King Ivory

เรื่องย่อ King Ivory

ถ้าต้องอยู่ในที่ที่ไว้ใจใครไม่ได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว เราจะเอาตัวรอดยังไงโดยไม่เสียความเป็นตัวเองไป คิงไอวอรี่ ราชันยานรกเฟนทานิล ชวนเราตั้งคำถามนี้ตั้งแต่ต้น แล้วก็พาเราเดินเข้าไปในโลกที่อึดอัดและกดดันที่สุดแห่งหนึ่งของอเมริกายุคนี้แบบไม่ปล่อยมือเลย เป็นโลกที่เส้นแบ่งระหว่างคนคุมกฎกับคนแหกกฎมันบางลงทุกที จนบางครั้งเราก็แยกไม่ออกว่าใครกันแน่ที่กำลังคุมเกมอยู่จริง ๆ เรื่องมันเริ่มจากความรู้สึกหวาดระแวงเล็ก ๆ ที่ค่อย ๆ ก่อตัวเป็นความกลัวก้อนใหญ่ กลัวว่าจะพูดผิด กลัวว่าจะมองผิด กลัวว่าจะไว้ใจคนผิด เพราะในโลกของยาเฟนทานิลที่แค่พลาดนิดเดียวก็หมายถึงชีวิต ความผิดพลาดมันไม่มีที่ให้แก้ตัวเลย แล้วพอเราได้รู้จักคนที่อยู่ตรงนั้น ทั้งคนที่ใส่เครื่องแบบและคนที่อยู่ในชุดนักโทษ เราจะเริ่มเข้าใจว่าทุกคนต่างก็แบกความกลัวกับความหวังของตัวเองเอาไว้เหมือนกันหมด หัวใจของเรื่องปักหลักอยู่ที่เรือนจำรัฐโอคลาโฮมาที่เมืองแมคอเลสเตอร์ ที่คนในวงการเรียกกันติดปากว่าบิ๊กแมค ภายนอกมันก็ดูเหมือนตึกคอนกรีตใหญ่ ๆ ที่ปิดตายจากโลกข้างนอก มีกำแพงสูง มีประตูเหล็ก มีเสียงกุญแจที่ฟังแล้วใจหวิว แต่พอได้เข้าไปอยู่ข้างในจริง ๆ เราจะรู้เลยว่าที่นี่ไม่ใช่แค่ที่ขังคน แต่มันคือเมืองเล็ก ๆ เมืองหนึ่งที่มีชีวิต มีระบบ มีลำดับชั้น มีกฎที่ไม่ได้เขียนไว้ในกระดาษแต่ทุกคนต้องจำให้ขึ้นใจ ใครอยู่แก๊งไหน ใครคุยกับใครได้ ใครห้ามเข้าใกล้ ใครเป็นคนคุมของ ใครเป็นคนส่งข่าว ทุกอย่างมันโยงกันไปหมดเหมือนใยแมงมุม แล้วสิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คือกำแพงสูง ๆ นั้นกันอาชญากรรมไว้ไม่อยู่เลย เพราะเครือข่ายยาเฟนทานิลมันไหลเข้าออกผ่านช่องทางที่เราคาดไม่ถึง ทั้งห้องเยี่ยมญาติ ทางเดินแคบ ๆ ห้องขังที่ดูเงียบ ๆ ไปจนถึงคนข้างนอกที่รอรับของอยู่ ความรู้สึกตอนดูมันเลยเหมือนเราถูกขังรวมอยู่กับพวกเขา ได้ยินเสียงฝีเท้าในทางเดินยาว ๆ ได้ยินเสียงประตูเหล็กปิด ได้เห็นสายตาที่มองกันแล้วมีความหมายซ่อนอยู่เต็มไปหมด โดยไม่ต้องมีฉากไล่ล่าโฉ่งฉ่างอะไรเลย แค่บรรยากาศมันก็บีบให้เรากลั้นหายใจแล้ว สิ่งที่ทำให้เราดูแล้วอิ่มใจแบบหน่วง ๆ ทั้งที่เรื่องมันหนักมาก ก็คือเราได้เห็นแรงผลักดันของคนตัวเล็ก ๆ ที่ติดอยู่ในวงจรนี้ คนข้างในหลายคนไม่ได้เริ่มจากการอยากเป็นคนร้าย เขาเริ่มจากความจน จากบ้านที่แตก จากความรู้สึกว่าไม่มีใครเห็นหัว จากความอยากเป็นที่ยอมรับ อยากมีพวก อยากมีที่ยืน พอวันหนึ่งมีคนยื่นมือมาให้ มีคนบอกว่าอยู่กับพวกพี่แล้วไม่มีใครรังแก มันก็เผลอใจเดินเข้าไป แล้วพอเข้าไปแล้วจะถอยออกมามันไม่ง่ายเลย เพราะทุกการตัดสินใจมีราคาต้องจ่ายเสมอ จะรับของไหม จะหักหลังเพื่อนไหม จะเงียบหรือจะพูด ทุกอย่างคือความเป็นความตายไปหมด ส่วนฝั่งเจ้าหน้าที่เองเขาก็ไม่ได้ยืนอยู่บนหอคอยแล้วชี้นิ้วสั่งอย่างเดียว เขาก็เป็นคนที่มีหัวใจ มีครอบครัว มีความเหนื่อยล้า มีคำถามในใจว่าสิ่งที่ทำอยู่มันจะตัดวงจรได้จริงไหม ในเมื่อเครือข่ายมันปรับตัวเร็วเหลือเกิน ตัดตรงนี้ก็ไปโผล่ตรงโน้น จับคนนี้ก็มีคนใหม่ขึ้นมาแทน ความกดดันระหว่างหน้าที่กับความเป็นมนุษย์มันเลยกัดกินเขาไปเรื่อย ๆ เราดูแล้วก็เลยทั้งโกรธ ทั้งเศร้า ทั้งเห็นใจในเวลาเดียวกัน เพราะไม่มีใครในเรื่องนี้ที่ชนะแบบสบาย ๆ เลย ทุกคนแค่พยายามประคองตัวเองไม่ให้จมลงไปลึกกว่าเดิม อีกอย่างที่สัมผัสได้ชัดมากคือวิธีเล่าที่เน้นความจริงมากกว่าความมันส์ จังหวะจะค่อย ๆ บีบทีละนิด ไม่รีบ ไม่เร่ง แต่หนักแน่น บทสนทนาหลายประโยคฟังดูธรรมดาแต่แฝงนัยยะเยอะมาก แค่คำทักทาย แค่การพยักหน้า แค่การเงียบไม่ตอบ มันบอกอะไรได้มากกว่าคำพูดยาว ๆ เสียอีก งานภาพกับงานเสียงก็ช่วยกันขังเราไว้ข้างใน ทั้งโทนหม่น ๆ แสงน้อย ๆ กลิ่นเหงื่อกลิ่นเหล็กที่เหมือนลอยออกมานอกจอ ความรู้สึกไม่ปลอดภัยมันเลยไม่ได้อยู่แค่ในคุก แต่มันขยายออกไปข้างนอกด้วย พอเรื่องพาเราออกไปเห็นเครือข่ายข้างนอกกำแพง เราจะยิ่งใจหายว่าโลกที่เราคิดว่าปลอดภัยมันเชื่อมกับโลกข้างในแบบแยกไม่ออกเลย ยาเม็ดเล็ก ๆ ที่ดูไม่มีอะไรกลับเป็นสัญลักษณ์ของระบบที่บิดเบี้ยว ที่หลอมเอาความสิ้นหวัง อำนาจ และสัญชาตญาณเอาตัวรอดเข้าไว้ด้วยกัน สำหรับใครที่อยาก ดูหนัง คิงไอวอรี่ ราชันยานรกเฟนทานิล เต็มเรื่อง แบบที่ได้ทั้งความระทึกและความเข้าใจมนุษย์ลึก ๆ นี่คือตัวเลือกที่ดูแล้วจะยังค้างในใจไปอีกนาน เพราะมันไม่ได้เล่าแบบโรแมนติกให้โลกใต้ดินดูเท่ แต่มันเล่าเหมือนฟังจากคนที่เคยอยู่ตรงนั้นจริง ๆ เป็นบาดแผลสด ๆ ที่ยังไม่หายดี ถ้าถามว่าเรื่องนี้เหมาะกับใคร เราว่าเหมาะกับคนที่ชอบดราม่าหนัก ๆ ที่มีความสัมพันธ์กับความเป็นมนุษย์เป็นแกนกลาง ดูกับครอบครัวที่เป็นผู้ใหญ่แล้วคุยกันต่อได้ หรือจะดูคนเดียวเงียบ ๆ ในคืนที่อยากอยู่กับเรื่องจริงจังสักเรื่องก็ได้ สายลุ้นก็สนุกเพราะความตึงเครียดมันมาแบบเนียน ๆ ไม่ต้องมีระเบิดภูเขาเผากระท่อมก็ลุ้นจนมือเย็น ส่วนสายดราม่าชีวิตก็จะได้ครุ่นคิดต่อเรื่องทางเลือก ความภักดี และราคาของการตัดสินใจผิดแค่ครั้งเดียว ดูจบแล้วมันอาจไม่ได้ทำให้ใจฟูแบบหนังฟีลกู๊ด แต่มันทำให้เราตาสว่างและเข้าใจเพื่อนมนุษย์มากขึ้นเยอะเลย ว่าเบื้องหลังคำว่าอาชญากรกับเจ้าหน้าที่ มันมีคนที่มีแผล มีความกลัว และมีความหวังซ่อนอยู่เสมอ แล้วคำถามที่ทิ้งไว้ให้เราคิดต่อก็เรียบง่ายแต่จุกมาก ว่าถ้าเป็นเรา เราจะหาทางรอดโดยไม่ทิ้งหัวใจตัวเองไปได้ยังไงกันนะ