Pizza Movie

เรื่องย่อ Pizza Movie

เสียงเตาติ๊งดังขึ้นพร้อมกลิ่นแป้งอบใหม่ ๆ ลอยมาแตะจมูกตั้งแต่ภาพแรกเลย แจ็ค (Jack) เด็กหนุ่มประจำร้านพิซซ่าที่รับบทโดย Gaten Matarazzo ยืนอยู่หน้าเตาด้วยรอยยิ้มกว้าง มือหนึ่งหมุนแป้ง อีกมือโรยชีสอย่างคล่องแคล่วเหมือนคนที่มีความสุขที่สุดเวลาที่ได้ทำสิ่งที่รัก สำหรับแจ็ค พิซซ่าไม่ใช่งานพิเศษหลังเลิกเรียนเฉย ๆ นะ แต่มันคือความฝันก้อนเล็ก ๆ ที่เขาทะนุถนอมมาตั้งแต่เด็ก ความฝันที่อยากเห็นคนทั้งเมืองกัดพิซซ่าฝีมือเขาแล้วตาวาวไปด้วยความสุข แล้วพอมีเพื่อนตัวป่วนอย่าง มอนต์โกเมอรี (Montgomery) ที่เล่นโดย Sean Giambrone คอยแซวคอยเชียร์อยู่ข้างเตา ร้านเล็ก ๆ ร้านนี้ก็ยิ่งดูอบอุ่นเหมือนบ้านหลังที่สองของแก๊งเขาไปเลย แต่ความสุขง่าย ๆ แบบนั้นก็เริ่มสั่นคลอนเมื่อมีร้านพิซซ่าน้องใหม่มาเปิดห่างกันแค่ไม่กี่บล็อก แล้วดันฮิตระเบิดด้วยเมนูสุดหลุดโลกที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน ทั้งท็อปปิ้งสีแสบตา ทั้งโชว์การเสิร์ฟแบบเล่นใหญ่จนวัยรุ่นทั้งเมืองแห่กันไปต่อคิวถ่ายรูป ลูกค้าประจำของร้านแจ็คค่อย ๆ หายไปทีละโต๊ะ จนเริ่มมีเสียงพูดถึงการปิดร้านดังขึ้นมาเบา ๆ สำหรับคนอื่นอาจมองเป็นแค่เรื่องธุรกิจ แต่สำหรับแจ็คมันเหมือนโดนบอกว่าความตั้งใจของเขามันไม่ดีพอ เขาก็เลยฮึดขึ้นมา ชวนเพื่อนซี้ทั้ง ลิซซี่ (Lizzy) ที่รับบทโดย Lulu Wilson เบลค (Blake) แอชลีย์ (Ashley) ที่เล่นโดย Peyton Elizabeth Lee โลแกน (Logan) กับ ซิดนีย์ (Sidney) มาร่วมกันกู้ชื่อร้านด้วยการลงแข่งประชันพิซซ่าประจำเมือง เมืองเล็ก ๆ ที่เป็นฉากหลังของเรื่องนี้น่ารักมาก เป็นเมืองสไตล์ตะวันตกที่ทุกคนรู้จักกันหมด เดินไปไหนก็มีคนทักทาย ร้านพิซซ่าเก่าแก่ร้านนี้เลยเหมือนจัตุรัสกลางใจของทุกคน ทั้งงานวันเกิด การฉลองหลังแข่งบาสชนะ หรือแค่มานั่งเม้าท์กันหลังเลิกเรียนก็ต้องมาร้านนี้ กลิ่นออริกาโน่กับเสียงหัวเราะมันซึมอยู่ในผนังร้านไปหมดแล้ว พอมีร้านใหม่ที่ดูวูบวาบทันสมัยเข้ามา จังหวะชีวิตของเมืองก็เลยโดนป่วนไปด้วย ทุกคนตื่นเต้นกับของแปลกใหม่ แต่ลึก ๆ ก็ยังผูกพันกับรสชาติเดิมที่กินมาตั้งแต่เด็ก ความลังเลครึ่ง ๆ กลาง ๆ ของชาวเมืองนี่แหละที่ทำให้บรรยากาศมันทั้งคึกคักทั้งชวนใจหายในเวลาเดียวกัน เสน่ห์จริง ๆ ของเรื่องเลยอยู่ที่โทนที่ตลกแบบใจดีมาก ดูไปยิ้มไปตลอด มุกไม่ได้มาจากการแกล้งกันแรง ๆ แต่มาจากนิสัยเพี้ยน ๆ น่ารักของแต่ละคนในทีม ทั้งคนมั่นใจเกินเบอร์ คนขี้กังวล หรือคนที่ทำอะไรก็พังแต่ใจมาเต็มร้อย เวลามารวมตัวกันในครัวแคบ ๆ เลยวุ่นวายเหมือนห้องทดลอง แป้งบิน ชีสเลอะ ชิมแล้วหน้าบิดกันทั้งแก๊ง แต่ใต้เสียงหัวเราะนั้นมันมีความหมายซ่อนอยู่ด้วย ว่าความแปลกใหม่ก็ไม่ใช่เรื่องผิด ความดั้งเดิมก็ไม่ใช่เรื่องเชย ขอแค่ทำด้วยความจริงใจและกล้าเชื่อใจเพื่อนข้าง ๆ ในวันที่เราพลาดก็พอ ดูแล้วเหมือนได้ย้อนไปนั่งกับเพื่อนสมัยมัธยมของตัวเองเลย ถ้ากำลังหาหนังเบา ๆ ไว้เปิดดูคืนที่เหนื่อย ๆ เรื่องนี้เหมาะมาก เพราะภาพพิซซ่าแต่ละถาดทำออกมาได้น่ากินจนต้องอยากลุกไปสั่งตาม ทั้งสูตรหลุดโลกของฝั่งคู่แข่ง ทั้งสูตรบ้าน ๆ ที่ทีมแจ็คพยายามปลุกปั้นขึ้นมาใหม่ แล้วเคมีของแก๊งวัยรุ่นก็น่ารักกันทุกคน ไม่มีใครจืดเลย ได้ทั้งหัวเราะ ได้ทั้งลุ้นไปกับการแข่งขัน แถมยังได้ความอบอุ่นของมิตรภาพกลับไปนอนกอดด้วย ใครที่เป็นสายหนังอาหาร หนังเพื่อนซี้ หรือแค่เป็นทีมคนรักพิซซ่าเหมือนกัน บอกเลยว่าไม่ควรพลาดความป่วนของแก๊งนี้สักนิด