วิธีใช้ดาบและชุดเกราะ แต่สอนวิธีคิดแบบนักรบ คือการยอมรับความตายโดยไม่ยอมแพ้ต่อมัน ทั้งคู่ต้องฝึกซ้อม วางแผน ลองผิดลองถูกไปด้วยกัน ตายด้วยกัน ตื่นมาด้วยกัน แล้วกลับไปแก้จุดพลาดเดิมใหม่ ความผูกพันของพวกเขาจึงค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นท่ามกลางเสียงปืนและซากเมืองพัง ๆ ไม่ใช่ความหวานแบบหนังรัก แต่เป็นความไว้ใจแบบคนที่ฝากชีวิตไว้กับอีกคนได้จริง ๆ ยิ่งลูปซ้ำมากขึ้นเท่าไร ทั้งคู่ก็ยิ่งเข้าใกล้ความลับของศัตรูมากขึ้นเท่านั้น ว่าทำไมมิมิคถึงรู้ความเคลื่อนไหวของมนุษย์ล่วงหน้าเสมอ และจะมีวิธีไหนที่จะตัดวงจรนี้แล้วพลิกสงครามที่ไม่มีวันชนะให้มีทางชนะได้บ้าง บรรยากาศของเรื่องเลยเต็มไปด้วยสองอารมณ์ที่วิ่งคู่กันตลอดเวลา ด้านหนึ่งคือความสิ้นหวังของสงครามล้างโลก ท้องฟ้าหม่น ๆ ฐานทัพที่อึดอัดไปด้วยทหารหนุ่มสาวที่รู้ว่าตัวเองอาจไม่ได้กลับบ้าน ฉากยกพลขึ้นบกที่โกลาหลไปด้วยไฟ ควัน และฝูงเอเลี่ยนหนวดระยางที่พุ่งเข้าใส่แบบไม่ให้ตั้งตัว อีกด้านหนึ่งคือความไม่ยอมแพ้แบบกัดฟันสู้ ที่มาพร้อมอารมณ์ขันร้าย ๆ แบบคนดูรู้ทัน เพราะเราจะได้เห็นเคจตายในท่าต่าง ๆ แล้วกลับมาเริ่มต้นใหม่พร้อมความรู้ที่มากขึ้น จนบางฉากที่เคยกดดันแทบหยุดหายใจ กลับกลายเป็นฉากที่ทำให้ยิ้มออกเพราะเขาดักทางศัตรูได้ก่อนหนึ่งก้าว การเล่าแบบวนลูปจึงไม่ได้ทำให้เบื่อเลย ตรงกันข้ามมันทำให้ทุกลมหายใจมีความหมาย เพราะทุกครั้งที่เขาล้ม เราจะเห็นว่าเขาเก่งขึ้น เข้าใจเพื่อนร่วมทีมมากขึ้น และเข้าใจหัวใจตัวเองมากขึ้น จากคนที่เคยคิดถึงแต่ตัวเอง เริ่มคิดถึงคนข้าง ๆ จากคนที่เคยอยากหนีสงคราม เริ่มอยากจบสงครามเพื่อให้คนอื่นไม่ต้องมาตายซ้ำแบบเขา ความกล้าหาญในที่นี้เลยไม่ใช่การไม่กลัว แต่คือการกลัวแทบตายแล้วยังเลือกจะลุกขึ้นไปสู้ใหม่ในเช้าวันเดิมอีกครั้ง ถ้าถามว่าเรื่องนี้เหมาะกับใคร ก็ต้องบอกว่าเหมาะมากกับคนที่ชอบหนังบู๊ไซไฟที่ไม่ได้มีดีแค่ฉากระเบิดตูมตาม แต่มีหัวใจของความเป็นมนุษย์ให้เอาใจช่วยไปด้วย ดูกับครอบครัวในคืนวันหยุดก็สนุกเพราะลุ้นกันได้ทุกวัย ดูคนเดียวตอนพักผ่อนหลังเลิกงานก็เพลินเพราะจังหวะเล่าไว ไม่มีช่วงน่าเบื่อ สายลุ้นสายวางแผนจะชอบการไล่แก้เกมทีละลูปเหมือนเล่นเกมไปพร้อมกับตัวเอก ส่วนสายดราม่าความสัมพันธ์ก็จะอิ่มใจกับมิตรภาพของเคจและริต้าที่ค่อย ๆ เติบโตจากความไม่ไว้ใจสู่การพึ่งพากันอย่างลึกซึ้ง โดยไม่ต้องเฉลยตอนจบก็พูดได้เลยว่ายิ่งดูไปเรื่อย ๆ จะยิ่งเอาใจช่วยให้คนธรรมดาคนหนึ่งที่เคยกลัวความตายที่สุด กล้าที่จะใช้ทุกความตายของตัวเองเป็นบทเรียนเพื่อพามนุษยชาติไปให้ถึงเช้าวันใหม่ที่ไม่ต้องตื่นมาตายอีกต่อไป