777 Charlie

ดูตัวอย่าง

ตัวอย่าง

ตัวอย่าง 777 Charlie

×

เรื่องย่อ 777 Charlie

ถ้าชีวิตมันพังจนไม่เหลือใครให้รักแล้ว เราจะอยู่ต่อไปเพื่ออะไรกันนะ นั่นคงเป็นคำถามที่ค้างอยู่ในใจของธรรมะมาตลอดหลายปี และก็เป็นจุดเริ่มต้นของ ชาร์ลี มะหมาท้าโลกให้รัก ที่ดูแล้วเหมือนเพื่อนมานั่งเล่าให้ฟังทั้งน้ำตาว่า เฮ้ย แก ชีวิตคนคนหนึ่งมันเปลี่ยนได้เพราะหมาตัวเดียวจริง ๆ นะ ใครที่กำลังมองหาที่จะ ดูหนัง ชาร์ลี มะหมาท้าโลกให้รัก เต็มเรื่อง สักคืนแบบเงียบ ๆ อยากบอกเลยว่าเตรียมใจไว้หน่อย เพราะตอนแรกจะรู้สึกเหงาตามเขาไปเลย ธรรมะเป็นผู้ชายธรรมดาที่ทำงานโรงงาน ใช้ชีวิตวนลูปเดิม ๆ ตื่น กินเหล้า สูบบุหรี่ ทะเลาะกับเพื่อนบ้าน แล้วกลับไปนอนในบ้านรก ๆ ที่ไม่มีใครอยากเข้าใกล้ เขาไม่ใช่คนร้าย แต่เป็นคนที่เจ็บมาจนไม่อยากยิ้มให้ใครอีกแล้วตั้งแต่ต้องเสียพ่อแม่และน้องไปตั้งแต่เด็ก ความสูญเสียนั้นทำให้เขาปิดประตูหัวใจสนิท ไม่ผูกพัน ไม่คาดหวัง จะได้ไม่ต้องเสียใจอีก โลกของเขาเลยเป็นสีเทา ๆ หม่น ๆ อยู่คนเดียวกับเสียงทีวีกับควันบุหรี่ จนวันหนึ่งเสียงหอนแหลม ๆ กับเจ้าก้อนขนตัวเล็ก ๆ ที่หลงเข้ามาในสลัมข้างบ้านก็มาสะกิดประตูบานนั้นเบา ๆ แบบที่เขาเองก็ยังไม่รู้ตัว ชาร์ลีคือลูกหมาลาบราดอร์ตัวน้อยที่น่ารักจนใครเห็นก็ใจละลาย แต่ชีวิตของมันกลับไม่น่ารักเหมือนหน้าตาเลย เพราะมันหลุดมาจากเจ้าของที่ไม่ดูแล ถูกทิ้ง ๆ ขว้าง ๆ จนต้องวิ่งหนีเอาตัวรอดมาตามถนน แล้วก็ดันมาลงเอยที่บ้านของคนที่ไม่น่าจะเลี้ยงหมาที่สุดในโลกอย่างธรรมะ ตอนแรกเขาไม่ได้อยากเลี้ยงเลยสักนิด แถมยังรำคาญเสียงเห่า รำคาญความซน รำคาญที่ต้องเก็บกวาดเพิ่ม แต่ชาร์ลีก็คือชาร์ลี ยิ่งโดนไล่ก็ยิ่งกระดิกหาง ยิ่งโดนดุก็ยิ่งเอาหัวมาซุก เหมือนมันมองทะลุความแข็งกระด้างของเขาไปเห็นเด็กน้อยที่ยังร้องไห้อยู่ข้างใน หนังของ รักษิต เชตตี เล่นตรงนี้ได้น่าเอ็นดูมาก เพราะเขาแสดงเป็นธรรมะแบบคนดิบ ๆ พูดน้อย ตาขวาง แต่พอต้องอุ้มหมาตัวเล็ก ๆ มือไม้ก็เก้ ๆ กัง ๆ ไปหมด จากคนที่ไม่เคยล้างจาน ไม่เคยเก็บห้อง ก็ต้องลุกมาต้มไข่ให้หมา จากคนที่ไม่คุยกับใคร ก็ต้องเริ่มถามหมอ ถามเพื่อนบ้านว่าหมากินอะไรได้บ้าง ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เลยไม่ได้เริ่มจากความรักสวยงาม แต่เริ่มจากความจำเป็น ความรำคาญ แล้วค่อย ๆ กลายเป็นความผูกพันแบบไม่รู้ตัว เหมือนน้ำซึมเข้าหินแข็งทุกวันจนหินเริ่มนิ่ม พออยู่ด้วยกันไปสักพัก ธรรมะก็เริ่มสังเกตว่าชาร์ลีไม่ได้แค่ซน แต่มันกำลังป่วย มีบางอย่างในร่างกายเล็ก ๆ นั้นที่ไม่เหมือนหมาปกติ แล้วคนที่ไม่เคยห่วงใครเลยก็เริ่มนอนไม่หลับเพราะห่วงหมาตัวหนึ่ง ตรงนี้แหละที่เรื่องค่อย ๆ พาเราเข้าไปสำรวจว่าทำไมคนบางคนถึงใจร้ายกับตัวเอง ทำไมถึงปล่อยบ้านรก ปล่อยสุขภาพพัง ปล่อยชีวิตพัง เพราะลึก ๆ เขาโทษตัวเองว่าอยู่รอดมาคนเดียวทำไม ชาร์ลีไม่ได้พูดสักคำ ไม่ได้ปลอบด้วยประโยคสวย ๆ แต่มันใช้วิธีของหมา คืออยู่ข้าง ๆ นอนหนุนตัก เลียน้ำตา วิ่งมารับหน้าประตูทุกเย็น ทำให้บ้านที่เคยเงียบจนได้ยินเสียงพัดลมมีเสียงวิ่งตึกตัก มีเสียงชามข้าวกระทบพื้น มีชีวิตขึ้นมาอีกครั้ง เพื่อนบ้านที่เคยเกลียดธรรมะก็เริ่มยิ้มให้เพราะเอ็นดูหมา เพื่อนร่วมงานก็เริ่มเห็นมุมอ่อนโยนที่เขาไม่เคยโชว์ ความรักแบบไม่มีเงื่อนไขของเจ้าตูบเลยค่อย ๆ ละลายกำแพงที่เขาก่อมาหลายปี ให้เขากล้าที่จะรักคนอื่น ยอมให้คนอื่นรัก และที่ยากที่สุดคือหันกลับมาดูแลตัวเองเหมือนที่ดูแลชาร์ลี ดูไปก็จะทั้งขำทั้งจุก เพราะมุกป่วน ๆ ของมือใหม่หัดเลี้ยงกับหมาซนเกินต้านมันน่ารักมาก แต่พอมองตาหมาทีไรก็เหมือนจะร้องไห้ทุกที แล้วเรื่องก็ค่อย ๆ ขยับจากห้องแคบ ๆ ในสลัมไปสู่การเดินทางที่กว้างขึ้น สมกับที่เป็นหนังผจญภัยอบอุ่นหัวใจ เมื่อธรรมะรู้ว่าชาร์ลีมีสิ่งที่อยากทำ มีโลกที่ยังไม่เคยเห็น เขาก็ตัดสินใจทำสิ่งที่ตัวเองไม่เคยคิดว่าจะทำในชีวิต คือพาหมาออกเดินทางไปด้วยกัน จากคนที่ไม่เคยไปไหน ไม่เคยฝันถึงอะไร ก็กลายเป็นคนขับรถพาเพื่อนสี่ขาไปดูหิมะ ไปวิ่งบนทุ่งกว้าง ไปเจอผู้คนใหม่ ๆ ระหว่างทางเราเลยได้เห็นทั้งความทุลักทุเลน่ารัก ทั้งวิวสวย ๆ แสงอุ่น ๆ ดนตรีที่โอบหัวใจ และโมเมนต์เงียบ ๆ ที่ไม่ต้องพูดอะไรเลยแต่เข้าใจกันหมด เป็นการเดินทางทั้งข้างนอกและข้างในพร้อมกัน เขาได้เห็นโลกในมุมที่ไม่เคยเห็นเพราะมัวแต่มองแต่แผลตัวเอง ส่วนชาร์ลีก็ได้ใช้ชีวิตแบบหมาตัวหนึ่งควรได้รับ คือมีคนกอด มีคนเรียกชื่อ มีคนอยู่ข้าง ๆ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เคมีของคนเย็นชากับหมาขี้อ้อนเลยกลายเป็นพลังของเรื่องทั้งหมด ยิ่งผูกพันกันมากเท่าไหร่ คนดูก็ยิ่งเอาใจช่วยว่าขอให้เวลาของทั้งคู่เดินช้า ๆ หน่อย อย่าเพิ่งหมดลงเลย ถ้าถามว่าเรื่องนี้เหมาะกับใคร ก็อยากบอกว่ามันเหมาะมากกับคนรักหมา คนที่เคยถูกสัตว์เลี้ยงเยียวยาโดยไม่ต้องพูดกันสักคำ จะอินเป็นพิเศษจนอยากกอดหมาแมวที่บ้านแน่น ๆ เลย และก็เหมาะกับทุกคนที่กำลังเหนื่อย กำลังเหงา กำลังรู้สึกว่าชีวิตไม่เป็นใจ อยากได้เรื่องราวดี ๆ มาชาร์จพลังใจตอนกลางคืน จะดูคนเดียวเงียบ ๆ ปล่อยให้น้ำตาไหลแบบไม่ต้องอายใครก็ได้ หรือจะชวนครอบครัวมานั่งดูด้วยกัน เด็ก ๆ จะหลงรักความน่ารักป่วน ๆ ของชาร์ลี ส่วนผู้ใหญ่จะได้ครุ่นคิดเรื่องการให้อภัยตัวเองเบา ๆ ไปพร้อมกัน สายดราม่าความสัมพันธ์จะอิ่มใจ สายตลกจะขำกับความโก๊ะของพ่อมือใหม่ ส่วนสายลุ้นสายผจญภัยก็จะเพลินกับการออกถนนไปด้วยกันโดยไม่รู้สึกเบื่อเลย พูดง่าย ๆ คือถ้าคุณเชื่อว่ามิตรภาพแท้ไม่ต้องใช้คำพูด และปาฏิหาริย์บางทีก็มาในรูปของเจ้าตูบขนฟูที่วิ่งเข้ามาแบบไม่ทันตั้งตัว เรื่องนี้จะกระซิบกับคุณอย่างอ่อนโยนว่า หัวใจที่เย็นชามานานก็กลับมาอุ่นได้อีกครั้ง โดยไม่ต้องเฉลยเลยว่าปลายทางจะเป็นอย่างไร แค่ระหว่างทางก็คุ้มที่จะนั่งอยู่ด้วยกันจนจบแล้ว

อ่านเพิ่มเติม ›

เรื่องย่อ 777 Charlie

×

ถ้าชีวิตมันพังจนไม่เหลือใครให้รักแล้ว เราจะอยู่ต่อไปเพื่ออะไรกันนะ นั่นคงเป็นคำถามที่ค้างอยู่ในใจของธรรมะมาตลอดหลายปี และก็เป็นจุดเริ่มต้นของ ชาร์ลี มะหมาท้าโลกให้รัก ที่ดูแล้วเหมือนเพื่อนมานั่งเล่าให้ฟังทั้งน้ำตาว่า เฮ้ย แก ชีวิตคนคนหนึ่งมันเปลี่ยนได้เพราะหมาตัวเดียวจริง ๆ นะ ใครที่กำลังมองหาที่จะ ดูหนัง ชาร์ลี มะหมาท้าโลกให้รัก เต็มเรื่อง สักคืนแบบเงียบ ๆ อยากบอกเลยว่าเตรียมใจไว้หน่อย เพราะตอนแรกจะรู้สึกเหงาตามเขาไปเลย ธรรมะเป็นผู้ชายธรรมดาที่ทำงานโรงงาน ใช้ชีวิตวนลูปเดิม ๆ ตื่น กินเหล้า สูบบุหรี่ ทะเลาะกับเพื่อนบ้าน แล้วกลับไปนอนในบ้านรก ๆ ที่ไม่มีใครอยากเข้าใกล้ เขาไม่ใช่คนร้าย แต่เป็นคนที่เจ็บมาจนไม่อยากยิ้มให้ใครอีกแล้วตั้งแต่ต้องเสียพ่อแม่และน้องไปตั้งแต่เด็ก ความสูญเสียนั้นทำให้เขาปิดประตูหัวใจสนิท ไม่ผูกพัน ไม่คาดหวัง จะได้ไม่ต้องเสียใจอีก โลกของเขาเลยเป็นสีเทา ๆ หม่น ๆ อยู่คนเดียวกับเสียงทีวีกับควันบุหรี่ จนวันหนึ่งเสียงหอนแหลม ๆ กับเจ้าก้อนขนตัวเล็ก ๆ ที่หลงเข้ามาในสลัมข้างบ้านก็มาสะกิดประตูบานนั้นเบา ๆ แบบที่เขาเองก็ยังไม่รู้ตัว

ชาร์ลีคือลูกหมาลาบราดอร์ตัวน้อยที่น่ารักจนใครเห็นก็ใจละลาย แต่ชีวิตของมันกลับไม่น่ารักเหมือนหน้าตาเลย เพราะมันหลุดมาจากเจ้าของที่ไม่ดูแล ถูกทิ้ง ๆ ขว้าง ๆ จนต้องวิ่งหนีเอาตัวรอดมาตามถนน แล้วก็ดันมาลงเอยที่บ้านของคนที่ไม่น่าจะเลี้ยงหมาที่สุดในโลกอย่างธรรมะ ตอนแรกเขาไม่ได้อยากเลี้ยงเลยสักนิด แถมยังรำคาญเสียงเห่า รำคาญความซน รำคาญที่ต้องเก็บกวาดเพิ่ม แต่ชาร์ลีก็คือชาร์ลี ยิ่งโดนไล่ก็ยิ่งกระดิกหาง ยิ่งโดนดุก็ยิ่งเอาหัวมาซุก เหมือนมันมองทะลุความแข็งกระด้างของเขาไปเห็นเด็กน้อยที่ยังร้องไห้อยู่ข้างใน หนังของ รักษิต เชตตี เล่นตรงนี้ได้น่าเอ็นดูมาก เพราะเขาแสดงเป็นธรรมะแบบคนดิบ ๆ พูดน้อย ตาขวาง แต่พอต้องอุ้มหมาตัวเล็ก ๆ มือไม้ก็เก้ ๆ กัง ๆ ไปหมด จากคนที่ไม่เคยล้างจาน ไม่เคยเก็บห้อง ก็ต้องลุกมาต้มไข่ให้หมา จากคนที่ไม่คุยกับใคร ก็ต้องเริ่มถามหมอ ถามเพื่อนบ้านว่าหมากินอะไรได้บ้าง ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เลยไม่ได้เริ่มจากความรักสวยงาม แต่เริ่มจากความจำเป็น ความรำคาญ แล้วค่อย ๆ กลายเป็นความผูกพันแบบไม่รู้ตัว เหมือนน้ำซึมเข้าหินแข็งทุกวันจนหินเริ่มนิ่ม

พออยู่ด้วยกันไปสักพัก ธรรมะก็เริ่มสังเกตว่าชาร์ลีไม่ได้แค่ซน แต่มันกำลังป่วย มีบางอย่างในร่างกายเล็ก ๆ นั้นที่ไม่เหมือนหมาปกติ แล้วคนที่ไม่เคยห่วงใครเลยก็เริ่มนอนไม่หลับเพราะห่วงหมาตัวหนึ่ง ตรงนี้แหละที่เรื่องค่อย ๆ พาเราเข้าไปสำรวจว่าทำไมคนบางคนถึงใจร้ายกับตัวเอง ทำไมถึงปล่อยบ้านรก ปล่อยสุขภาพพัง ปล่อยชีวิตพัง เพราะลึก ๆ เขาโทษตัวเองว่าอยู่รอดมาคนเดียวทำไม ชาร์ลีไม่ได้พูดสักคำ ไม่ได้ปลอบด้วยประโยคสวย ๆ แต่มันใช้วิธีของหมา คืออยู่ข้าง ๆ นอนหนุนตัก เลียน้ำตา วิ่งมารับหน้าประตูทุกเย็น ทำให้บ้านที่เคยเงียบจนได้ยินเสียงพัดลมมีเสียงวิ่งตึกตัก มีเสียงชามข้าวกระทบพื้น มีชีวิตขึ้นมาอีกครั้ง เพื่อนบ้านที่เคยเกลียดธรรมะก็เริ่มยิ้มให้เพราะเอ็นดูหมา เพื่อนร่วมงานก็เริ่มเห็นมุมอ่อนโยนที่เขาไม่เคยโชว์ ความรักแบบไม่มีเงื่อนไขของเจ้าตูบเลยค่อย ๆ ละลายกำแพงที่เขาก่อมาหลายปี ให้เขากล้าที่จะรักคนอื่น ยอมให้คนอื่นรัก และที่ยากที่สุดคือหันกลับมาดูแลตัวเองเหมือนที่ดูแลชาร์ลี ดูไปก็จะทั้งขำทั้งจุก เพราะมุกป่วน ๆ ของมือใหม่หัดเลี้ยงกับหมาซนเกินต้านมันน่ารักมาก แต่พอมองตาหมาทีไรก็เหมือนจะร้องไห้ทุกที

แล้วเรื่องก็ค่อย ๆ ขยับจากห้องแคบ ๆ ในสลัมไปสู่การเดินทางที่กว้างขึ้น สมกับที่เป็นหนังผจญภัยอบอุ่นหัวใจ เมื่อธรรมะรู้ว่าชาร์ลีมีสิ่งที่อยากทำ มีโลกที่ยังไม่เคยเห็น เขาก็ตัดสินใจทำสิ่งที่ตัวเองไม่เคยคิดว่าจะทำในชีวิต คือพาหมาออกเดินทางไปด้วยกัน จากคนที่ไม่เคยไปไหน ไม่เคยฝันถึงอะไร ก็กลายเป็นคนขับรถพาเพื่อนสี่ขาไปดูหิมะ ไปวิ่งบนทุ่งกว้าง ไปเจอผู้คนใหม่ ๆ ระหว่างทางเราเลยได้เห็นทั้งความทุลักทุเลน่ารัก ทั้งวิวสวย ๆ แสงอุ่น ๆ ดนตรีที่โอบหัวใจ และโมเมนต์เงียบ ๆ ที่ไม่ต้องพูดอะไรเลยแต่เข้าใจกันหมด เป็นการเดินทางทั้งข้างนอกและข้างในพร้อมกัน เขาได้เห็นโลกในมุมที่ไม่เคยเห็นเพราะมัวแต่มองแต่แผลตัวเอง ส่วนชาร์ลีก็ได้ใช้ชีวิตแบบหมาตัวหนึ่งควรได้รับ คือมีคนกอด มีคนเรียกชื่อ มีคนอยู่ข้าง ๆ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เคมีของคนเย็นชากับหมาขี้อ้อนเลยกลายเป็นพลังของเรื่องทั้งหมด ยิ่งผูกพันกันมากเท่าไหร่ คนดูก็ยิ่งเอาใจช่วยว่าขอให้เวลาของทั้งคู่เดินช้า ๆ หน่อย อย่าเพิ่งหมดลงเลย

ถ้าถามว่าเรื่องนี้เหมาะกับใคร ก็อยากบอกว่ามันเหมาะมากกับคนรักหมา คนที่เคยถูกสัตว์เลี้ยงเยียวยาโดยไม่ต้องพูดกันสักคำ จะอินเป็นพิเศษจนอยากกอดหมาแมวที่บ้านแน่น ๆ เลย และก็เหมาะกับทุกคนที่กำลังเหนื่อย กำลังเหงา กำลังรู้สึกว่าชีวิตไม่เป็นใจ อยากได้เรื่องราวดี ๆ มาชาร์จพลังใจตอนกลางคืน จะดูคนเดียวเงียบ ๆ ปล่อยให้น้ำตาไหลแบบไม่ต้องอายใครก็ได้ หรือจะชวนครอบครัวมานั่งดูด้วยกัน เด็ก ๆ จะหลงรักความน่ารักป่วน ๆ ของชาร์ลี ส่วนผู้ใหญ่จะได้ครุ่นคิดเรื่องการให้อภัยตัวเองเบา ๆ ไปพร้อมกัน สายดราม่าความสัมพันธ์จะอิ่มใจ สายตลกจะขำกับความโก๊ะของพ่อมือใหม่ ส่วนสายลุ้นสายผจญภัยก็จะเพลินกับการออกถนนไปด้วยกันโดยไม่รู้สึกเบื่อเลย พูดง่าย ๆ คือถ้าคุณเชื่อว่ามิตรภาพแท้ไม่ต้องใช้คำพูด และปาฏิหาริย์บางทีก็มาในรูปของเจ้าตูบขนฟูที่วิ่งเข้ามาแบบไม่ทันตั้งตัว เรื่องนี้จะกระซิบกับคุณอย่างอ่อนโยนว่า หัวใจที่เย็นชามานานก็กลับมาอุ่นได้อีกครั้ง โดยไม่ต้องเฉลยเลยว่าปลายทางจะเป็นอย่างไร แค่ระหว่างทางก็คุ้มที่จะนั่งอยู่ด้วยกันจนจบแล้ว