刘端端

Peace Breaker

หักเหลี่ยมโหดตำรวจโคตรระห่ำ

ถ้าวันที่แย่ที่สุดในชีวิตยังแย่ลงไปได้อีก คุณจะทำยังไงต่อดีล่ะ คำถามที่ฟังดูเหมือนมุกตลกร้ายนี้แหละคือจุดเริ่มต้นของ หักเหลี่ยมโหดตำรวจโคตรระห่ำ ที่พาเราไปนั่งข้าง ๆ ผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังจะแตกสลายทั้งข้างนอกและข้างในโดยไม่ทันตั้งตัวเลยสักนิด เรื่องมันเริ่มในวันที่ชีวิตของกัปตันเกาเจี้ยนเสียงพังพร้อมกันทุกด้านแบบไม่ให้พักหายใจ แม่ที่เขารักที่สุดเพิ่งจากไป ทิ้งไว้แค่ความอาลัยและความรู้สึกผิดที่ยังค้างคาในใจว่าตัวเองได้ดูแลท่านดีพอหรือยัง ขณะเดียวกันที่ทำงานก็มีแต่เรื่องอึดอัด ทั้งแรงกดดันจากการตรวจสอบภายใน ทั้งความระแวงกับเพื่อนร่วมงานที่เคยไว้ใจกัน มันเหมือนเขาตื่นมาแล้วพบว่าโลกทั้งใบหดเล็กลงเหลือแค่ทางแคบ ๆ ที่เดินยังไงก็สะดุด แล้วในคืนที่เขากำลังขับรถทั้งน้ำตาคลอทั้งใจลอยเพื่อไปให้ทันงานศพแม่นั่นเอง ฟ้าก็เหมือนแกล้งแรงขึ้นไปอีกขั้น เมื่อเกิดอุบัติเหตุไม่คาดฝันขึ้นกลางถนนจนมีคนต้องจากไปตรงหน้าเขา สำหรับคนธรรมดามันคือฝันร้าย แต่สำหรับตำรวจอย่างเขาที่รู้ดีว่าบทลงโทษและความเสื่อมเสียจะพรากทุกอย่างไปจากชีวิตในพริบตา ความกลัวมันดังกว่าสติ เขาเลยเลือกทางที่ผิดที่สุดในเสี้ยววินาทีนั้นคือซ่อนทุกอย่างไว้แล้วทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วหวังว่าพรุ่งนี้ตื่นมาทุกอย่างจะหายไปเอง สิ่งที่ทำให้เราดูแล้ววางไม่ลงเลยก็คือ หลังจากตัดสินใจผิดครั้งแรกไปแล้ว ชีวิตของเกาเจี้ยนเสียงไม่ได้ค่อย ๆ ดีขึ้น แต่มันไหลลงเหวแบบก้อนหิมะที่กลิ้งลงเขา ยิ่งกลิ้งยิ่งใหญ่ ยิ่งพยายามกลบยิ่งต้องโกหกเพิ่ม เขาอยากแค่เอาตัวรอดผ่านคืนนี้ไปให้ได้ อยากกลับไปก้มกราบหน้าโลงแม่เหมือนลูกคนหนึ่ง อยากกลับไปเป็นตำรวจที่พอจะมองหน้าตัวเองในกระจกได้บ้าง แต่ทุกอย่างรอบตัวกลับไม่ยอมให้เขาถอยเลยสักก้าวเดียว เขาต้องยิ้มทั้งที่ข้างในกำลังพัง ต้องทำตัวนิ่งเหมือนคนไม่มีพิรุธทั้งที่มือยังสั่น ต้องไปร่วมพิธีไว้อาลัยไปพร้อมกับคิดในหัวตลอดเวลาว่าจะจัดการกับสิ่งที่ซ่อนไว้ยังไง จะลบคราบ ลบรอย ลบความทรงจำของตัวเองออกไปได้ยังไง ความเหนื่อยล้าทางใจแบบนี้แหละที่ทำให้เราทั้งสงสารทั้งหมั่นไส้ในคนเดียวกัน เพราะลึก ๆ เราก็เห็นว่าเขาไม่ใช่คนชั่วโดยสันดาน แต่เป็นคนธรรมดาที่กลัวจนเลือกทางลัด แล้วทางลัดนั้นก็พาเขาไปเจอทางตันที่น่ากลัวกว่าเดิม ยิ่งเขาพยายามจัดฉาก บิดเบือนเวลา สร้างเรื่องเล่าใหม่ขึ้นมากลบเรื่องเก่า เขาก็ยิ่งรู้สึกว่ามีสายตาของใครบางคนมองอยู่ตลอดเวลา มีโทรศัพท์แปลก ๆ มีเงื่อนงำเล็ก ๆ ที่บอกว่าอุบัติเหตุครั้งนี้อาจไม่ใช่แค่ความซวยล้วน ๆ แต่มันมีอะไรบางอย่างซ่อนอยู่ข้างหลัง มีผลประโยชน์ มีคนอีกกลุ่มที่พร้อมจะใช้ความผิดของเขาเป็นเครื่องมือบีบให้เขายิ่งจมลึก แล้วความสนุกแบบบีบหัวใจมันก็เริ่มตรงนี้เลย เพราะเกาเจี้ยนเสียงไม่ได้สู้กับผู้ร้ายแบบตำรวจฮีโร่ที่กระสุนไม่หมดแรงไม่ตก แต่สู้แบบคนหลังชนฝาที่ทั้งหอบทั้งเหงื่อออกทั้งพลาดตลอดเวลา เขาต้องใช้ไหวพริบมากกว่ากำลัง ต้องต่อรอง ต้องหลบ ต้องเอาตัวรอดในตรอกแคบ ๆ ในลานจอดรถมืด ๆ ในห้องเก็บของที่แค่หายใจดังไปนิดเดียวก็อาจโดนจับได้ ความสัมพันธ์รอบตัวเขาก็ค่อย ๆ เปลี่ยนความหมายไปหมด เพื่อนร่วมงานที่เคยตบไหล่กันกลายเป็นคนที่ไว้ใจไม่ได้เต็มร้อย คนในครอบครัวที่กำลังโศกเศร้ากลายเป็นเหตุผลให้เขาอยากกลับตัวแต่ก็เป็นโซ่ที่ทำให้หนีไปไหนไม่พ้น ส่วนคนที่โผล่เข้ามาอ้างว่ารู้ความลับของเขา ก็เหมือนเงาที่ตามติดไม่ปล่อย จะเป็นมิตรหรือศัตรูก็เดาไม่ออกเลยสักวินาที หนังค่อย ๆ พาเราเห็นว่าเขาต้องการแค่โอกาสเดียวที่จะแก้ไขทุกอย่างให้ถูก แต่ยิ่งเขาดิ้นหาทางออก ประตูแต่ละบานก็ยิ่งพาไปเจอห้องที่มืดกว่าเดิม จนเราอดถามแทนเขาไม่ได้ว่า ถ้าย้อนกลับไปคืนนั้นได้ เขาจะยังเลือกซ่อนหรือจะยอมเผชิญหน้าตั้งแต่แรกกันแน่ และคำถามนี้แหละที่ทำให้เรานั่งไม่ติด ต้องลุ้นตามเขาไปทุกโค้งถนนว่าโค้งหน้าจะมีแสงไฟหรือจะมีรถอีกคันพุ่งสวนมา บรรยากาศของเรื่องก็ช่วยบีบความรู้สึกเราเข้าไปอีก เมืองทั้งเมืองดูเหมือนฝนกำลังจะตกตลอดเวลา มืดครึ้ม อึดอัด เต็มไปด้วยทางแยกและซอกตึกที่ไม่มีป้ายบอกทางออก เสียงหายใจ เสียงเครื่องยนต์ เสียงฝีเท้าในความเงียบ มันทำให้ฉากไล่ล่าธรรมดา ๆ กลายเป็นฉากที่ต้องกำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว ใครที่กำลังมองหา ดูหนัง หักเหลี่ยมโหดตำรวจโคตรระห่ำ เต็มเรื่อง แบบที่ได้ทั้งความมันและความเครียดในเวลาเดียวกัน น่าจะถูกใจทางของเรื่องนี้มาก เพราะความมันไม่ได้มาจากการระเบิดภูเขาเผากระท่อมอย่างเดียว แต่มาจากความจริงที่ว่าคนคนหนึ่งพลาดแล้วต้องเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อประคองคำโกหกของตัวเองไว้ให้นานที่สุด หนังของ กัวฟู่เฉิง ถ่ายทอดความลนลาน ความรู้สึกผิด และความดื้อแบบคนไม่ยอมแพ้ของเกาเจี้ยนเสียงออกมาได้มีเลือดมีเนื้อสุด ๆ เราเห็นแววตาคนที่รักแม่ เห็นความกลัวของคนที่รู้ว่าตัวเองกำลังทำผิด เห็นความกัดฟันของคนที่บอกตัวเองว่าขออีกครั้งเดียวแล้วจะพอ แต่ครั้งเดียวของเขามันไม่เคยพอจริง ๆ สักที ถ้าถามว่าเรื่องนี้เหมาะกับใคร เราว่าเหมาะกับคนชอบดราม่าหนัก ๆ ที่ซ่อนอยู่ในหนังบู๊ ใครที่ชอบดูความสัมพันธ์คนในครอบครัวท่ามกลางวิกฤต ชอบดูตัวละครเทา ๆ ที่ไม่ได้ดีสุดไม่ได้เลวสุด แต่ต้องเลือกทุกห้านาทีว่าจะเอาตัวรอดหรือจะทำสิ่งที่ถูก หรือใครที่อยากหาหนังดูกับครอบครัวในคืนที่อยากคุยกันต่อหลังดูจบว่า ถ้าเป็นเราจะทำยังไง เรื่องนี้ตอบโจทย์เลย ดูคนเดียวตอนพักผ่อนก็เพลินเพราะจังหวะมันกระชั้นชิดไม่ปล่อยให้เบื่อ ดูกับเพื่อนสายลุ้นก็สนุกเพราะได้เถียงกันว่าเขาควรหยุดตั้งแต่ตอนไหน รับรองว่าดูจบแล้วจะอิ่มทั้งใจทั้งความตึงเครียดแบบดี ๆ เหมือนเพิ่งนั่งรถไฟเหาะทางอารมณ์มารอบหนึ่ง โดยที่หนังไม่เฉลยอะไรง่าย ๆ แต่ทิ้งให้เราคิดต่อว่า สุดท้ายแล้วคนที่จนตรอกที่สุดจะเลือกกอดความจริงไว้หรือจะยอมจมไปพร้อมคำโกหกของตัวเองกันแน่