Nope

เรื่องย่อ Nope

ถ้าเงยหน้ามองท้องฟ้าแล้วเจออะไรบางอย่างที่ไม่ควรอยู่ตรงนั้น คุณจะกล้าเล่าให้ใครฟังไหม นั่นคือคำถามที่ค้างอยู่ในใจตั้งแต่เริ่มดู ไม่ จนจบเลย เพราะเรื่องนี้พาเราไปอยู่ที่บ้านไร่เก่า ๆ กลางหุบเขาโล่ง ๆ ที่มองไปทางไหนก็เจอแต่ฟ้ากว้างกับทุ่งหญ้าสุดลูกหูลูกตา โอเจเป็นผู้ชายเงียบ ๆ พูดน้อย ทำงานกับม้าเหมือนที่พ่อเคยสอนมา ส่วนเอ็มผู้เป็นน้องสาวนั้นตรงกันข้ามเลย เธอพูดเก่ง กล้าแสดงออก มีพลังล้น ๆ เหมือนอยากวิ่งออกไปหาอนาคตของตัวเองตลอดเวลา หลังจากพ่อจากไปแบบกะทันหัน ทั้งคู่เลยต้องกลับมาอยู่ใต้ชายคาเดียวกันพร้อมกับมรดกที่เป็นทั้งบ้าน ที่ดิน ม้า และหนี้สินที่ต้องสะสาง โอเจแค่อยากรักษาทุกอย่างที่พ่อสร้างไว้ให้อยู่รอดต่อไปวันต่อวัน ส่วนเอ็มก็อยากหาทางขยับขยาย อยากมีชีวิตของตัวเองโดยไม่ต้องจมอยู่กับไร่ที่ดูเหมือนจะไปต่อยากเต็มที ความห่างของพี่น้องคู่นี้ไม่ใช่เพราะไม่รักกันหรอก แต่เพราะเศร้าคนละแบบและไม่รู้จะพูดกันยังไงมากกว่า แล้วในคืนที่ทุกอย่างดูเงียบจนผิดปกติ พวกเขาก็เริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติบนฟ้า เมฆก้อนหนึ่งที่ไม่ขยับไปไหน เสียงลมที่แปลกไป และเงาที่เคลื่อนผ่านหลังคาไปแบบอธิบายไม่ได้เลย สำหรับใครที่กำลังหา ดูหนัง ไม่ เต็มเรื่อง อยากบอกเลยว่าให้เตรียมใจไว้หน่อย เพราะความน่ากลัวของมันไม่ได้มาแบบตุ้งแช่ แต่มาแบบค่อย ๆ ก่อตัวให้เราระแวงท้องฟ้าไปเอง สิ่งที่ผลักให้โอเจกับเอ็มต้องขยับตัวจริง ๆ ไม่ใช่แค่ความกลัว แต่เป็นความอยากพิสูจน์ว่าสิ่งที่เห็นนั้นเป็นเรื่องจริง โอเจเป็นคนไม่เชื่ออะไรง่าย ๆ เขาอยากได้หลักฐานชัด ๆ อยากเข้าใจว่ามันคืออะไรกันแน่ด้วยเหตุผลแบบคนทำงานกับสัตว์มาตลอดชีวิต คือสังเกต เงียบ และรอ ส่วนเอ็มมองเห็นโอกาสในอีกมุม เธอคิดว่าถ้าเราจับภาพสิ่งที่ไม่มีใครเคยถ่ายได้ เราอาจจะเปลี่ยนชีวิตได้เลยก็ได้ ความต้องการของทั้งคู่เลยสวนทางกันนิด ๆ คนหนึ่งอยากเข้าใจเพื่อเอาตัวรอด อีกคนอยากเปิดเผยเพื่อให้คนเห็นคุณค่า แต่ทั้งคู่มีจุดร่วมเดียวกันคือไม่อยากหนีไปจากบ้านของพ่อ ความสัมพันธ์ของพี่น้องเลยค่อย ๆ เปลี่ยนจากการต่างคนต่างอยู่มาเป็นการต้องพึ่งกัน เพราะไม่มีใครอื่นที่จะเชื่อเรื่องประหลาดนี้ได้เท่าคนที่เห็นมาด้วยกัน รอบตัวพวกเขาก็มีคนอื่น ๆ ที่เข้ามาเติมแรงขับนี้ ทั้งเพื่อนบ้านเจ้าของสวนสนุกลูกทุ่งที่ดูเหมือนรู้อะไรบางอย่าง ทั้งคนขายอุปกรณ์กล้องที่ฝันอยากถ่ายภาพสุดเหลือเชื่อสักครั้งในชีวิต และคนอื่น ๆ ที่แต่ละคนก็มีเหตุผลของตัวเองว่าทำไมถึงอยากเข้าใกล้ความลึกลับบนฟ้า ทั้งที่จริง ๆ แล้วมันอาจจะอันตรายกว่าที่คิดไว้เยอะ ยิ่งพวกเขาพยายามวางแผน ตั้งกล้อง เฝ้าดู และล่อให้สิ่งนั้นปรากฏตัว ความตึงเครียดระหว่างความกล้ากับความกลัวก็ยิ่งชัดขึ้น โอเจต้องเรียนรู้ที่จะพูดในสิ่งที่รู้สึก ส่วนเอ็มก็ต้องเรียนรู้ที่จะฟังและหยุดวิ่งในบางจังหวะเพื่อรอดไปด้วยกัน เสน่ห์ของเรื่องนี้เลยอยู่ที่การเอาความกลัวแบบนิยายวิทยาศาสตร์มาผูกกับเรื่องครอบครัวและความทรงจำได้อย่างแนบเนียนมาก บ้านไร่ไม่ใช่แค่ฉากหลังสวย ๆ นะ แต่เป็นเหมือนตัวแทนของพ่อที่ไม่อยู่แล้ว ทุกคอกม้า ทุกรูปถ่ายเก่า ๆ ทุกเสียงไม้ลั่นในบ้านตอนกลางคืนล้วนทำให้คิดถึงว่าเราแบกความคาดหวังของคนที่จากไปไว้มากแค่ไหน โอเจดูเหมือนคนที่แข็งแรง ไม่หวั่นไหว แต่จริง ๆ แล้วเขาแค่ยังไม่ได้มีเวลามานั่งเสียใจดี ๆ เลยต้องก้มหน้าทำงานไปก่อน ส่วนเอ็มที่ดูร่าเริงตลอดเวลาก็มีมุมเปราะบางที่ซ่อนไว้ เป็นความรู้สึกว่าตัวเองอาจจะไม่เคยถูกมองเห็นจริง ๆ เลยสักครั้ง เมื่อมีสิ่งประหลาดบนฟ้าเข้ามา มันเลยเหมือนกระจกบานใหญ่ที่ส่องให้เห็นนิสัยลึก ๆ ของแต่ละคน ใครเป็นคนชอบจ้อง ใครเป็นคนชอบหนี ใครทนความไม่รู้ได้ และใครที่ต้องหาคำตอบให้ได้แม้จะต้องเสี่ยงก็ตาม หนังของ แดเนียล คาลูยา มักจะมีจังหวะเงียบ ๆ แบบนี้แหละที่ทำให้เรารู้สึกตามได้ง่าย แค่แววตานิ่ง ๆ หรือท่าทีที่ลังเลนิดเดียวก็ทำให้เข้าใจแล้วว่าตัวละครกำลังชั่งใจระหว่างการปกป้องน้องกับการปกป้องบ้านของพ่อ ส่วนน้องสาวก็ทำให้เรื่องมีชีวิตชีวา มีเสียงหัวเราะ มีความดื้อรั้นที่ทั้งน่าหมั่นไส้และน่าเอาใจช่วยในเวลาเดียวกัน ความระทึกเลยไม่ได้มาจากแค่สิ่งที่อยู่บนฟ้า แต่มาจากการลุ้นว่าสองพี่น้องที่แทบจะคุยกันไม่รู้เรื่องจะกลับมาไว้ใจกันได้ทันไหมก่อนที่ทุกอย่างจะสายไป ในแง่บรรยากาศต้องบอกว่าเป็นหนังที่ดูแล้วเหนื่อยแบบดี คือเหนื่อยเพราะต้องเพ่ง ต้องกวาดตามองท้องฟ้ากว้าง ๆ ในจอตลอดเวลา กลัวว่าจะพลาดอะไรไปสักอย่าง ลมพัดทุ่งหญ้า เสียงกีบม้า เสียงวิทยุซ่า ๆ หรือเสียงเมฆเคลื่อนตัวช้า ๆ กลายเป็นสิ่งที่ทำให้ขนลุกได้โดยไม่ต้องมีผีโผล่มาเลย งานภาพชอบใช้ความเวิ้งว้างให้เป็นประโยชน์ กลางวันฟ้าสวยจนใจหาย แต่พอมองนาน ๆ กลับรู้สึกว่ามันโล่งเกินไปจนไม่ปลอดภัย ส่วนกลางคืนก็มืดแบบชนบทจริง ๆ มืดจนได้ยินเสียงหัวใจตัวเอง ใครที่ชอบหนังที่ค่อย ๆ บีบ ชอบเก็บรายละเอียดเล็ก ๆ ชอบเอาไปคิดต่อหลังดูจบน่าจะถูกใจมาก เพราะเรื่องนี้มีสัญลักษณ์เรื่องการมอง การถ่ายภาพ การอยากเป็นผู้เห็นและผู้ถูกเห็นซ่อนอยู่ตลอดทั้งเรื่อง โดยที่เล่าออกมาแบบไม่ยัดเยียดเลย ดูเพลิน ๆ ก็สนุกแบบลุ้น ๆ ได้ ดูแบบคิดเยอะก็มีอะไรให้คุยกันต่อได้อีกยาว ถ้าถามว่าเรื่องนี้เหมาะกับใคร ก็ต้องบอกว่าเหมาะกับคืนที่อยากดูอะไรที่ทั้งลุ้นทั้งอิ่มใจไปพร้อมกันมาก ดูคนเดียวตอนดึก ๆ ปิดไฟ เปิดเสียงดังหน่อยจะได้ความหลอนแบบเต็ม ๆ ดูกับเพื่อนสายชอบทฤษฎีสมคบคิดหรือสายชอบยูเอฟโอก็สนุกเพราะจะได้เถียงกันสนุกหลังดูจบว่าไอ้สิ่งที่เห็นนั้นคืออะไรกันแน่ ส่วนใครที่ชอบดราม่าครอบครัว ดูกับคนในบ้านก็ยังได้อยู่ เพราะแกนหลักจริง ๆ คือเรื่องพี่น้องที่ต้องกลับมาจับมือกันให้ได้ท่ามกลางเรื่องเหลือเชื่อ ไม่ได้โหดจนดูไม่ได้ มีแต่ความตึงเครียดที่ค่อย ๆ ไต่ระดับแล้วค้างในใจมากกว่า ใครที่เหนื่อยจากหนังสูตรสำเร็จแล้วอยากเจออะไรที่ทั้งแปลก ทั้งอบอุ่น ทั้งขนลุกในเรื่องเดียว ลองเปิดใจให้ท้องฟ้าผืนกว้าง ๆ ผืนนี้ดูสักครั้ง แล้วอาจจะเข้าใจว่าบางครั้งสิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่สิ่งที่อยู่บนฟ้า แต่คือการที่เราต้องยอมสบตากับความจริงบางอย่างที่เราหลบมาตลอดนั่นเอง