Tripped Up

เรื่องย่อ Tripped Up

เคยรู้สึกไหมว่ายิ่งโตขึ้น ยิ่งนัดเพื่อนยากขึ้น ทั้งที่คิดถึงกันจะแย่ นั่นแหละคือความรู้สึกตั้งต้นของ ทริปต์ อัป ที่ทำให้เราอดยิ้มไม่ได้ตั้งแต่ต้น เพราะมันคือเรื่องของเพื่อนสาวสี่คนที่สนิทกันมาตั้งแต่เด็ก กำลังอยู่ในวัยยี่สิบกว่าที่ชีวิตเริ่มคนละทิศคนละทาง มีทั้งงานที่ต้องรับผิดชอบ ความรักที่ไม่แน่นอน และคำถามในใจว่าฉันกำลังจะไปไหนกันแน่ แล้ววันหนึ่งพวกเธอก็ตัดสินใจว่าพอแล้วกับชีวิตวนลูปเดิม ๆ ขอหนีไปสนุกด้วยกันสักทริปให้หายคิดถึง จุดหมายคือ Saucy Food Festival เทศกาลอาหารสุดคึกคักที่ชานเมืองนิวยอร์ก ที่ในหัวของทุกคนภาพมันชัดมากว่าต้องมีแต่ของอร่อย เสียงหัวเราะ รูปสวย ๆ และบทสนทนาแบบไม่ต้องเกรงใจใคร เป็นเหมือนการกดปุ่มย้อนเวลากลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง แค่ได้อยู่ด้วยกัน กินด้วยกัน เมาท์กันเสียงดังในรถก็มีความสุขแล้ว แต่ใครที่เคยไปเที่ยวกับแก๊งเพื่อนก็คงรู้ดี ว่าทริปที่วาดไว้สวย ๆ น่ะ มักจะไม่เป็นไปตามแผนเสมอไปหรอก สิ่งที่ทำให้เรารักแก๊งนี้เร็วมากก็คือแต่ละคนมีนิสัยคนละแบบ แต่พออยู่ด้วยกันแล้วเคมีมันลงตัวพอดี มีทั้งคนที่เป็นตัวตั้งตัวตีช่างวางแผน อยากให้ทุกอย่างเป๊ะ อยากให้ทริปนี้ออกมาเพอร์เฟกต์สมกับที่รอคอยมานาน มีทั้งสายชิลที่ขอแค่ได้สนุกเฉพาะหน้าก็พอ สายจริงจังที่แบกเรื่องงานเรื่องอนาคตไว้ในหัวตลอดเวลาแม้จะพยายามยิ้ม และสายอ่อนไหวที่ดูร่าเริงแต่ข้างในกลับกลัวที่สุดว่าวันหนึ่งเพื่อนจะค่อย ๆ ห่างกันไป ความต่างนี่แหละคือทั้งเสน่ห์และชนวนป่วน เพราะตอนยังนั่งหัวเราะกันในรถ ทุกอย่างก็ยังน่ารักน่าเอ็นดู แซวกันแรงตามประสาคนสนิทจนเราต้องพยักหน้าตาม แต่พอรถเริ่มออกนอกเมือง ความเหนื่อยเริ่มมา แผนเริ่มรวน ความเห็นเล็ก ๆ น้อย ๆ อย่างจะแวะไหน จะกินอะไร ใครจะขับต่อ ก็เริ่มกลายเป็นเรื่องใหญ่กว่าที่คิด ทริปที่ควรจะเป็นรางวัลให้มิตรภาพเลยค่อย ๆ กลายเป็นบททดสอบวัดใจ ว่าที่บอกว่ารู้จักกันดีที่สุดในโลกน่ะ จะยังประคับประคองกันได้ไหมตอนที่ทุกคนเริ่มเหนื่อย เริ่มหงุดหงิด และเริ่มเผยด้านที่ไม่น่ารักออกมา เสน่ห์ของทริปนี้คือมันไม่ได้มีแค่อุปสรรคบนถนน แต่มันมีอุปสรรคในใจของแต่ละคนซ่อนอยู่ด้วย การเดินทางไปเทศกาลอาหารเลยเหมือนข้ออ้างให้พวกเธอได้หนีจากกรอบผู้ใหญ่ชั่วคราว เพื่อกลับมาเป็นตัวเองเวอร์ชันที่สบายใจที่สุดตอนอยู่กับเพื่อนเก่า แต่ชีวิตจริงมันไม่ยอมให้หนีง่าย ๆ หรอก ระหว่างทางก็มีเรื่องไม่คาดฝันโผล่มาเรื่อย ๆ ทั้งหลงทาง รถมีปัญหา แผนที่วางไว้พังทีละอย่าง หรือเจอคนแปลกหน้าที่ทำให้สถานการณ์ยิ่งโกลาหล ยิ่งแก้ยิ่งพันกันไปใหญ่ในแบบที่คนดูอย่างเราทั้งขำทั้งลุ้นเหมือนนั่งอยู่เบาะหลังไปด้วยกัน ได้เห็นวิวชานเมืองนิวยอร์กเพลิน ๆ ได้กลิ่นอายความคึกคักของงานเทศกาลที่อยู่แค่เอื้อม แต่ก็ไปไม่ถึงสักที และในจังหวะชุลมุนเหล่านั้นเอง ความในใจที่แต่ละคนเก็บไว้ก็ค่อย ๆ หลุดออกมา ทั้งเรื่องงานที่กำลังสั่นคลอน เรื่องความสัมพันธ์ที่ไม่ได้เล่าให้ใครฟัง เรื่องความกลัวว่าจะเติบโตแล้วไม่เหมือนเดิม ความน้อยใจเล็ก ๆ ที่สะสมมานานว่าทำไมเพื่อนเปลี่ยนไป หรือทำไมมีแค่เราที่ยังยึดติดกับวันเก่า ๆ โมเมนต์แบบนี้ไม่ได้มาแบบดราม่าหนัก ๆ นะ แต่มาแบบเบา ๆ จริงใจ ๆ เหมือนเพื่อนที่ในที่สุดก็กล้าพูดความจริงกันสักที เพราะรู้ว่ายังไงอีกฝ่ายก็ไม่ไปไหน สิ่งที่เราชอบมากคือเรื่องนี้ไม่ได้เล่าแบบไล่เหตุการณ์ว่าเจออะไรบ้างหนึ่งสองสาม แต่เล่าผ่านแรงขับของตัวละครว่าแต่ละคนต้องการอะไร แล้วมิตรภาพเปลี่ยนพวกเธออย่างไร คนหนึ่งอยากพิสูจน์ว่าตัวเองยังคุมชีวิตได้ ทั้งที่ข้างในกำลังสับสน คนหนึ่งอยากสนุกให้สุดเพราะรู้สึกว่าชีวิตผู้ใหญ่มันน่าเบื่อเกินไปแล้ว คนหนึ่งอยากให้ทุกคนยังรักกันเหมือนเดิมจนบางทีก็เผลอกดดันเพื่อนโดยไม่รู้ตัว และอีกคนก็แค่อยากมีที่ที่รู้สึกว่าเป็นตัวเองได้โดยไม่ต้องเข้มแข็งตลอดเวลา พอความต้องการเหล่านี้มาชนกัน มันเลยทั้งขำทั้งจุกในเวลาเดียวกัน บทสนทนาจิกกัดกันแบบเพื่อนรักเลยฟังแล้วธรรมชาติมาก ไม่ได้เป็นมุกที่พยายามจะตลก แต่เป็นความตลกที่เกิดจากความสนิท รู้ไส้รู้พุงกันดีเกินไป แซวตรงจุด เจ็บนิด ๆ แต่ก็รู้ว่าหวังดี และพอถึงจังหวะที่ต้องเลือกว่าจะงอนต่อหรือจะให้อภัย จะเอาชนะหรือจะรักษาน้ำใจกัน เราก็จะเห็นเลยว่ามิตรภาพที่สั่งสมมาตั้งแต่เด็กมันมีพลังแบบไหน มันไม่ใช่ความสมบูรณ์แบบที่ไม่เคยทะเลาะกันเลย แต่คือการที่ทะเลาะกันแล้วยังอยากปรับความเข้าใจ ยังอยากไปต่อด้วยกัน ยังห่วงกันแม้จะปากแข็งก็ตาม ถ้าถามว่าใครจะอินกับเรื่องนี้เป็นพิเศษ เราว่าคือคนที่มีเพื่อนรักที่คบกันมานานแล้วเริ่มรู้สึกว่าต่างคนต่างยุ่งจนไม่ค่อยได้เจอกัน หรือคนที่กำลังอยู่ในวัยยี่สิบปลาย ๆ สามสิบต้น ๆ ที่อยู่ตรงกลางระหว่างความฝันกับความมั่นคง ระหว่างอยากใช้ชีวิตให้สุดกับต้องรับผิดชอบจริงจัง ดูแล้วจะเหมือนส่องกระจกชีวิตตัวเองเลย สำหรับใครที่กำลังหาเวลาพักใจเบา ๆ อยาก ดูหนัง ทริปต์ อัป เต็มเรื่อง ในคืนวันหยุดกับแก๊งเพื่อน หรือจะดูคนเดียวตอนเหงา ๆ อยากได้ทั้งเสียงหัวเราะและความอบอุ่นหัวใจ หนังของแก๊งเพื่อนสาวกลุ่มนี้ตอบโจทย์มาก เพราะดูง่าย เพลิน ไม่ต้องคิดเยอะ แต่ดูจบแล้วอิ่มใจเหมือนเพิ่งได้กอดเพื่อนแน่น ๆ มันชวนให้เราอยากหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทักเพื่อนเก่าว่าเมื่อไหร่จะไปเที่ยวกันอีก โดยไม่ต้องรู้เลยว่าตอนจบพวกเธอจะไปถึงเทศกาลอาหารอย่างที่ฝันไว้ไหม เพราะสิ่งสำคัญจริง ๆ อาจไม่ใช่จุดหมาย แต่คือระหว่างทางที่ทำให้รู้ว่าเพื่อนแบบนี้แหละที่เราอยากรักษาไว้ให้นานที่สุด