Golden Kamuy

เรื่องย่อ Golden Kamuy

เคยสงสัยไหมว่าถ้าชีวิตเหลือแค่ลมหายใจกับความรู้สึกผิดที่แบกไว้บนบ่า คนคนหนึ่งจะยอมแลกทุกอย่างเพื่ออะไร โกลเดนคามุย พาเราไปเจอกับคำถามนั้นตั้งแต่นาทีแรก ผ่านสายตาของสUGิโมโต้ ทหารผ่านศึกจากสงครามรัสเซียญี่ปุ่นที่รอดตายกลับมาแบบที่ใจยังค้างอยู่ที่สนามรบ เขาขึ้นมาถึงฮอกไกโดที่ขาวโพลนไปด้วยหิมะ ไม่ได้มาเที่ยว ไม่ได้มาหาความสงบ แต่มาตามหาทองคำในตำนานที่ใครต่อใครกระซิบกันว่ามีอยู่จริง ทองของชาวไอนุที่หายไปอย่างไร้ร่องรอย และยิ่งฟังเรื่องเล่าที่ว่าพิกัดของมันไม่ได้อยู่ในแผนที่ แต่ถูกสักแบ่งไว้บนตัวของนักโทษที่แหกคุกออกไปทั่วประเทศ มันก็ยิ่งฟังดูเหมือนเรื่องเพ้อเจ้อที่อันตรายเกินกว่าจะเชื่อ แต่สำหรับคนที่ไม่มีอะไรจะเสียอย่างเขา เรื่องเพ้อเจ้อนี่แหละที่กลายเป็นแสงเดียวที่ยังพอให้เห็นทางข้างหน้า ลมหนาวที่ฮอกไกโดมันกรีดผิวก็จริง แต่ความว่างเปล่าในใจมันหนาวกว่าเยอะเลย สUGิโมโต้ต้องการเงิน ไม่ใช่เพราะโลภนะ แต่เพราะเขาอยากทำอะไรสักอย่างเพื่อคนที่เขารักและเพื่อเพื่อนที่จากไปในสงคราม ความตั้งใจนั้นเรียบง่ายมาก แต่โลกที่เขาก้าวเข้าไปมันซับซ้อนกว่านั้นเยอะ เพราะคนที่อยากได้ทองมีเต็มไปหมด ทั้งพวกโหด ๆ ที่พลังเยอะจนคาดเดาไม่ได้ ทั้งทหารที่ฝึกมาดี มีปืน มีระเบียบ และมีความฝันของตัวเองซ่อนอยู่ การจะเก็บรอยสักให้ครบเลยไม่ใช่แค่เดินป่าแล้วจดแผนที่ แต่มันคือการต้องเอาชีวิตเข้าไปแลก ต้องอ่านคนให้ออก ต้องวิ่งหนี ต้องสู้แบบถึงเนื้อถึงตัวกลางหิมะที่พลาดนิดเดียวก็ตายได้ แล้วโชคชะตาก็เหวี่ยงให้เขามาเจอกับอาซิริปะ เด็กสาวชาวไอนุที่เก่งป่าแบบที่คนเมืองไม่มีวันเข้าใจ เธอรู้จักว่าหิมะตรงไหนยุบได้ รู้ว่าสัตว์เดินไปทางไหน รู้ว่ากินอะไรถึงจะรอดในวันที่หนาวจนท้องร้อง เธอไม่ได้มาตามหาทองเพราะอยากรวຍ แต่เธอมีเหตุผลของเธอที่ผูกกับรากเหง้าและศักดิ์ศรีของคนของเธอ สองคนที่ต่างกันสุดขั้วเลยต้องมาเดินข้างกัน คนหนึ่งคุ้นกับเสียงปืน อีกคนคุ้นกับเสียงลมในป่าสน แล้วความต่างนี่แหละที่ค่อย ๆ กลายเป็นจังหวะที่ลงตัวแบบประหลาด ๆ สิ่งที่ทำให้การดูหนัง โกลเดนคามุย เต็มเรื่อง แล้วรู้สึกอิ่มกว่าหนังล่าสมบัติทั่วไปก็คือฮอกไกโดในเรื่องมันไม่ใช่แค่ฉากสวย ๆ นะ มันเหมือนเป็นตัวละครอีกตัวที่มีชีวิตเลย ป่าสนที่เงียบจนได้ยินเสียงหัวใจตัวเอง ภูเขาหิมะที่มองไกล ๆ แล้วสวยจนลืมหายใจ แต่พอเข้าไปอยู่จริงกลับทั้งหนาวทั้งหิวทั้งหลงได้ง่าย ๆ โลกของชาวไอนุที่ผูกพันกับธรรมชาติ เคารพทุกชีวิตที่ล่าเพื่อกิน กับโลกของรัฐสมัยใหม่ที่กำลังแผ่เข้ามาพร้อมทหารและกฎเกณฑ์ มันซ้อนทับกันอยู่ตรงชายแดนนี้พอดี การเดินทางของทั้งคู่เลยเต็มไปด้วยบทเรียนเล็ก ๆ ที่ค่อย ๆ เปลี่ยนเขาไปทีละนิด จากคนที่คิดว่าแค่มีกำลังกับปืนก็รอด กลายเป็นคนที่เริ่มเรียนรู้ว่าจะก่อไฟยังไง จะแบ่งอาหารยังไง จะฟังเสียงป่ายังไง และที่สำคัญคือจะไว้ใจใครสักคนอีกครั้งยังไงหลังจากที่เคยเห็นคนตายตรงหน้ามาแล้ว ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไม่ได้หวานเลี่ยนนะ มันออกแนวคู่หูกัดกันนิด ๆ ช่วยกันหน่อย ๆ มีมุกหน้าตายโผล่มาตอนกำลังเป็นตายจนเราต้องหลุดขำทั้งที่มือยังกำแน่นอยู่เลย ความอบอุ่นมันค่อย ๆ ก่อตัวจากการร่วมเป็นร่วมตาย จากมื้ออาหารกลางป่าที่ต้องช่วยกันทำ จากการที่เด็กสาวคอยดุคอยสอน ส่วนลุงทหารก็คอยเอาตัวบังให้แบบไม่ต้องพูดเยอะ ด้านแอ็กชันก็ต้องบอกว่าดิบถึงใจสมกับเป็น หนังของ เคนโตะ ยามาซากิ ที่ทุ่มทั้งตัวเพื่อบทนี้เลย การสู้ระยะประชิดมันไม่มีท่าสวย ๆ แบบโชว์นะ มันคือแรงปะทะจริง ๆ ล้มจริง เจ็บจริง หิมะกระเด็นเข้าหน้า เลือดสาดบนพื้นขาวจนเห็นชัด การไล่ล่ากลางป่าหิมะก็ลุ้นจนลืมหายใจ เพราะทุกก้าวมันหมายถึงชีวิต ส่วนการดวลปืนก็วัดกันแค่เสี้ยววินาที ใครนิ่งกว่าก็รอด แต่หนังฉลาดตรงที่ไม่ปล่อยให้เราตึงตลอด เขาจะสลับจังหวะให้เราได้พักหายใจด้วยพาร์ตเอาตัวรอดในป่า การตามรอยสัตว์ การแกะรอยสักที่เป็นเหมือนจิ๊กซอว์ที่ต้องค่อย ๆ ต่อทีละชิ้น แล้วก็มีมุกตลกจากความต่างของนิสัย จากบทสนทนาที่ไม่คาดคิด จากรายละเอียดเล็ก ๆ อย่างเรื่องกินที่กลายเป็นเสน่ห์ของเรื่องไปเลย พอดูไปเรื่อย ๆ เราจะเริ่มเข้าใจว่าทองที่ทุกคนแย่งกันมันไม่ใช่แค่โลหะมีค่า แต่มันดึงเอาความโลภ ความแค้น ความฝัน และอุดมการณ์ของแต่ละฝ่ายออกมาให้เห็นหมด ใครอยากได้ไปทำอะไร ใครยอมแลกด้วยอะไร แล้วราคาที่ต้องจ่ายมันคุ้มจริงไหม คำถามพวกนี้ลอยอยู่ในอากาศหนาว ๆ ตลอดทางโดยที่หนังไม่ได้ยัดเยียดมาสอนเราเลย ถ้าถามว่าเรื่องนี้เหมาะกับใคร ก็ต้องบอกว่าเหมาะมากกับคนที่ชอบดูหนังผจญภัยกลางธรรมชาติยิ่งใหญ่ ๆ ที่ทั้งสวยทั้งโหดในเฟรมเดียวกัน คนที่สนุกกับการไล่ล่าหลายฝ่ายที่ไม่มีใครยอมใคร ต้องเดาตลอดว่าใครซ่อนไพ่อะไรไว้ และคนที่หลงรักความสัมพันธ์แบบต่างขั้วที่ค่อย ๆ เรียนรู้จะไว้ใจกัน ดูกับครอบครัวก็ได้ฟีลลุ้นไปด้วยกัน หัวเราะไปด้วยกัน แถมยังได้เห็นวัฒนธรรมไอนุที่หาดูยาก ส่วนถ้าดูคนเดียวตอนกลางคืนเงียบ ๆ ก็จะยิ่งอินกับความเหงา ความหนาว และความหวังเล็ก ๆ ที่ยังไม่ดับในใจพระเอก ใครที่เป็นสายบู๊ก็มีฉากให้สะใจ ใครเป็นสายผจญก็มีป่าให้หลง ใครเป็นสายดราม่าก็มีปมในใจให้ค่อย ๆ แกะ บอกเลยว่าเป็นคืนที่ใช้เวลาคุ้มมาก เพราะดูจบแล้วมันจะทิ้งความรู้สึกอุ่น ๆ ปนหนาว ๆ ไว้ในใจ เหมือนเพิ่งเดินออกมาจากป่าหิมะพร้อมกับเพื่อนร่วมทางสองคนนั้นเลย โดยที่เรายังไม่ต้องรู้ตอนจบก็ยิ้มออกมาได้แล้ว