A Widow's Game

เรื่องย่อ A Widow's Game

ลองนึกภาพเมืองหนึ่งในสเปนยุคปัจจุบันดูนะ เป็นเมืองที่แดดตอนเช้าส่องลงมาบนตึกสีอ่อน ๆ ถนนสะอาด ผู้คนใช้ชีวิตกันแบบเรียบ ๆ ตอนเช้าออกไปทำงาน ตกเย็นกลับมากินข้าวกับครอบครัว เสียงโบสถ์กับเสียงรถรางดังสลับกันไปจนกลายเป็นความคุ้นเคย ทุกอย่างดูสงบจนเราเผลอคิดไปว่าที่นี่ไม่น่าจะมีเรื่องร้ายแรงอะไรเกิดขึ้นได้เลย แต่ความเงียบแบบนี้นี่แหละที่มักจะซ่อนอะไรบางอย่างเอาไว้ข้างใต้ แล้วเช้าวันธรรมดาวันหนึ่งก็มีข่าวการตายของชายคนหนึ่งดังขึ้นมา ทำเอาทั้งละแวกบ้านที่เคยทักทายกันยิ้ม ๆ ต้องหันมามองกันด้วยสายตาที่ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ศูนย์กลางของเรื่องทั้งหมดคือผู้หญิงที่ใคร ๆ ก็เรียกว่าเป็นภรรยาที่แสนดีอย่าง Maje หรือ มาจี ที่รับบทโดย Ivana Baquero เธอยังสาว ยังสวย และดูเข้มแข็งอย่างน่าเห็นใจในวันที่ต้องยืนอยู่หน้าโลงศพของสามีตัวเอง คนรอบตัวต่างก็เข้ามากอด เข้ามาปลอบ ไม่มีใครกล้าตั้งคำถามกับน้ำตาของเธอเลยในช่วงแรก ส่วนคนที่ต้องเข้ามารับผิดชอบคดีนี้ก็คือ Salva Rodrigo ที่เล่นโดย ทริสตัน อูลัว เขาเป็นตำรวจสายสืบที่ดูใจเย็น พูดน้อย แต่สังเกตเก่งมาก กับ Eva ที่รับบทโดย Carmen Machi หญิงรุ่นใหญ่ในทีมสืบสวนที่มองคนขาดด้วยประสบการณ์ รอบตัวมาจีก็ยังมีทั้ง Bernardo เพื่อนร่วมงาน Daniel คนใกล้ชิดในชีวิตคู่ รวมถึง Antonio และคนอื่น ๆ อย่าง Turrientes กับ Javier Gil ที่แวะเวียนเข้ามาในชีวิตของเธอคนละมุม จนเราเริ่มรู้สึกว่าความสัมพันธ์ของคนกลุ่มนี้มันไม่ได้เรียบง่ายเหมือนที่เห็นจากข้างนอกเลย ยิ่งทีมของ Salva กับ Eva ค่อย ๆ ไล่ดูรายละเอียดไปทีละนิด ทั้งเรื่องโทรศัพท์ ข้อความ ตารางเวลาของวันเกิดเหตุ ไปจนถึงคำพูดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของมาจีในวันให้ปากคำ บรรยากาศมันก็ยิ่งอึดอัดขึ้นเรื่อย ๆ แบบไม่ต้องมีฉากไล่ล่าอะไรเลย แค่บทสนทนาธรรมดาในห้องสอบสวนก็ทำให้เรากลั้นหายใจแล้ว เพราะทุกคำตอบของมาจีที่ดูเหมือนจะชัดเจน มันดันมีช่องว่างให้เอะใจอยู่ตลอด เธอดูเหมือนคนที่กำลังเสียใจจริง ๆ แต่ในอีกมุมเธอก็ดูนิ่งเกินไป ควบคุมตัวเองเก่งเกินไป จนคนที่เคยสงสารเธอเริ่มกระซิบถามกันเบา ๆ ว่าตกลงเธอเป็นเหยื่อของโชคชะตาที่โหดร้าย หรือเป็นคนที่กำลังซ่อนชีวิตอีกด้านหนึ่งเอาไว้กันแน่ แล้วพอความลับเรื่องความสัมพันธ์ซ้อนทับกันค่อย ๆ โผล่ออกมา เดิมพันมันก็ไม่ใช่แค่เรื่องว่าใครทำอะไร แต่เป็นเรื่องว่าภาพจำของมาจีที่ทุกคนเคยเชื่อจะพังลงเมื่อไหร่ สิ่งที่น่าตามดูมาก ๆ ก็คือเรื่องนี้มันไม่ได้ชวนให้เรามานั่งจับผิดอย่างเดียว แต่มันชวนให้เราสำรวจใจตัวเองด้วยว่าเราตัดสินคนจากเปลือกนอกง่ายแค่ไหน เราเห็นผู้หญิงแต่งตัวเรียบร้อย พูดจาไพเราะ ยืนร้องไห้เงียบ ๆ หน้าโบสถ์ เราก็พร้อมจะเชื่อว่าเธอคือคนดีที่น่าสงสารทันที แต่ถ้าวันหนึ่งมีคนบอกว่าชีวิตส่วนตัวของเธอไม่ได้เป็นอย่างที่เราเห็นเลย เราจะยังกล้าเชื่อความรู้สึกแรกของตัวเองอยู่ไหม ความเป็นม่ายในเรื่องนี้เลยไม่ใช่แค่สถานะของคนที่สูญเสียสามี แต่มันคือภาวะของคนที่ถูกทุกสายตาจ้องมอง ถูกสื่อ ถูกตำรวจ ถูกเพื่อนบ้านค่อย ๆ ลอกเปลือกออกทีละชั้น ทั้งที่ข้างในอาจจะมีความเหงา ความต้องการ หรือความผิดพลาดที่เธอไม่เคยเล่าให้ใครฟังมาก่อนเลยก็ได้ ถ้าเพื่อนชอบแนวระทึกขวัญเชิงจิตวิทยาที่ค่อย ๆ บีบความรู้สึก ไม่ได้เน้นตุ้งแช่แต่เน้นความอึดอัดที่ค่อย ๆ ก่อตัว อยากดูการสืบสวนที่ต้องอ่านสีหน้าและน้ำเสียงของตัวละครไปพร้อม ๆ กับนักสืบ กลเกมแม่ม่าย หรือ A Widow's Game น่าจะถูกจริตมาก ๆ เลย ลองเปิดใจดูไปแบบไม่รีบตัดสินมาจีตั้งแต่ตอนแรก แล้วค่อย ๆ ปล่อยให้เรื่องพาเราเดินเข้าไปในชีวิตสองด้านของเธอทีละก้าว รับรองว่าจะดูจบแล้วต้องมีเรื่องให้คุยกับเพื่อนต่ออีกยาว ว่าความจริงที่เราเห็นนั้น มันคือความจริงทั้งหมดจริง ๆ หรือเปล่า