The Florist

ดูตัวอย่าง

ตัวอย่าง

ตัวอย่าง The Florist

×

เรื่องย่อ The Florist

ใครจะไปคิดว่าคนที่มืออ่อนโยนกับดอกไม้ทุกเช้า จะเคยมีอดีตที่มือเปื้อนเลือดมาก่อน เดอะฟลอริสต์ สวยสังหาร พาเราไปเจอกับคำถามค้างคาใจแบบนี้ตั้งแต่แรกเลย ว่าถ้าอยากทิ้งชีวิตเก่าแล้วเริ่มใหม่จริง ๆ มันทำได้หรือเปล่า เรื่องมันเริ่มจากชายคนหนึ่งที่ใช้ชีวิตเงียบ ๆ อยู่ในร้านดอกไม้เล็ก ๆ กับเรือนกระจกที่แสงแดดส่องเข้ามาอุ่น ๆ ทุกวันของเขา คือการตื่นมาจัดดอกไม้ รดน้ำ ตัดแต่งกิ่ง คุยกับลูกค้าด้วยรอยยิ้มสุภาพ เหมือนคนธรรมดาที่รักความสงบและไม่อยากยุ่งกับใคร แต่ลึก ๆ แล้วเขามีอีกชีวิตที่ไม่มีใครรู้ เขาเคยเป็นนักฆ่าที่ทำงานเงียบ เย็น และแม่นยำ ชนิดที่ไม่ทิ้งร่องรอยไว้เลย ความย้อนแย้งตรงนี้แหละที่ทำให้เราดูแล้วทั้งเอ็นดูทั้งหวั่นใจ เพราะทุกครั้งที่เขาก้มลงดมกลิ่นดอกไม้ เราก็อดคิดไม่ได้ว่าเขากำลังพยายามล้างอะไรออกจากใจตัวเองอยู่หรือเปล่า เขาอยากมีชีวิตธรรมดา อยากตื่นมาเจอแต่เรื่องสวย ๆ อยากเป็นแค่คนปลูกต้นไม้ที่ไม่มีใครจำหน้าได้ แต่โลกมันไม่ใจดีขนาดนั้น อดีตมันเหมือนรากไม้ที่ฝังลึก ยิ่งพยายามถอนยิ่งเจ็บ จุดที่ทำให้ชีวิตสองใบของเขาเริ่มสั่นคลอน คือการที่เขาได้ไปผูกพันกับคนแปลกหน้าคนหนึ่งแบบไม่ตั้งใจ อีกฝ่ายเป็นคนธรรมดาที่ดันไปเห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็น เป็นเรื่องทุจริตในวงการตำรวจที่พัวพันกับผู้มีอำนาจ ตอนแรกมันก็แค่ความเห็นใจเล็ก ๆ คนเหงา ๆ มาเจอกัน คุยกันในร้านดอกไม้ แบ่งปันเรื่องเหนื่อย ๆ ในชีวิตให้กันฟัง แต่ยิ่งสนิทกันมากขึ้น เขาก็ยิ่งรู้ว่าถ้ายังอยู่ใกล้กันต่อไป ความลับของตัวเองอาจจะแตกสักวัน เพราะอีกฝ่ายกำลังถูกตามล่า และคนที่ตามล่าก็ไม่ใช่คนธรรมดา มันเลยเกิดเป็นความลังเลที่ดูแล้วปวดใจมาก เขาจะเป็นผู้คุ้มกันที่ยอมเสี่ยงเปิดเผยตัวเพื่อปกป้องเพื่อนใหม่คนนี้ดีไหม หรือเขาควรตัดไฟตั้งแต่ต้นลม กลับไปเป็นนักฆ่าคนเดิมที่ไร้ความรู้สึกเพื่อเอาตัวรอด ความไว้ใจกับความระแวงมันตีกันอยู่ในใจเขาตลอดเวลา ยิ่งเขาอ่อนโยนกับดอกไม้มากเท่าไหร่ เรายิ่งรู้สึกว่าเขากำลังพยายามเตือนตัวเองว่าอย่ากลับไปหยิบปืนอีก แต่สถานการณ์รอบตัวมันก็บีบให้เขาต้องเลือกทุกวัน สิ่งที่เราชอบมากเวลาดูหนัง เดอะฟลอริสต์ สวยสังหาร เต็มเรื่อง คือมันไม่ได้เล่าแค่บู๊ไล่ล่ากันอย่างเดียว แต่มันเล่าถึงความเหงาของคนที่อยากไถ่บาปด้วย ดอกไม้ในเรื่องเลยไม่ใช่แค่ฉากสวย ๆ แต่มันเหมือนกระจกสะท้อนใจพระเอกเลย เวลาเขาดูแลดอกไม้ที่บอบบาง เราจะเห็นว่าเขาอยากทะนุถนอมอะไรสักอย่างในชีวิตให้รอด อยากรักษาความสัมพันธ์ดี ๆ นี้ไว้ให้นานที่สุด ขณะเดียวกันมิตรภาพกับพยานคนนั้นก็ทำให้เขาต้องกลับมาถามตัวเองเรื่องความยุติธรรม ว่าถ้าเห็นคนบริสุทธิ์กำลังจะโดนอำนาจมืดกลืนไปต่อหน้า จะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เหมือนเดิมได้จริงเหรอ บทสนทนาในร้านที่ดูเรียบง่ายมาก ๆ อย่างเรื่องการเลือกดอกไม้ให้เหมาะกับโอกาส หรือการสอนวิธีดูแลต้นไม้ให้รอดหน้าฝน มันเลยมีความหมายลึก ๆ ซ่อนอยู่ เหมือนเขากำลังสอนตัวเองให้ใช้ชีวิตต่อไปให้ได้เหมือนกัน คนดูอย่างเราก็เลยเอาใจช่วยเขาไปพร้อมกับลุ้นระทึก กลัวว่าวันหนึ่งความจริงจะเปิดเผยแล้วมิตรภาพที่กำลังผลิบานสวย ๆ จะร่วงเหมือนกลีบดอกไม้ที่โดนลมแรง ในพาร์ทแอ็กชันระทึกขวัญก็ทำถึงใจสายลุ้นเลย ช่วงแรกจะนิ่ง ๆ หน่อย เหมือนค่อย ๆ รดน้ำให้ซึมลงดิน ให้เราซึมซับบรรยากาศร้านดอกไม้ที่สว่างอบอุ่น ตัดกับโลกข้างนอกที่เย็นและมืด แล้วค่อย ๆ บีบความกดดันด้วยสายตานิ่ง ๆ ความเงียบอึดอัด ๆ คนแปลกหน้าที่เดินเข้าร้านมาแล้วเราเดาไม่ออกว่าเป็นลูกค้า เพื่อน หรือคนของฝั่งตรงข้าม พอถึงจังหวะที่ต้องบู๊จริง ๆ ก็ดิบ หนัก และเร็วแบบฉบับหนังนักฆ่า ทั้งการสู้ระยะประชิดที่ต้องใช้ไหวพริบ การหนีการไล่ล่าจากคนมีสีมีอำนาจ การวางแผนเอาตัวรอดแบบคนที่ผ่านงานแบบนี้มาทั้งชีวิต ภาพกับเสียงก็ช่วยเยอะมาก แสงอุ่น ๆ ในร้านกับแสงเย็น ๆ ในตรอกมืด ๆ มันตัดกันแล้วทำให้รู้สึกว่าตัวเอกกำลังยืนอยู่ตรงกลางระหว่างสองโลกตลอดเวลา ดูแล้วต้องกลั้นหายใจเป็นพัก ๆ เพราะไม่รู้เลยว่ากลีบดอกไม้ต่อไปที่ร่วง จะมาพร้อมเสียงปืนหรือเปล่า ถ้าถามว่าเรื่องนี้เหมาะกับใคร เราว่าเหมาะกับคนที่ชอบหนังบู๊ที่มีหัวใจ ชอบดูความสัมพันธ์ของตัวละครมากกว่านับกระสุน ชอบพระเอกนิ่ง ๆ พูดน้อยแต่ข้างในมีเรื่องเยอะ ดูกับครอบครัวที่ชอบแนวลุ้น ๆ ก็ได้ ดูคนเดียวคืนเหงา ๆ ก็ยิ่งอิน เพราะมันทั้งอบอุ่นทั้งหน่วงในเวลาเดียวกัน ใครที่เคยประทับใจหนังแนวนักฆ่าอยากวางมือ แนวคนธรรมดาที่ไม่ธรรมดา แนวเพื่อนต่างขั้วที่ต้องพึ่งกันในเวลาคับขัน น่าจะรักเรื่องนี้ได้ไม่ยากเลย ดูจบแล้วมันจะทิ้งความรู้สึกอิ่ม ๆ ไว้ในใจ เหมือนเพิ่งเดินออกจากร้านดอกไม้ที่หอมจาง ๆ แล้วหันกลับไปคิดว่า สุดท้ายแล้วคนเราจะเป็นเหมือนดอกไม้ที่เลือกเบ่งบานใหม่ได้อีกครั้งไหม แม้รากจะเคยอยู่ในดินที่มืดมาก่อนก็ตาม

อ่านเพิ่มเติม ›

เรื่องย่อ The Florist

×

ใครจะไปคิดว่าคนที่มืออ่อนโยนกับดอกไม้ทุกเช้า จะเคยมีอดีตที่มือเปื้อนเลือดมาก่อน เดอะฟลอริสต์ สวยสังหาร พาเราไปเจอกับคำถามค้างคาใจแบบนี้ตั้งแต่แรกเลย ว่าถ้าอยากทิ้งชีวิตเก่าแล้วเริ่มใหม่จริง ๆ มันทำได้หรือเปล่า

เรื่องมันเริ่มจากชายคนหนึ่งที่ใช้ชีวิตเงียบ ๆ อยู่ในร้านดอกไม้เล็ก ๆ กับเรือนกระจกที่แสงแดดส่องเข้ามาอุ่น ๆ ทุกวันของเขา คือการตื่นมาจัดดอกไม้ รดน้ำ ตัดแต่งกิ่ง คุยกับลูกค้าด้วยรอยยิ้มสุภาพ เหมือนคนธรรมดาที่รักความสงบและไม่อยากยุ่งกับใคร แต่ลึก ๆ แล้วเขามีอีกชีวิตที่ไม่มีใครรู้ เขาเคยเป็นนักฆ่าที่ทำงานเงียบ เย็น และแม่นยำ ชนิดที่ไม่ทิ้งร่องรอยไว้เลย ความย้อนแย้งตรงนี้แหละที่ทำให้เราดูแล้วทั้งเอ็นดูทั้งหวั่นใจ เพราะทุกครั้งที่เขาก้มลงดมกลิ่นดอกไม้ เราก็อดคิดไม่ได้ว่าเขากำลังพยายามล้างอะไรออกจากใจตัวเองอยู่หรือเปล่า เขาอยากมีชีวิตธรรมดา อยากตื่นมาเจอแต่เรื่องสวย ๆ อยากเป็นแค่คนปลูกต้นไม้ที่ไม่มีใครจำหน้าได้ แต่โลกมันไม่ใจดีขนาดนั้น อดีตมันเหมือนรากไม้ที่ฝังลึก ยิ่งพยายามถอนยิ่งเจ็บ

จุดที่ทำให้ชีวิตสองใบของเขาเริ่มสั่นคลอน คือการที่เขาได้ไปผูกพันกับคนแปลกหน้าคนหนึ่งแบบไม่ตั้งใจ อีกฝ่ายเป็นคนธรรมดาที่ดันไปเห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็น เป็นเรื่องทุจริตในวงการตำรวจที่พัวพันกับผู้มีอำนาจ ตอนแรกมันก็แค่ความเห็นใจเล็ก ๆ คนเหงา ๆ มาเจอกัน คุยกันในร้านดอกไม้ แบ่งปันเรื่องเหนื่อย ๆ ในชีวิตให้กันฟัง แต่ยิ่งสนิทกันมากขึ้น เขาก็ยิ่งรู้ว่าถ้ายังอยู่ใกล้กันต่อไป ความลับของตัวเองอาจจะแตกสักวัน เพราะอีกฝ่ายกำลังถูกตามล่า และคนที่ตามล่าก็ไม่ใช่คนธรรมดา มันเลยเกิดเป็นความลังเลที่ดูแล้วปวดใจมาก เขาจะเป็นผู้คุ้มกันที่ยอมเสี่ยงเปิดเผยตัวเพื่อปกป้องเพื่อนใหม่คนนี้ดีไหม หรือเขาควรตัดไฟตั้งแต่ต้นลม กลับไปเป็นนักฆ่าคนเดิมที่ไร้ความรู้สึกเพื่อเอาตัวรอด ความไว้ใจกับความระแวงมันตีกันอยู่ในใจเขาตลอดเวลา ยิ่งเขาอ่อนโยนกับดอกไม้มากเท่าไหร่ เรายิ่งรู้สึกว่าเขากำลังพยายามเตือนตัวเองว่าอย่ากลับไปหยิบปืนอีก แต่สถานการณ์รอบตัวมันก็บีบให้เขาต้องเลือกทุกวัน

สิ่งที่เราชอบมากเวลาดูหนัง เดอะฟลอริสต์ สวยสังหาร เต็มเรื่อง คือมันไม่ได้เล่าแค่บู๊ไล่ล่ากันอย่างเดียว แต่มันเล่าถึงความเหงาของคนที่อยากไถ่บาปด้วย ดอกไม้ในเรื่องเลยไม่ใช่แค่ฉากสวย ๆ แต่มันเหมือนกระจกสะท้อนใจพระเอกเลย เวลาเขาดูแลดอกไม้ที่บอบบาง เราจะเห็นว่าเขาอยากทะนุถนอมอะไรสักอย่างในชีวิตให้รอด อยากรักษาความสัมพันธ์ดี ๆ นี้ไว้ให้นานที่สุด ขณะเดียวกันมิตรภาพกับพยานคนนั้นก็ทำให้เขาต้องกลับมาถามตัวเองเรื่องความยุติธรรม ว่าถ้าเห็นคนบริสุทธิ์กำลังจะโดนอำนาจมืดกลืนไปต่อหน้า จะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เหมือนเดิมได้จริงเหรอ บทสนทนาในร้านที่ดูเรียบง่ายมาก ๆ อย่างเรื่องการเลือกดอกไม้ให้เหมาะกับโอกาส หรือการสอนวิธีดูแลต้นไม้ให้รอดหน้าฝน มันเลยมีความหมายลึก ๆ ซ่อนอยู่ เหมือนเขากำลังสอนตัวเองให้ใช้ชีวิตต่อไปให้ได้เหมือนกัน คนดูอย่างเราก็เลยเอาใจช่วยเขาไปพร้อมกับลุ้นระทึก กลัวว่าวันหนึ่งความจริงจะเปิดเผยแล้วมิตรภาพที่กำลังผลิบานสวย ๆ จะร่วงเหมือนกลีบดอกไม้ที่โดนลมแรง

ในพาร์ทแอ็กชันระทึกขวัญก็ทำถึงใจสายลุ้นเลย ช่วงแรกจะนิ่ง ๆ หน่อย เหมือนค่อย ๆ รดน้ำให้ซึมลงดิน ให้เราซึมซับบรรยากาศร้านดอกไม้ที่สว่างอบอุ่น ตัดกับโลกข้างนอกที่เย็นและมืด แล้วค่อย ๆ บีบความกดดันด้วยสายตานิ่ง ๆ ความเงียบอึดอัด ๆ คนแปลกหน้าที่เดินเข้าร้านมาแล้วเราเดาไม่ออกว่าเป็นลูกค้า เพื่อน หรือคนของฝั่งตรงข้าม พอถึงจังหวะที่ต้องบู๊จริง ๆ ก็ดิบ หนัก และเร็วแบบฉบับหนังนักฆ่า ทั้งการสู้ระยะประชิดที่ต้องใช้ไหวพริบ การหนีการไล่ล่าจากคนมีสีมีอำนาจ การวางแผนเอาตัวรอดแบบคนที่ผ่านงานแบบนี้มาทั้งชีวิต ภาพกับเสียงก็ช่วยเยอะมาก แสงอุ่น ๆ ในร้านกับแสงเย็น ๆ ในตรอกมืด ๆ มันตัดกันแล้วทำให้รู้สึกว่าตัวเอกกำลังยืนอยู่ตรงกลางระหว่างสองโลกตลอดเวลา ดูแล้วต้องกลั้นหายใจเป็นพัก ๆ เพราะไม่รู้เลยว่ากลีบดอกไม้ต่อไปที่ร่วง จะมาพร้อมเสียงปืนหรือเปล่า

ถ้าถามว่าเรื่องนี้เหมาะกับใคร เราว่าเหมาะกับคนที่ชอบหนังบู๊ที่มีหัวใจ ชอบดูความสัมพันธ์ของตัวละครมากกว่านับกระสุน ชอบพระเอกนิ่ง ๆ พูดน้อยแต่ข้างในมีเรื่องเยอะ ดูกับครอบครัวที่ชอบแนวลุ้น ๆ ก็ได้ ดูคนเดียวคืนเหงา ๆ ก็ยิ่งอิน เพราะมันทั้งอบอุ่นทั้งหน่วงในเวลาเดียวกัน ใครที่เคยประทับใจหนังแนวนักฆ่าอยากวางมือ แนวคนธรรมดาที่ไม่ธรรมดา แนวเพื่อนต่างขั้วที่ต้องพึ่งกันในเวลาคับขัน น่าจะรักเรื่องนี้ได้ไม่ยากเลย ดูจบแล้วมันจะทิ้งความรู้สึกอิ่ม ๆ ไว้ในใจ เหมือนเพิ่งเดินออกจากร้านดอกไม้ที่หอมจาง ๆ แล้วหันกลับไปคิดว่า สุดท้ายแล้วคนเราจะเป็นเหมือนดอกไม้ที่เลือกเบ่งบานใหม่ได้อีกครั้งไหม แม้รากจะเคยอยู่ในดินที่มืดมาก่อนก็ตาม