Viveik Kalra

Big Game

เกมล่าประธานาธิบดี

จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเด็กชายวัยสิบสามที่ยังไม่มั่นใจเลยว่าตัวเองกล้าพอจะเป็นลูกผู้ชายต้องมารับผิดชอบชีวิตของคนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก เกมล่าประธานาธิบดี พาเราไปเจอคำถามนั้นตั้งแต่นาทีแรกแบบทั้งขำทั้งลุ้นในใจเลย เพราะอยู่ดี ๆ เด็กน้อยแบกธนูเข้าป่าตามลำพังเพื่อพิสูจน์ตัวเอง กลับไปเจอชายคนหนึ่งร่วงลงมาจากฟ้าพร้อมแคปซูลดีดตัว แล้วชายคนนั้นดันเป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาเสียด้วย ความต่างของคนสองคนที่ไม่มีอะไรเหมือนกันเลยสักนิด กลายเป็นจุดเริ่มต้นของการหนีตายกลางป่าหนาวที่ทั้งดิบ ทั้งอบอุ่น และทั้งน่าจดจำอย่างไม่น่าเชื่อ ใครที่กำลังหา ดูหนัง เกมล่าประธานาธิบดี เต็มเรื่อง แบบที่ดูเพลิน ๆ ได้ทั้งบ้าน เรื่องนี้คือความบันเทิงที่ครบรสจริง ๆ ทั้งบู๊ ทั้งผจญภัย ทั้งตลก ทั้งระทึกขวัญ โดยไม่ต้องเครียดกับการเมืองเลยสักนิด โอสคาริคือหัวใจของเรื่องทั้งหมด เขาเป็นเด็กหนุ่มจากชุมชนเล็ก ๆ กลางหุบเขาที่เติบโตมากับความคาดหวังว่าลูกผู้ชายทุกคนต้องเข้าป่าเพียงลำพังตอนอายุสิบสาม แล้วกลับออกมาพร้อมเหยื่อสักตัวเพื่อพิสูจน์ว่าตัวเองโตพอแล้ว สำหรับเด็กคนอื่นมันอาจเป็นแค่ประเพณี แต่สำหรับโอสคาริ มันคือสายตาของพ่อที่เขาอยากให้ภูมิใจในตัวเขาสักครั้ง เขาจึงแบกธนูเก่า ๆ กับความกลัวเต็มอกเดินเข้าป่าไปทั้งที่ในใจยังสั่นอยู่เลยว่าจะทำได้ไหม จะหลงทางไหม จะกลับบ้านมือเปล่าให้คนหัวเราะเยาะหรือเปล่า แล้วในคืนเดียวกันนั้นเอง ท้องฟ้าก็ระเบิดเป็นไฟเมื่อเครื่องบินแอร์ฟอร์ซวันถูกโจมตีจนร่วงลงกลางป่าเดียวกันนั้น ประธานาธิบดีวิลเลียม มัวร์ ที่รับบทโดยแซมมูแอล แจ๊กสัน ใน หนังของ แซมมูแอล แจ๊กสัน ที่พลิกคาแรกเตอร์จากผู้นำสุดมั่นมาเป็นคนธรรมดาที่บาดเจ็บและหวาดกลัว ต้องดีดตัวหนีตายออกมาเพียงลำพังโดยไม่มีองครักษ์ ไม่มีเทคโนโลยี ไม่มีอำนาจอะไรเหลือเลยนอกจากสติกับรองเท้าข้างเดียว ท่ามกลางหิมะและความเงียบของป่าสนอันกว้างใหญ่ คนหนึ่งกำลังตามหาความหมายของการเป็นผู้ใหญ่ ส่วนอีกคนกำลังพยายามเอาชีวิตรอดให้พ้นคืนนี้ไปให้ได้ แล้วโชคชะตาก็เหวี่ยงให้ทั้งคู่มาเจอกันตรงทางแคบ ๆ กลางป่านั่นเอง จากวินาทีที่เจอกัน ความวุ่นวายก็ไม่หยุดพักเลย เพราะคนที่ยิงเครื่องบินตกไม่ได้ต้องการแค่สร้างข่าวใหญ่ แต่ต้องการค่าหัวของประธานาธิบดีด้วย ทีมนักล่าอาวุธครบมือจึงกระจายกำลังไล่ล่าไปทั่วป่า ขณะที่ฝั่งเพนตากอนกับเจ้าหน้าที่ระดับสูงก็กำลังสับสนอลหม่าน พยายามแกะรอยสัญญาณสุดท้ายและหาคำตอบว่าใครคือคนทรยศกันแน่ เวลาของทั้งคู่จึงเหลือเพียงยี่สิบสี่ชั่วโมงที่ต้องหนี ต้องซ่อน และต้องไว้ใจกันทั้งที่ตอนแรกไม่มีใครไว้ใจใครเลย โอสคาริที่เคยล่าแค่กระต่ายยังไม่กล้า ต้องมาพาประธานาธิบดีที่เดินป่าแทบไม่เป็นหลบกระสุน ส่วนประธานาธิบดีที่เคยสั่งการคนทั้งประเทศด้วยคำพูดเดียว กลับต้องหัดฟังเด็กสิบสามที่รู้จักเสียงลม เสียงน้ำ และรอยเท้าสัตว์ดีกว่าเขาหลายเท่า ช่วงแรกเลยเต็มไปด้วยการเถียงกันแบบน่าเอ็นดู คนหนึ่งปากดีจอมโว อีกคนดื้อเงียบไม่ยอมใคร แต่พอต้องข้ามหน้าผา ลอยคอกลางน้ำเย็นเฉียบ หรือซ่อนตัวใต้ขอนไม้ขณะเสียงฝีเท้าคนร้ายใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ความไม่ลงรอยนั้นก็ค่อย ๆ ละลายกลายเป็นความห่วงใยแบบไม่รู้ตัว ประธานาธิบดีเริ่มมองเห็นตัวเองในวัยเด็กที่เคยกลัวความล้มเหลว ส่วนโอสคาริก็เริ่มเข้าใจว่า�ความกล้าไม่ได้แปลว่าไม่กลัว แต่แปลว่ายังเดินต่อทั้งที่กลัว เสน่ห์จริง ๆ ของเรื่องนี้เลยอยู่ที่จังหวะการเล่าที่พาเราสลับไปมาระหว่างความตื่นเต้นกับความอบอุ่นหัวใจได้แบบลงตัวมาก ภาพของป่าที่กว้างจนรู้สึกเหงา ทั้งภูเขาหิน ทะเลสาบนิ่ง ๆ ผืนป่าสนสุดลูกหูลูกตา และท้องฟ้ายามค่ำที่หนาวจนเห็นลมหายใจ ทำให้เรารู้สึกเลยว่าตัวละครสองคนนี้ตัวเล็กนิดเดียวท่ามกลางธรรมชาติอันยิ่งใหญ่ แต่ฉากแอ็กชันกลับดิบและจับต้องได้สุด ๆ ไม่ใช่การยิงกันแบบเว่อร์ ๆ แต่เป็นการสู้แบบคนจนตรอกที่ใช้ทุกอย่างรอบตัวให้เป็นประโยชน์ ทั้งธนูล่าสัตว์ กับดักพื้นบ้าน ไหวพริบเฉพาะหน้า และการช่วยกันแบบผลัดกันล้มผลัดกันพยุง อารมณ์ขันก็มาแบบธรรมชาติจากความไม่เข้ากันของทั้งคู่ ทั้งมุกหน้าตายในสถานการณ์คับขัน คำพูดกวน ๆ ของท่านประธานาธิบดีที่ยังติดนิสัยผู้นำ หรือท่าทีจริงจังของเด็กบ้านป่าที่ไม่รู้จักคำว่าประนีประนอม มันทำให้เราหัวเราะออกมาทั้งที่มือยังกำแน่นเพราะลุ้นอยู่เลย ขณะเดียวกันเส้นเรื่องฝั่งเจ้าหน้าที่ที่กำลังไล่ล่าหาความจริงก็ช่วยเร่งจังหวะให้รู้สึกเหมือนมีนาฬิกานับถอยหลังกดดันอยู่ตลอด ทุกการตัดสินใจผิดนิดเดียวอาจหมายถึงชีวิต ทำให้คนดูนั่งไม่ติดจริง ๆ ถ้าถามว่าเรื่องนี้เหมาะกับใคร ก็ต้องบอกเลยว่าเหมาะกับคนที่ชอบหนังผจญภัยเอาตัวรอดที่มีหัวใจ ไม่ใช่แค่ยิงกันตูมตามแล้วจบไป แต่เป็นเรื่องของศักดิ์ศรี ความไว้ใจ และการเติบโตของคนสองรุ่น ดูกับครอบครัวก็ดีมากเพราะเด็ก ๆ จะเอาใจช่วยโอสคาริแบบสุดใจ ส่วนผู้ใหญ่ก็จะยิ้มให้กับมิตรภาพต่างวัยที่ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นท่ามกลางเสียงปืน ดูคนเดียวในคืนเหงา ๆ ก็อิ่มใจ หรือจะชวนเพื่อนสายลุ้นมานั่งเชียร์ไปด้วยกันก็สนุก เพราะมันเดินเรื่องเร็ว ไม่น่าเบื่อ และมีโมเมนต์ให้หัวเราะสลับกับโมเมนต์ให้ซึ้งอยู่ตลอด สุดท้ายแล้วไม่ว่าโอสคาริจะล่ากวางได้ตามประเพณีหรือไม่ และไม่ว่าประธานาธิบดีจะรอดกลับไปนั่งเก้าอี้ตัวเดิมได้หรือเปล่า สิ่งที่เราจะจำได้หลังดูจบคือภาพของเด็กตัวเล็ก ๆ กับชายผู้ยิ่งใหญ่ที่ช่วยกันประคองกันเดินออกจากป่าในฐานะมนุษย์ธรรมดาสองคนที่กล้าหาญขึ้นกว่าเมื่อวานนิดหนึ่ง และความรู้สึกอุ่น ๆ ในใจเหมือนเราเพิ่งผ่านการผจญภัยนั้นมาด้วยตัวเองเลย