Family Pack

เรื่องย่อ Family Pack

เคยสงสัยไหมว่าถ้าคืนหนึ่งอยู่ดี ๆ กระดานเกมเก่า ๆ บนโต๊ะที่บ้านจะลุกขึ้นมามีชีวิตแล้วลากเราทั้งบ้านหายเข้าไปในเกมเลย เราจะทำยังไงกันดี เกมมนุษย์หมาป่า เริ่มต้นจากคำถามขำ ๆ แบบนั้นแหละ แล้วก็พาเราไปไกลกว่าที่คิดเยอะเลย เพราะนี่ไม่ใช่แค่คืนเล่นบอร์ดเกมธรรมดากับครอบครัว แต่มันคือคืนที่ทุกอย่างพลิกไปในพริบตาเดียว ตอนที่ได้ดูหนัง เกมมนุษย์หมาป่า เต็มเรื่อง ความรู้สึกแรกที่เข้ามาเลยคือความสนุกแบบเด็ก ๆ ที่ผสมกับความใจเต้นตุ้ม ๆ ต่อม ๆ เหมือนเรากลับไปเป็นเด็กอีกครั้งที่กำลังจะเปิดกล่องเกมที่ไม่รู้ว่าข้างในมีอะไรรออยู่ ตัวละครหลักของเราก็เหมือนหลายบ้านเลย คือเป็นครอบครัวธรรมดาที่มีทั้งความรัก ความห่วง ความงอน ความไม่เข้าใจกันเล็ก ๆ น้อย ๆ ตามประสาพ่อแม่ลูกที่อยู่ด้วยกันทุกวัน แล้ววันหนึ่งก็มีบอร์ดเกมโบราณโผล่เข้ามา หน้าตาก็ดูเหมือนเกมกระดานล่ามนุษย์หมาป่าที่เราคุ้นเคยกันดี มีการ์ด มีบทบาท มีชาวบ้านกับหมาป่าซ่อนอยู่ แต่พอเริ่มเล่นจริง ๆ กลับกลายเป็นว่าเกมนี้ไม่ได้อยากให้เราแค่ทอยลูกเต๋าแล้วขยับหมากไปเฉย ๆ มันอยากให้เราเข้าไปอยู่ในเกมจริง ๆ เลย แล้วในชั่วพริบตาจากห้องนั่งเล่นที่อบอุ่นมีโซฟานุ่ม ๆ กับแสงไฟสีส้ม ก็กลายเป็นลานดินเย็น ๆ กลิ่นฟาง กลิ่นควันไฟ เสียงระฆังจากโบสถ์เก่า และหมู่บ้านหินทั้งหมู่บ้านในยุคกลางที่ตื่นขึ้นมาตรงหน้าเรา สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้สนุกมากคือแรงผลักของทุกคนในครอบครัวที่ชัดเจนและน่าเอาใจช่วยสุด ๆ เพราะไม่มีใครอยากมาติดอยู่ในอดีตแบบนี้เลย ทุกคนแค่อยากกลับบ้าน อยากกลับไปกินข้าวด้วยกัน อยากกลับไปใช้ชีวิตธรรมดาเหมือนเดิม แต่ทางกลับบ้านทางเดียวคือต้องเล่นเกมนี้ให้จบ นั่นก็คือต้องหาตัวมนุษย์หมาป่าที่แฝงตัวอยู่ในหมู่บ้านให้เจอ แล้วจัดการให้ได้ก่อนที่พระจันทร์จะขึ้นเต็มดวงแล้วทุกอย่างจะสายเกินไป ลองนึกภาพคนยุคปัจจุบันที่คุ้นกับมือถือ ไฟฉาย รองเท้าผ้าใบ ต้องมาเดินบนถนนดิน ใส่เสื้อผ้าหนา ๆ หนัก ๆ ต้องพูดกับชาวบ้านที่มองเราด้วยสายตาหวาดระแวง แถมยังต้องทำตัวให้เนียนไม่ให้ใครสงสัยว่าเราหลุดมาจากอนาคต มันทั้งตลก ทั้งลุ้น ทั้งน่าเห็นใจในเวลาเดียวกัน พ่อที่ปกติอาจจะเป็นคนเงียบ ๆ ไม่ค่อยพูดความรู้สึก ก็ต้องลุกขึ้นมาเป็นผู้นำที่ต้องตัดสินใจในวินาทีที่ไม่มีเวลาลังเล แม่ที่ปกติเป็นคนประคับประคองทุกคน ก็ต้องกลายเป็นนักสังเกตที่หูตาไวที่สุด เพราะแค่แววตาผิดไปนิดเดียวก็อาจหมายถึงเขี้ยวที่ซ่อนอยู่ ส่วนลูก ๆ ที่ตอนแรกอาจจะแค่อยากเล่นเกมเอาสนุก ก็ต้องโตขึ้นในชั่วข้ามคืน ต้องเรียนรู้ที่จะฟัง เรียนรู้ที่จะกล้าพูด เรียนรู้ที่จะไว้ใจกันแม้ในตอนที่บรรยากาศรอบตัวบอกให้เชื่อใครไม่ได้เลย พอเข้ามาอยู่ในหมู่บ้านยุคกลางจริง ๆ แล้ว เราจะเข้าใจเลยว่าทำไมเกมนี้ถึงน่ากลัวกว่าที่คิด เพราะศัตรูไม่ใช่แค่หมาป่าตัวใหญ่ที่มีเขี้ยวเล็บออกมาอาละวาดตอนกลางคืนเท่านั้น แต่คือความกลัวที่อยู่ในใจคนทั้งหมู่บ้านต่างหาก ชาวบ้านทุกคนมองกันเองด้วยความระแวง เพื่อนบ้านที่เคยทักกันทุกเช้ากลายเป็นผู้ต้องสงสัย ข่าวลือลอยไปเร็วกว่าเสียงฝีเท้า ประเพณีเก่า ๆ กับความเชื่อทำให้คนพร้อมจะชี้หน้ากันได้ง่าย ๆ ครอบครัวของเราที่หลุดเข้ามาจึงต้องเป็นทั้งคนนอกและนักสืบไปพร้อมกัน ต้องคอยดูว่าใครหายไปตอนกลางคืน ใครพูดพิรุธ ใครยิ้มแปลก ๆ ใครพยายามปั่นให้คนทะเลาะกัน แล้วในขณะเดียวกันก็ต้องระวังไม่ให้ตัวเองกลายเป็นเป้าเสียเอง ความสนุกมันเลยอยู่ที่จังหวะการเดาแบบเกมปาร์ตี้ที่เราชอบเล่นกับเพื่อน คือทุกคนมีบทบาท ทุกคนมีสิทธิ์โดนสงสัย แล้วทุกคืนที่พระจันทร์สว่างขึ้น ความตึงเครียดก็จะค่อย ๆ ไต่ขึ้นมา จากเสียงหัวเราะตอนกลางวันในตลาดที่มีแผงผัก มีเสียงเด็กวิ่ง มีกลิ่นขนมปังอบใหม่ ๆ พอตกกลางคืนก็กลายเป็นความเงียบที่ได้ยินแต่เสียงลม เสียงไม้ลั่น เสียงหอนไกล ๆ ที่ทำให้ต้องกลืนน้ำลายแล้วหันไปกอดคนข้าง ๆ โดยไม่รู้ตัว หนังเล่าตรงนี้เก่งมากตรงที่ไม่ทำให้มันน่ากลัวจนเด็กดูไม่ได้ แต่ก็ไม่เบาจนผู้ใหญ่เบื่อ มันกำลังพอดีแบบดูลุ้นไปด้วยกันได้ทั้งบ้าน อีกอย่างที่ดูแล้วอิ่มใจมากคือหนังไม่ได้ใช้โลกแฟนตาซีแค่เป็นฉากสวย ๆ ให้วิ่งหนีหมาป่าไปวัน ๆ แต่ใช้มันเป็นกระจกส่องกลับมาที่ครอบครัวด้วย ยิ่งต้องเอาตัวรอดด้วยกันมากเท่าไหร่ นิสัยจริง ๆ ของแต่ละคนก็ยิ่งโผล่ออกมา คนที่เคยคิดว่าตัวเองไม่สำคัญก็ได้รู้ว่าตัวเองเป็นคนช่างสังเกตที่สุดในบ้าน คนที่เคยเอาแต่เถียงกันก็ได้รู้ว่าจริง ๆ แล้วไม่มีใครอยากเสียใครไปเลย คนที่เคยไม่กล้าพูดก็ได้พูดออกมาว่ากลัวมากแค่ไหน แล้วพอได้พูดออกมา กลับกลายเป็นว่าความกลัวนั้นทำให้ทุกคนใกล้กันมากขึ้น ฉากตลก ๆ แบบคนยุคใหม่พยายามทำตัวเนียนในยุคกลาง ทั้งพูดผิด ทั้งทำตัวแปลก ทั้งพยายามอธิบายเรื่องที่ชาวบ้านไม่มีวันเข้าใจ ก็เลยไม่ใช่แค่มุกขำ ๆ แต่เป็นช่วงพักหายใจที่ทำให้เราเห็นว่าถึงจะหลุดไปอยู่คนละศตวรรษ ความเป็นครอบครัวมันก็ยังเหมือนเดิม คือมีทั้งงอน ทั้งง้อ ทั้งแซว ทั้งโอ๋ แล้วพอถึงฉากที่ต้องวิ่ง ต้องซ่อน ต้องช่วยกันล่อหมาป่า ต้องวางแผนจับผิดในที่ประชุมหมู่บ้าน หัวใจมันก็เต้นแรงขึ้นมาเอง เพราะเราลุ้นไม่ใช่แค่เพราะกลัวหมาป่า แต่เพราะเรากลัวว่าครอบครัวนี้จะหลุดมือกันไปคนละทาง งานภาพก็ช่วยเยอะมาก ทั้งแสงคบเพลิงวอม ๆ ในคืนมืด ๆ ทั้งปราสาทหิน กำแพงไม้ หมอกบาง ๆ ใต้แสงจันทร์เต็มดวงที่สวยจนขนลุก มันทำให้เรารู้สึกเหมือนกำลังเล่นเกมกระดานที่มีชีวิตจริง ๆ ที่ทุกครั้งที่เปิดการ์ดใบใหม่ เรื่องก็พร้อมจะหักมุมไปอีกทางเสมอ ถ้าถามว่าเรื่องนี้เหมาะกับใคร ก็ต้องบอกเลยว่าเหมาะกับบ้านที่อยากหาคืนดี ๆ มานั่งดูอะไรด้วยกันแบบไม่ต้องคิดเยอะแต่ดูจบแล้วใจฟู จะดูกับครอบครัวที่มีเด็ก ๆ ก็ได้เพราะมีความผจญภัย มีสัตว์ประหลาด มีเวทมนตร์ของเกมแบบกำลังสนุก ไม่โหดเกินไป จะดูกับเพื่อนสายเกมปาร์ตี้ที่ชอบลุ้นว่าใครคือหมาป่าก็ยิ่งสนุก เพราะจะเผลอชี้หน้ากันเองหน้าจอไปด้วย จะดูคนเดียวในคืนเหงา ๆ ที่อยากได้อะไรอบอุ่น ๆ มาดูตอนพักผ่อนก็ได้เหมือนกัน เพราะโทนของหนังมันเป็นกันเองเหมือนเพื่อนเล่าให้ฟัง ไม่ได้มาแบบเคร่งขรึมจริงจังจนเกร็งไปหมด แต่ค่อย ๆ พาเราไปรู้จักตัวละครทีละนิด รักพวกเขาทีละหน่อย แล้วก็เอาใจช่วยให้พวกเขากลับบ้านให้ได้โดยไม่ต้องเฉลยเลยว่าสุดท้ายเกมจะจบยังไง ใครที่ชอบหนังผจญภัยแฟนตาซีแบบดูง่าย ย่อยง่าย มีทั้งบู๊นิด ๆ ตลกหน่อย ๆ ลุ้นพอหอมปากหอมคอ แล้วก็มีหัวใจเรื่องครอบครัวแน่น ๆ อยู่ตรงกลาง เรื่องนี้คือตัวเลือกที่นั่งเปิดดูคืนวันหยุดแล้วทุกคนตั้งแต่เด็กจนผู้ใหญ่จะหัวเราะ ลุ้น แล้วก็หันมากอดกันแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัวจริง ๆ