Red Cliff

เรื่องย่อ Red Cliff

เหลียงเฉาเหว่ย กลับมาเท่แบบนิ่ง ๆ ในบท จิวยี่ (Zhou Yu) แม่ทัพคนสำคัญของฝ่ายใต้ที่ภายนอกดูใจเย็น แต่ข้างในแบกความรับผิดชอบไว้ทั้งเมืองเลย แล้วพอได้มาเจอกับ ทาเคชิ คาเนชิโร่ ที่รับบทเป็น ขงเบ้ง (Zhu Ge Liang) กุนซือหนุ่มผู้ฉลาดล้ำแต่ก็อ่อนโยนอย่างไม่น่าเชื่อ เคมีของคนสองคนที่ต่างก็เก่งกันคนละแบบมันเลยยิ่งน่ามองเข้าไปใหญ่ เพราะเวลานั้น โจโฉ (Cao Cao) กำลังยกกองทัพมหาศาลลงมาจากทางเหนือด้วยความมั่นใจว่าจะรวมแผ่นดินให้เป็นหนึ่งภายใต้ตัวเอง ใครยอมสยบก็อาจได้หายใจต่อ ใครคิดสู้ก็เหมือนเอาตัวไปขวางน้ำป่า แล้วเดิมพันตรงนี้มันใหญ่กว่าศักดิ์ศรีของผู้นำเยอะเลย เพราะหมายถึงบ้านของคนนับล้านว่าจะยังอยู่หรือจะสลายไปในคืนเดียว ฝั่งที่กำลังจะโดนกลืนก็คือ เล่าปี่ (Liu Bei) ที่ตอนนี้แทบไม่เหลืออะไรในมือแล้ว นอกจากใจของลูกน้องที่ยังยอมตายตามกันอย่าง จูล่ง (Zhao Yun) ขุนศึกผู้ซื่อสัตย์จนดูแล้วก็อดรักไม่ได้เลย เขาเลยต้องส่งขงเบ้งลงเรือไปทางใต้เพื่อขอจับมือกับ ซุนกวน (Sun Quan) ผู้นำหนุ่มแห่งง่อก๊กที่รับบทโดย ฉางเฉิน ซึ่งเอาจริง ๆ ตอนนั้นเขาก็ลังเลมากนะว่าจะสู้หรือจะยอมดี เพราะกำลังของตัวเองก็น้อยกว่าหลายเท่าเลย ด้านจิวยี่เองก็ต้องคอยประคองทั้งเจ้านายทั้งพันธมิตรใหม่ให้ไว้ใจกันให้ได้ โดยมีแรงหนุนเงียบ ๆ อย่าง เสี่ยวเกี้ยว (Xiao Qiao) ภรรยาของเขาที่รับบทโดย หลินจือหลิง กับ ซุนซ่างเซียง (Sun Shang Xiang) น้องสาวจอมแก่นของซุนกวนที่รับบทโดย จ้าวเวย์ ซึ่งไม่ได้มาเป็นแค่คนสวย ๆ ประดับจอ แต่เป็นตัวแทนของหัวใจคนรุ่นใหม่ที่ไม่ยอมก้มหัวง่าย ๆ ไหนจะยังมีทั้ง โลซก (Lu Su) ที่ต้องเดินเกมเชื่อมสองฝ่าย และ กานซิง (Gan Xing) นักรบหนุ่มที่ต้องเลือกว่าจะเอาชีวิตเข้าแลกเพื่ออะไร บรรยากาศของเรื่องจะพาเราหลุดไปอยู่จีนเมื่อราวปี ค.ศ. 208 ช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นที่บ้านเมืองแตกเป็นก๊กเป็นเหล่าเต็มไปหมดเลยนะ มองไปทางไหนก็มีแต่ค่ายทหาร ธงทิวปลิวตามลมแม่น้ำ และเสียงฝีเท้าของไพร่พลนับแสนที่เดินจนฝุ่นตลบ ฝั่งโจโฉที่นำโดย จางเฟิ่งอี้ ก็คือภาพของอำนาจที่ทั้งใหญ่ทั้งน่ากลัว ทั้งเรือรบทั้งกองทัพม้าที่ทอดยาวจนสุดสายตา เหมือนเมฆดำที่กำลังเคลื่อนมาปิดฟ้า ส่วนฝั่งใต้แถบผาแดงหรือ Red Cliff ก็จะมีความสงบแบบเปราะบาง มีทั้งกระโจมบัญชาการที่คุยกันเบา ๆ แต่ทุกคำคือความเป็นความตาย มีทั้งหมู่บ้านริมน้ำ เรือประมง และชีวิตธรรมดา ๆ ของชาวบ้านที่ยังอยากตื่นมาเจอเช้าวันพรุ่งนี้อยู่ ภาพกว้าง ๆ ของแม่น้ำกับหน้าผาเลยสวยมาก แต่ก็สวยแบบใจหาย เพราะเรารู้ว่าอีกไม่นานตรงนี้แหละที่จะกลายเป็นเวทีเผชิญหน้าครั้งใหญ่ สิ่งที่ทำให้ดูแล้วอินไม่ใช่แค่ฉากยกทัพนะ แต่เป็นความรู้สึกของคนที่ต้องตัดสินใจทั้งที่มือก็สั่น อย่างซุนกวนที่ต้องเลือกระหว่างยอมเพื่อรักษาชีวิตคนของตัวเอง กับการลุกขึ้นสู้ทั้งที่โอกาสชนะน้อยเหลือเกิน หรืออย่างจิวยี่กับขงเบ้งที่เพิ่งรู้จักกันแต่ต้องไว้ใจกันเหมือนเพื่อนตาย เพราะถ้าพลาดนิดเดียวก็พังกันหมดเลย เราจะเห็นทั้งความกดดันในห้องวางแผน ความเงียบก่อนจะพูดอะไรสักอย่าง ความห่วงใยที่ซ่อนอยู่ในสายตาของคนเป็นผู้นำ แล้วก็มิตรภาพแบบลูกผู้ชายที่ไม่ต้องพูดเยอะแต่รู้สึกได้เลยว่าจริงใจ ดูไปก็จะทั้งลุ้นทั้งหน่วงในอก เหมือนเรานั่งอยู่ข้าง ๆ พวกเขาแล้วได้ยินเสียงหัวใจเต้นพร้อมกับเสียงกลองศึกไปด้วยเลย ถ้าใครโตมากับเรื่องเล่าสามก๊กอยู่แล้ว รับรองว่าจะฟินมากที่ได้เห็นโจโฉ เล่าปี่ ขงเบ้ง จิวยี่ ซุนกวน เดินออกมาจากตัวหนังสือแล้วมีเลือดเนื้อ มีความลังเล มีรอยยิ้มแบบคนจริง ๆ ส่วนใครที่ไม่เคยรู้จักมาก่อนเลยก็ดูรู้เรื่องนะ เพราะแก่นของมันก็คือเรื่องของคนตัวเล็กที่ต้องรวมใจกันสู้กับยักษ์ใหญ่ เป็นเรื่องของปัญญากับใจที่ต้องใช้แทนกำลังล้วน ๆ ลองหาเวลาดี ๆ นั่งดูแบบจอใหญ่เสียงดังนิดนึง แล้วปล่อยใจลอยไปตามลมที่ผาแดงด้วยกันดูสักครั้ง ภาคแรกนี้เขาจะค่อย ๆ ปูทางพาเราผูกพันไปกับคนทุกฝ่ายก่อนที่พายุใหญ่จะมาจริง ๆ รับรองว่าดูจบแล้วจะอยากนั่งคุยต่อกับเพื่อนยาว ๆ เลยว่า ถ้าเป็นเราจะกล้าสู้ไหม