Morte Cucina

ดูตัวอย่าง

ตัวอย่าง

ตัวอย่าง Morte Cucina

×

เรื่องย่อ Morte Cucina

เคยสงสัยไหมว่าถ้าคนที่เคยทำร้ายเราจนฝังใจเดินกลับมานั่งอยู่ตรงหน้า เราจะยิ้มให้หรือจะหยิบมีดในครัวขึ้นมากันแน่ ครัวสาว พาเราไปเจอคำถามนั้นในครัวเล็ก ๆ ที่ทั้งหอมทั้งร้อนจนแทบหายใจไม่ออกเลยนะ ถ้าใครกำลังหา ดูหนัง ครัวสาว เต็มเรื่อง แบบที่อยากได้ทั้งความอิ่มใจและความจุกในอกพร้อมกัน เรื่องนี้คือมื้อที่ต้องค่อย ๆ ลิ้มเลยล่ะ โลกของสาวนั้นไม่ได้ใหญ่โตอะไรเลย มีแค่ร้านอาหารไทยเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ ที่มีเสียงกระทะ เสียงสับหมู เสียงน้ำซุปเดือดปุด ๆ กับกลิ่นพริกคั่วกระเทียมเจียวลอยคลุ้งตั้งแต่เช้ายันค่ำ เธอเป็นแค่พนักงานเสิร์ฟยิ้มเก่งที่ลูกค้าประจำคุ้นหน้า แต่จริง ๆ แล้วฝีมือปลายจวักของเธอจัดจ้านเกินตำแหน่งไปไกล เธอจำได้ว่าพริกขี้หนูสวนต้องเด็ดตอนไหนถึงจะหอมที่สุด รู้ว่าต้มยำต้องเร่งไฟตอนไหนถึงจะหอมตะไคร้ใบมะกรูดโดยไม่ขม รู้ว่าการผัดกะเพราให้หอมกระทะเหล็กต้องใจเย็นแค่ไหน ชีวิตของเธอกำลังจะเข้าที่เข้าทาง กำลังจะมีรอยยิ้มที่เป็นของตัวเองจริง ๆ สักทีหลังจากเหนื่อยมาแสนนาน แต่แล้ววันหนึ่งประตูกระจกของร้านก็เปิดออกพร้อมกระดิ่งดังกริ๊ง แล้วผู้ชายคนหนึ่งก็เดินเข้ามานั่งที่โต๊ะตรงหน้าเธอ เป็นใบหน้าที่เธอไม่มีวันลืม ต่อให้เวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ตาม สาวไม่ได้อยากเป็นคนแค้นฝังหุ่นเลยนะ เธอแค่อยากมีชีวิตธรรมดาที่ตื่นเช้ามาทำของอร่อยให้คนกินแล้วยิ้มกลับบ้านไป แต่การเจอเขาอีกครั้งมันเหมือนมีคนเอามือมาฉีกแผลเก่าที่เพิ่งตกสะเก็ดออกดื้อ ๆ ความทรงจำที่เธอพยายามกลบด้วยกลิ่นเครื่องแกงและความวุ่นวายในครัวมันทะลักกลับมาหมด ทั้งความกลัว ความอับอาย ความเจ็บที่ไม่มีใครเคยขอโทษเธออย่างจริงใจสักครั้ง เธอเลยเริ่มมองครัวที่เคยเป็นพื้นที่ปลอดภัยของตัวเองเปลี่ยนไป จากที่เคยเป็นมุมเล็ก ๆ ไว้เยียวยาคนหิว กลายเป็นเวทีเงียบ ๆ ที่เธอจะได้ทวงคืนศักดิ์ศรีของตัวเองบ้าง เธอไม่ได้ตะโกน ไม่ได้อาละวาด ไม่ได้เอาเรื่องไปป่าวประกาศให้ใครฟัง เธอแค่กลับไปยืนหลังเตาด้วยสายตาที่นิ่งกว่าเดิม แล้วใช้สิ่งที่เธอถนัดที่สุดอย่างการทำอาหารไทยรสจัด ทั้งเผ็ด ทั้งเปรี้ยว ทั้งเค็ม ทั้งหวาน ค่อย ๆ เล่าในสิ่งที่ปากพูดไม่ออก ทุกจานที่เธอเตรียมให้เขาเลยไม่ได้มีแค่ความอร่อย แต่มันมีความทรงจำ ความโกรธ และคำถามที่เธออยากให้เขาลองกลืนลงไปดูบ้างว่าจะรู้สึกอย่างไร ความน่าสนใจคือรอบตัวสาวไม่ได้มีแค่เธอกับเขาไง ยังมีเพื่อนร่วมงานในร้านที่เหมือนครอบครัวเล็ก ๆ มีป้าเจ้าของร้านที่ดุแต่ใจดี มีเด็กช่วยครัวที่ช่างแซว มีลูกค้าประจำที่แวะมากินเพราะติดรสมือ ทุกคนเห็นสาวเป็นคนใจเย็น ยิ้มง่าย มือเบาเวลาหั่นเวลาซอย ไม่มีใครรู้เลยว่าในใจของเธอกำลังเคี่ยวอะไรอยู่เหมือนหม้อแกงที่ยิ่งเคี่ยวยิ่งข้น ความสัมพันธ์เหล่านี้แหละที่คอยดึงเธอไว้เบา ๆ ระหว่างที่ความแค้นกำลังดึงเธอไปอีกทาง เวลามีคนถามว่าเหนื่อยไหม ไหวหรือเปล่า เอาข้าวไปกินบ้างนะ สายตาเธอก็จะสั่นนิด ๆ เหมือนใจหนึ่งก็อยากวางทุกอย่างแล้วกลับไปเป็นสาวคนเดิมที่แค่รักการทำอาหาร แต่อีกใจก็กระซิบว่าถ้าปล่อยครั้งนี้ไป เธอจะไม่มีโอกาสได้พูดแทนตัวเองอีกเลย การได้เห็นเธอสับสนแบบนี้มันทำให้เราเอาใจช่วยเธอมาก ๆ เพราะเธอไม่ใช่คนดีสมบูรณ์แบบและก็ไม่ใช่คนร้ายเลือดเย็น เธอเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่เคยถูกกระทำจนต้องเลือกระหว่างการให้อภัยกับการทวงความยุติธรรมด้วยมือของตัวเอง แล้วเส้นแบ่งระหว่างเหยื่อกับผู้ล่ามันก็ค่อย ๆ เบลอลงตรงหน้าเตานั่นแหละ บรรยากาศในครัวเลยกลายเป็นหัวใจของเรื่องไปเลย เราจะได้ยินเสียงน้ำมันกระเด็นในกระทะ เสียงครกตำพริก เสียงไอน้ำพุ่งจากหม้อต้มยำ ได้เห็นมือของสาวที่บรรจงเด็ดใบกะเพรา คั่วพริกให้หอม หรือบีบมะนาวลงไปหยดสุดท้ายอย่างละเมียดละไม ทุกอย่างดูอบอุ่นน่ากินมาก แต่ในขณะเดียวกันก็เย็นเยียบอย่างบอกไม่ถูก เพราะเรารู้ว่าเธอไม่ได้ทำแค่กับข้าว แต่กำลังวางแผนอะไรบางอย่างอยู่เงียบ ๆ ความระทึกไม่ได้มาจากการวิ่งไล่หรือเสียงตุ้งแช่ให้ตกใจ แต่มันมาจากความเงียบ จากการจ้องมอง จากการรอว่าจานต่อไปจะเป็นอะไร แล้วคนกินจะรู้ตัวไหมว่ากำลังถูกทวงถามอะไรบางอย่างผ่านรสชาติ อุณหภูมิมันค่อย ๆ สูงขึ้นเหมือนเร่งไฟใต้กระทะ จากไฟอ่อนที่หอมกรุ่นไปสู่ไฟแรงที่พร้อมจะไหม้ทุกอย่างให้วอดวาย แล้วคำถามที่ลอยอยู่ในควันนั้นก็ยิ่งชัดขึ้นเรื่อย ๆ ว่าแผลทางกายอาจเยียวยาได้ด้วยเวลา แต่แผลทางใจที่ถูกทิ้งไว้นาน ๆ มันจะหายไปได้จริงหรือถ้าไม่มีใครรับผิดชอบเลยสักคน ถ้าถามว่าเรื่องนี้เหมาะกับใคร เราว่าเหมาะมากกับคนชอบดราม่าหนัก ๆ ที่ค่อย ๆ ก่อตัวแล้วบีบใจตอนท้าย คนที่ชอบหนังล้างแค้นเชิงจิตวิทยาที่ไม่ต้องโหดโจ่งแจ้งแต่ใช้สายตาและความเงียบเชือดแทน รวมถึงคนที่หลงรักเสน่ห์อาหารไทยแบบถึงเครื่องถึงใจ ดูกับครอบครัวก็ชวนคุยกันต่อได้เรื่องความยุติธรรมและการให้อภัย ดูคนเดียวตอนกลางคืนก็จะอินกับความเหงาและความอัดอั้นของสาวเป็นพิเศษ หรือถ้าเป็นสายลุ้นก็จะลุ้นทุกครั้งที่เธอยกจานออกจากครัวว่าเธอจะไปไกลแค่ไหนโดยไม่เสียความเป็นตัวเองไป ใครที่ชอบตัวละครหญิงซับซ้อน มีมิติ มีทั้งมุมอ่อนโยนและมุมน่ากลัวในคนเดียวกัน จะรักสาวมากเลย เพราะเธอทำให้เราถามตัวเองตลอดว่า ถ้าเป็นเรา เราจะเลือกวางจานลงหรือยกมันขึ้นเสิร์ฟกันแน่

อ่านเพิ่มเติม ›

เรื่องย่อ Morte Cucina

×

เคยสงสัยไหมว่าถ้าคนที่เคยทำร้ายเราจนฝังใจเดินกลับมานั่งอยู่ตรงหน้า เราจะยิ้มให้หรือจะหยิบมีดในครัวขึ้นมากันแน่ ครัวสาว พาเราไปเจอคำถามนั้นในครัวเล็ก ๆ ที่ทั้งหอมทั้งร้อนจนแทบหายใจไม่ออกเลยนะ ถ้าใครกำลังหา ดูหนัง ครัวสาว เต็มเรื่อง แบบที่อยากได้ทั้งความอิ่มใจและความจุกในอกพร้อมกัน เรื่องนี้คือมื้อที่ต้องค่อย ๆ ลิ้มเลยล่ะ โลกของสาวนั้นไม่ได้ใหญ่โตอะไรเลย มีแค่ร้านอาหารไทยเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ ที่มีเสียงกระทะ เสียงสับหมู เสียงน้ำซุปเดือดปุด ๆ กับกลิ่นพริกคั่วกระเทียมเจียวลอยคลุ้งตั้งแต่เช้ายันค่ำ เธอเป็นแค่พนักงานเสิร์ฟยิ้มเก่งที่ลูกค้าประจำคุ้นหน้า แต่จริง ๆ แล้วฝีมือปลายจวักของเธอจัดจ้านเกินตำแหน่งไปไกล เธอจำได้ว่าพริกขี้หนูสวนต้องเด็ดตอนไหนถึงจะหอมที่สุด รู้ว่าต้มยำต้องเร่งไฟตอนไหนถึงจะหอมตะไคร้ใบมะกรูดโดยไม่ขม รู้ว่าการผัดกะเพราให้หอมกระทะเหล็กต้องใจเย็นแค่ไหน ชีวิตของเธอกำลังจะเข้าที่เข้าทาง กำลังจะมีรอยยิ้มที่เป็นของตัวเองจริง ๆ สักทีหลังจากเหนื่อยมาแสนนาน แต่แล้ววันหนึ่งประตูกระจกของร้านก็เปิดออกพร้อมกระดิ่งดังกริ๊ง แล้วผู้ชายคนหนึ่งก็เดินเข้ามานั่งที่โต๊ะตรงหน้าเธอ เป็นใบหน้าที่เธอไม่มีวันลืม ต่อให้เวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ตาม

สาวไม่ได้อยากเป็นคนแค้นฝังหุ่นเลยนะ เธอแค่อยากมีชีวิตธรรมดาที่ตื่นเช้ามาทำของอร่อยให้คนกินแล้วยิ้มกลับบ้านไป แต่การเจอเขาอีกครั้งมันเหมือนมีคนเอามือมาฉีกแผลเก่าที่เพิ่งตกสะเก็ดออกดื้อ ๆ ความทรงจำที่เธอพยายามกลบด้วยกลิ่นเครื่องแกงและความวุ่นวายในครัวมันทะลักกลับมาหมด ทั้งความกลัว ความอับอาย ความเจ็บที่ไม่มีใครเคยขอโทษเธออย่างจริงใจสักครั้ง เธอเลยเริ่มมองครัวที่เคยเป็นพื้นที่ปลอดภัยของตัวเองเปลี่ยนไป จากที่เคยเป็นมุมเล็ก ๆ ไว้เยียวยาคนหิว กลายเป็นเวทีเงียบ ๆ ที่เธอจะได้ทวงคืนศักดิ์ศรีของตัวเองบ้าง เธอไม่ได้ตะโกน ไม่ได้อาละวาด ไม่ได้เอาเรื่องไปป่าวประกาศให้ใครฟัง เธอแค่กลับไปยืนหลังเตาด้วยสายตาที่นิ่งกว่าเดิม แล้วใช้สิ่งที่เธอถนัดที่สุดอย่างการทำอาหารไทยรสจัด ทั้งเผ็ด ทั้งเปรี้ยว ทั้งเค็ม ทั้งหวาน ค่อย ๆ เล่าในสิ่งที่ปากพูดไม่ออก ทุกจานที่เธอเตรียมให้เขาเลยไม่ได้มีแค่ความอร่อย แต่มันมีความทรงจำ ความโกรธ และคำถามที่เธออยากให้เขาลองกลืนลงไปดูบ้างว่าจะรู้สึกอย่างไร

ความน่าสนใจคือรอบตัวสาวไม่ได้มีแค่เธอกับเขาไง ยังมีเพื่อนร่วมงานในร้านที่เหมือนครอบครัวเล็ก ๆ มีป้าเจ้าของร้านที่ดุแต่ใจดี มีเด็กช่วยครัวที่ช่างแซว มีลูกค้าประจำที่แวะมากินเพราะติดรสมือ ทุกคนเห็นสาวเป็นคนใจเย็น ยิ้มง่าย มือเบาเวลาหั่นเวลาซอย ไม่มีใครรู้เลยว่าในใจของเธอกำลังเคี่ยวอะไรอยู่เหมือนหม้อแกงที่ยิ่งเคี่ยวยิ่งข้น ความสัมพันธ์เหล่านี้แหละที่คอยดึงเธอไว้เบา ๆ ระหว่างที่ความแค้นกำลังดึงเธอไปอีกทาง เวลามีคนถามว่าเหนื่อยไหม ไหวหรือเปล่า เอาข้าวไปกินบ้างนะ สายตาเธอก็จะสั่นนิด ๆ เหมือนใจหนึ่งก็อยากวางทุกอย่างแล้วกลับไปเป็นสาวคนเดิมที่แค่รักการทำอาหาร แต่อีกใจก็กระซิบว่าถ้าปล่อยครั้งนี้ไป เธอจะไม่มีโอกาสได้พูดแทนตัวเองอีกเลย การได้เห็นเธอสับสนแบบนี้มันทำให้เราเอาใจช่วยเธอมาก ๆ เพราะเธอไม่ใช่คนดีสมบูรณ์แบบและก็ไม่ใช่คนร้ายเลือดเย็น เธอเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่เคยถูกกระทำจนต้องเลือกระหว่างการให้อภัยกับการทวงความยุติธรรมด้วยมือของตัวเอง แล้วเส้นแบ่งระหว่างเหยื่อกับผู้ล่ามันก็ค่อย ๆ เบลอลงตรงหน้าเตานั่นแหละ

บรรยากาศในครัวเลยกลายเป็นหัวใจของเรื่องไปเลย เราจะได้ยินเสียงน้ำมันกระเด็นในกระทะ เสียงครกตำพริก เสียงไอน้ำพุ่งจากหม้อต้มยำ ได้เห็นมือของสาวที่บรรจงเด็ดใบกะเพรา คั่วพริกให้หอม หรือบีบมะนาวลงไปหยดสุดท้ายอย่างละเมียดละไม ทุกอย่างดูอบอุ่นน่ากินมาก แต่ในขณะเดียวกันก็เย็นเยียบอย่างบอกไม่ถูก เพราะเรารู้ว่าเธอไม่ได้ทำแค่กับข้าว แต่กำลังวางแผนอะไรบางอย่างอยู่เงียบ ๆ ความระทึกไม่ได้มาจากการวิ่งไล่หรือเสียงตุ้งแช่ให้ตกใจ แต่มันมาจากความเงียบ จากการจ้องมอง จากการรอว่าจานต่อไปจะเป็นอะไร แล้วคนกินจะรู้ตัวไหมว่ากำลังถูกทวงถามอะไรบางอย่างผ่านรสชาติ อุณหภูมิมันค่อย ๆ สูงขึ้นเหมือนเร่งไฟใต้กระทะ จากไฟอ่อนที่หอมกรุ่นไปสู่ไฟแรงที่พร้อมจะไหม้ทุกอย่างให้วอดวาย แล้วคำถามที่ลอยอยู่ในควันนั้นก็ยิ่งชัดขึ้นเรื่อย ๆ ว่าแผลทางกายอาจเยียวยาได้ด้วยเวลา แต่แผลทางใจที่ถูกทิ้งไว้นาน ๆ มันจะหายไปได้จริงหรือถ้าไม่มีใครรับผิดชอบเลยสักคน

ถ้าถามว่าเรื่องนี้เหมาะกับใคร เราว่าเหมาะมากกับคนชอบดราม่าหนัก ๆ ที่ค่อย ๆ ก่อตัวแล้วบีบใจตอนท้าย คนที่ชอบหนังล้างแค้นเชิงจิตวิทยาที่ไม่ต้องโหดโจ่งแจ้งแต่ใช้สายตาและความเงียบเชือดแทน รวมถึงคนที่หลงรักเสน่ห์อาหารไทยแบบถึงเครื่องถึงใจ ดูกับครอบครัวก็ชวนคุยกันต่อได้เรื่องความยุติธรรมและการให้อภัย ดูคนเดียวตอนกลางคืนก็จะอินกับความเหงาและความอัดอั้นของสาวเป็นพิเศษ หรือถ้าเป็นสายลุ้นก็จะลุ้นทุกครั้งที่เธอยกจานออกจากครัวว่าเธอจะไปไกลแค่ไหนโดยไม่เสียความเป็นตัวเองไป ใครที่ชอบตัวละครหญิงซับซ้อน มีมิติ มีทั้งมุมอ่อนโยนและมุมน่ากลัวในคนเดียวกัน จะรักสาวมากเลย เพราะเธอทำให้เราถามตัวเองตลอดว่า ถ้าเป็นเรา เราจะเลือกวางจานลงหรือยกมันขึ้นเสิร์ฟกันแน่