Drishyam

เรื่องย่อ Drishyam

ลองนึกภาพเมืองเล็ก ๆ ในกัวที่ชีวิตเดินไปช้า ๆ เหมือนไม่มีอะไรต้องรีบร้อนเลยนะ ฝนพรำตอนปลายฤดู เสียงจักจั่นกับกลิ่นดินเปียก ๆ ลอยอยู่ในอากาศ ร้านรวงปิดเร็ว ถนนเงียบตั้งแต่หัวค่ำ และบ้านหลังเล็ก ๆ ที่เปิดไฟสีส้มอบอุ่นก็เหมือนโลกทั้งใบของคนที่อยู่ข้างใน ดริชยัมพาเราไปเริ่มตรงนั้นเลย ในบรรยากาศธรรมด๊าธรรมดาที่น่าอยู่จนแทบไม่อยากเชื่อว่าจะมีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้นได้ กล้องค่อย ๆ พาเราซึมซับวิถีชีวิตของชาวบ้าน การทำมาหากิน การทักทายกันในตลาด โรงเรียนของเด็ก ๆ เสียงทีวีที่ดังมาจากบ้านหลังนั้นไม่ขาด เหมือนทุกอย่างกำลังบอกเราว่าที่นี่คือที่ที่ความสงบเป็นเรื่องปกติ และความสงบแบบนี้แหละที่น่ากลัวที่สุดเวลามันเริ่มร้าว ตรงกลางของบ้านหลังนั้นคือ วีเจย์ ซาลกาออนการ์ (Vijay Salgaonkar) ที่ Ajay Devgn เล่นไว้ได้อบอุ่นมาก เขาไม่ใช่ฮีโร่ ไม่ใช่คนเก่งมาจากไหนเลย เป็นแค่เจ้าของกิจการเคเบิลทีวีที่รักหนังเข้าเส้น เลิกงานมาก็อยากนั่งดูหนังกับกินข้าวพร้อมหน้าครอบครัวเท่านั้นเอง ส่วนภรรยาของเขาอย่าง นันทินี (Nandini Salgaonkar) ก็เป็นแม่บ้านใจดีที่ประคองบ้านด้วยความเข้าใจ ขณะที่ลูกสาวสองคนอย่าง อันจู (Anju Salgaonkar) วัยกำลังโตที่ทั้งน่ารักทั้งเปราะบาง กับน้องเล็กอย่าง อนุ (Anu Salgaonkar) ก็คือดวงใจของบ้านหลังนี้ ความผูกพันของสี่พ่อแม่ลูกมันเรียบง่ายแต่แน่นมากนะ แบบที่เราดูแล้วจะรู้สึกเลยว่าถ้าใครมาทำให้บ้านนี้สั่นคลอน พ่อคนนี้ยอมแลกทุกอย่างเพื่อประคองไว้แน่ ๆ แล้วคืนหนึ่งที่เหมือนจะผ่านไปเฉย ๆ นั่นแหละที่ทุกอย่างเริ่มเปลี่ยนไป เมื่อ แซม (Sameer Deshmukh) เด็กหนุ่มจากครอบครัวมีเส้นสายหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย และร่องรอยสุดท้ายก็ดันวนกลับมาพัวพันกับครอบครัวของวีเจย์อย่างช่วยไม่ได้ ยิ่งสืบก็ยิ่งอึดอัด เพราะแม่ของเด็กคนนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน แต่คือ ไอจี มีรา เดชมุกห์ (IG Meera Deshmukh) ที่ Tabu ถ่ายทอดออกมาได้น่าเกรงขามสุด ๆ ทั้งเด็ดขาด ทั้งเป็นแม่ที่เจ็บปวดจนยอมทำทุกทางเพื่อหาคำตอบให้ลูกชาย แรงกดดันเลยค่อย ๆ บีบเข้ามาทีละนิด จากแค่การเรียกไปคุยกลายเป็นการจับตามอง จากสายตาชาวบ้านกลายเป็นการเค้นสอบที่โรงพัก วีเจย์ที่เคยเป็นแค่คนธรรมดาต้องยืนอยู่กลางวงล้อมของตำรวจทั้งเมือง โดยมีครอบครัวเป็นเดิมพันอยู่ข้างหลัง สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้ดูแล้ววางไม่ลงเลยคือมันไม่ได้เล่นแค่เกมว่าใครผิดใครถูก แต่มันเล่นกับสิ่งที่เราเห็นกับสิ่งที่เราเชื่อ ชื่อเรื่องที่แปลประมาณว่า ภาพที่เห็น นั่นแหละคือหัวใจของมัน เพราะทุกอย่างในเมืองนี้มีสองด้านเสมอ คำพูดของพยาน ความทรงจำของคนในบ้าน หรือแม้แต่ความนิ่งของวีเจย์เวลาตอบคำถามตำรวจ มันชวนให้เราสงสัยตลอดเวลาว่าเรากำลังเห็นความจริงหรือแค่สิ่งที่ใครบางคนอยากให้เห็นกันแน่ แล้วพอเป็นการสู้กันระหว่างพ่อที่ไม่มีอำนาจอะไรเลยในมือ กับอีกฝั่งที่มีทั้งยศ มีทั้งกำลังคน มันเลยไม่ใช่แค่เรื่องคดี แต่เป็นเรื่องของสัญชาตญาณความเป็นพ่อเป็นแม่ที่พุ่งเข้าชนกันตรง ๆ ทั้งสองฝ่ายต่างก็รักครอบครัวของตัวเองจนถอยไม่ได้ทั้งคู่ ถ้าคุณชอบหนังทริลเลอร์ที่ค่อย ๆ บีบหัวใจ ไม่ได้มาแบบตูมตามแต่ตรึงให้เรานั่งไม่ติดเก้าอี้ อยากชวนให้ลองเปิดใจดูเรื่องนี้แบบไม่รู้อะไรล่วงหน้าเลยนะ ปล่อยให้บรรยากาศของกัวค่อย ๆ โอบเราไว้ ทำความรู้จักกับบ้านของวีเจย์ให้รักพวกเขาก่อน แล้วค่อยดำดิ่งไปกับแรงกดดันที่ถาโถมเข้ามาพร้อมกัน รับรองว่าจะได้ลุ้น ได้หน่วง ได้คิดตามไปทุกย่างก้าว ว่าสุดท้ายแล้วความจริงจะยืนอยู่ข้างใครกันแน่