The Storm

เรื่องย่อ The Storm

เคยรู้สึกไหมว่ายิ่งโตขึ้น การกลับมาเจอเพื่อนเก่าที่เคยสนิทกันมาก ๆ มันทั้งดีใจทั้งเกร็ง ๆ อยู่ในใจพร้อมกัน ในคืนพายุกระหน่ำ เริ่มต้นจากความรู้สึกแบบนั้นเลย ความรู้สึกของคนที่คิดถึงวันวาน อยากกลับไปหัวเราะแบบไม่ต้องคิดอะไรเหมือนตอนอยู่มหาวิทยาลัย แต่ก็แอบกลัวลึก ๆ ว่าตัวเราในวันนี้กับเพื่อนในวันนี้จะยังเป็นเพื่อนคนเดิมของกันอยู่หรือเปล่า เรื่องเล่าถึงกลุ่มเพื่อนเก่าที่ห่างกันไปตามทางชีวิตของแต่ละคน แล้ววันหนึ่งก็ตัดสินใจกลับมารวมตัวกันอีกครั้งเพื่อฉลองวันเกิดให้กันแบบจัดเต็ม ทั้งจองรีสอร์ตหรูวิวสวย อาหารดี ๆ เครื่องดื่มพร้อม เสียงเพลงพร้อม ทุกอย่างถูกเตรียมมาเพื่อให้เป็นคืนที่ดีที่สุด เป็นคืนที่ทุกคนจะได้กอดกัน ถ่ายรูปด้วยกัน แล้วแยกย้ายกลับไปใช้ชีวิตต่อด้วยความทรงจำดี ๆ แต่ใครจะคิดว่าธรรมชาติจะขอร่วมงานด้วยแบบไม่ได้รับเชิญ เมื่อพายุลูกใหญ่พัดเข้ามากลางดึก ฝนกระหน่ำ ลมแรงจนถนนถูกตัดขาด ไฟติด ๆ ดับ ๆ สัญญาณก็เริ่มหาย ทริปสั้น ๆ ที่ควรจะชิลเลยกลายเป็นคืนที่ไม่มีใครออกไปไหนได้ ทุกคนต้องติดอยู่ในรีสอร์ตหลังเดิมด้วยกันจนเช้า จากงานวันเกิดที่ควรมีแต่คำอวยพร ก็เลยกลายเป็นงานรวมญาติทางใจที่หนีกันไม่พ้น ต้องนั่งมองหน้ากัน หัวเราะแห้ง ๆ แล้วค่อย ๆ รู้สึกว่าบรรยากาศมันเริ่มเปลี่ยนไปทีละนิด จริง ๆ แล้วสิ่งที่ทุกคนในวงนั้นต้องการมันเรียบง่ายมากเลยนะ แค่อยากมีความสุขสักคืน อยากให้เพื่อนเห็นว่าเราสบายดี อยากเก็บโมเมนต์ดี ๆ กลับบ้านไป แต่ปัญหาคือพอโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ไม่มีใครที่สบายดีจริง ๆ แบบที่พูดหรอก ทุกคนต่างมีเรื่องที่ซ่อนไว้ มีความสำเร็จที่อยากอวด มีความล้มเหลวที่ไม่อยากให้ใครถามถึง มีคำขอโทษที่ยังไม่ได้พูด มีคำถามค้างคาใจที่เก็บมาตั้งแต่สมัยเรียน แล้วพอประตูรีสอร์ตมันปิดตายเพราะพายุ ทุกอย่างที่เคยเลี่ยงได้ก็เลี่ยงไม่ได้อีกต่อไป จากแซวกันเล่น ๆ ก็เริ่มแซะกันแรงขึ้น จากเล่าเรื่องขำ ๆ สมัยเรียนก็เผลอหลุดไปถึงเรื่องที่ไม่ควรพูด จากคนที่เคยเป็นคนกลางคอยไกล่เกลี่ยก็เริ่มเหนื่อยที่จะประคองทุกคนไว้ ความสัมพันธ์ของเพื่อนกลุ่มนี้เลยค่อย ๆ เผยให้เห็นอีกด้าน ทั้งความผูกพันที่ยังแน่นอยู่จริง ๆ กับความหมั่นไส้ ความอิจฉา ความน้อยใจที่สะสมมาเงียบ ๆ ใครเคยโกรธใคร ใครเคยชอบใคร ใครเคยรู้สึกว่าตัวเองถูกทิ้งไว้ข้างหลังในวันที่เพื่อนคนอื่นเดินไปข้างหน้า ความรู้สึกพวกนั้นมันค่อย ๆ ลอยขึ้นมาพร้อมเสียงฝนข้างนอก แล้วสิ่งที่น่าสนใจคือไม่มีใครเป็นคนร้ายแบบชัดเจนเลย ทุกคนต่างมีเหตุผลของตัวเอง มีแผลของตัวเอง มีมุมที่อยากให้เพื่อนเข้าใจ แต่ก็พูดออกมาไม่เก่ง เลยกลายเป็นว่ายิ่งรักกันก็ยิ่งพูดแรงใส่กัน เพราะรู้ว่าพูดกับคนอื่นไม่ได้ แต่พูดกับเพื่อนกลุ่มนี้ได้ เสน่ห์ของเรื่องนี้เลยอยู่ที่จังหวะที่เหวี่ยงไปมาระหว่างหัวเราะทั้งน้ำตากับจุกในใจแบบไม่ทันตั้งตัว ช่วงแรกเราจะได้เห็นภาพงานปาร์ตี้ที่สดใสมาก เพื่อนเก่าเม้าท์กันไม่หยุด หยอกกัน แซวกันเรื่องงาน เรื่องแฟน เรื่องหุ่นที่เปลี่ยนไป เคมีของกลุ่มคือดีจนเรารู้สึกเหมือนนั่งร่วมโต๊ะอยู่กับพวกเขาด้วย รีสอร์ตก็สวยตัดกับพายุข้างนอกแบบน่าตื่นเต้น พอไฟเริ่มตก เสียงลมเริ่มแรง บทสนทนาก็เริ่มคมขึ้น มุกตลกหน้าตายก็เริ่มมีนัยยะ จากเสียงหัวเราะลั่นห้องก็มีจังหวะที่อยู่ดี ๆ ห้องก็เงียบกริบเพราะมีใครคนหนึ่งหลุดพูดความจริงออกมา เป็นฉากโต๊ะอาหารยาว ๆ ที่ตอนแรกมีแต่เสียงชนแก้ว แล้วค่อย ๆ กลายเป็นเวทีปะทะคารม เป็นฉากล้อมวงดื่มกันในล็อบบี้ตอนไฟดับที่ทั้งหลอนทั้งฮา เป็นฉากเดินหนีกันไปคนละมุมแต่สุดท้ายก็ต้องกลับมาเจอกันอยู่ดีเพราะรีสอร์ตมันมีแค่นั้น ความตลกของเรื่องนี้ไม่ใช่ตลกแป้กไปเรื่อย แต่เป็นตลกที่มาจากนิสัยของตัวละครจริง ๆ คนหนึ่งพูดเร็วเพราะกลบเกลื่อนความรู้สึก อีกคนพูดน้อยแต่พูดทีคือจึ้ก อีกคนเมาแล้วเปิดโหมดดราม่าเฉยเลย เราจะได้ทั้งขำทั้งลุ้นว่าเดี๋ยวใครจะหลุดอะไรออกมาอีก แล้วในขณะเดียวกันก็แอบเอาใจช่วยทุกคนให้ผ่านคืนนี้ไปให้ได้ เพราะลึก ๆ เรารู้ว่าทุกคนไม่ได้เกลียดกันเลย แค่ไม่รู้จะรักกันยังไงในวันที่ทุกคนไม่เหมือนเดิมแล้ว ถ้าถามว่าเรื่องนี้เหมาะกับใคร ก็ต้องบอกเลยว่าเหมาะมากกับคนที่ชอบดูหนังเพื่อนกลุ่มใหญ่ที่มีทั้งฮาทั้งหน่วงในเรื่องเดียว ดูแล้วเหมือนได้ส่องกระจกดูความสัมพันธ์ของตัวเองไปด้วย ใครที่เคยไปงานเลี้ยงรุ่น งานวันเกิดเพื่อน หรือทริปที่รวมเพื่อนเก่าแล้วพบว่ารูปถ่ายกับความจริงมันคนละเรื่องกัน จะอินกับเรื่องนี้เป็นพิเศษเลย เพราะมันเล่าความจริงของมิตรภาพวัยผู้ใหญ่แบบไม่สวยเกินไป ไม่ร้ายเกินไป แต่จริงใจมาก ใครที่กำลังคิดถึงเพื่อนแต่ไม่กล้าทักไป ใครที่เคยน้อยใจเพื่อนแต่ไม่เคยพูด ใครที่เคยสงสัยว่าเรารู้จักเพื่อนดีแค่ไหนกันแน่ เรื่องนี้จะค่อย ๆ สะกิดใจเราเบา ๆ ผ่านเสียงหัวเราะ สำหรับคนที่กำลังหาอะไรดูกับครอบครัวในคืนวันหยุด หรือดูคนเดียวเงียบ ๆ ตอนฝนตกข้างนอก อยากได้หนังที่ดูแล้วอิ่มใจ มีทั้งรอยยิ้มและน้ำตาคลอ ๆ แบบไม่หนักจนเกินไป ลองเปิดใจให้ ดูหนัง ในคืนพายุกระหน่ำ เต็มเรื่อง สักคืน แล้วปล่อยให้เสียงฝน เสียงทะเลาะ และเสียงหัวเราะของเพื่อนกลุ่มนี้พาเราไปติดอยู่ในรีสอร์ตกับพวกเขาดูสักพัก รับรองว่าจะดูจบแล้วอยากหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทักหาเพื่อนเก่าสักคนโดยไม่รู้ตัว