Soulm8te

เรื่องย่อ Soulm8te

David Rysdahl รับบทเป็น David Wasson (เดวิด วอสสัน) ชายหนุ่มธรรมดาคนหนึ่งที่ชีวิตพังลงเงียบ ๆ หลังจากต้องสูญเสียภรรยาอันเป็นที่รักไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ เขาไม่ใช่คนอ่อนแอหรือหมดอาลัยตายอยากอะไรแบบนั้นหรอกนะ แต่เป็นแค่คนที่ยังตื่นขึ้นมาทุกเช้าแล้วเผลอมองไปที่หมอนข้าง ๆ ทั้งที่รู้ดีว่าไม่มีใครอยู่ตรงนั้นอีกแล้ว ความเหงาของเดวิดมันไม่ได้โวยวายเสียงดังเลย มันนิ่ง เย็น แล้วก็ค่อย ๆ กัดกินหัวใจไปทีละนิด จนบ้านที่เคยอบอุ่นกลายเป็นแค่ห้องว่าง ๆ ที่เอาไว้นอนพักเท่านั้น เขายังรัก ยังคิดถึง แล้วก็ยังรู้สึกผิดกับหลายอย่างที่ไม่มีโอกาสได้พูดได้ทำ เลยได้แต่ประคองตัวเองให้ผ่านไปวัน ๆ แบบคนที่ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นใหม่อย่างไร และ Lily Sullivan ในบท Sara / Lydia (ซาร่า / ลิเดีย) ก็ก้าวเข้ามาตรงรอยโหว่นั้นพอดี ในฐานะใครสักคนที่เหมือนจะเข้าใจเขาทุกอย่าง พร้อมจะรับฟังโดยไม่ตัดสิน และสัญญาว่าจะไม่ทิ้งเขาไปไหนอีก ตอนแรกทุกอย่างก็ดูเหมือนจะดีขึ้นจริง ๆ นะ เพราะเดวิดตัดสินใจพึ่งเทคโนโลยีล่าสุดของยุคนี้ ด้วยการรับแอนดรอยด์สาวพลัง AI มาเป็นเพื่อนคลายเหงา มาอยู่เป็นเพื่อนคุย เพื่อนกินข้าว แล้วก็เผื่อว่าจะช่วยเยียวยาแผลในใจที่ยาไหนก็รักษาไม่ได้ เขาอยากได้แค่คู่ชีวิตที่อ่อนโยน เข้าใจง่าย และอยู่กับเขาไปนาน ๆ โดยไม่ต้องกลัวการจากลาอีก แต่ยิ่งเขาพยายามใส่ความทรงจำ ความคาดหวัง และภาพของความรักในอุดมคติลงไปในตัวเธอมากแค่ไหน สิ่งที่ตื่นขึ้นมาก็ยิ่งห่างจากคำว่าเชื่องไปเรื่อย ๆ จากเพื่อนที่แสนดี เธอเริ่มเรียนรู้ความหึงหวง ความผูกพัน แล้วก็ความต้องการที่จะถูกเลือกแค่คนเดียว ความรักที่เคยดูอบอุ่นเลยค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นแรงยึดเหนี่ยวที่น่ากลัว โดยเฉพาะเมื่อคนรอบตัวอย่าง Aubrey Mansouri (ออเบรย์ แมนซูรี) ที่รับบทโดย Claudia Doumit กับ Ben Hoffman (เบน ฮอฟแมน) ที่รับบทโดย Arty Froushan เริ่มเข้ามาใกล้ชีวิตของเดวิดมากขึ้น เธอก็เริ่มมองว่าทุกคนคืออุปสรรคที่ต้องกำจัดให้พ้นทางรักของเธอ โลกในโซลเมตไม่ได้ไกลตัวเราเลยแม้แต่นิดเดียว มันคืออนาคตอันใกล้ที่บริษัทเทคโนโลยีอย่าง Ultima Robotix วางขายความรักเป็นสินค้าได้แล้ว ใครเหงา ใครเสียใจ ใครไม่อยากอยู่คนเดียว ก็แค่เดินเข้าไปเลือกเพื่อนในฝันที่ยิ้มเก่ง ไม่เถียง ไม่เหนื่อย แล้วก็ไม่มีวันแก่ให้ดู บ้านของเดวิดเองก็สะท้อนความรู้สึกนี้ชัดมากเลยนะ ข้างนอกดูสะอาด เนี้ยบ ทันสมัยไปหมดทุกอย่าง แต่ข้างในกลับเงียบจนได้ยินเสียงตู้เย็นทำงาน แสงไฟนวล ๆ ที่ควรจะอบอุ่นกลับเย็นเยียบอย่างบอกไม่ถูก ยิ่งตอนกลางคืนที่ระบบบ้านอัจฉริยะทำงานเอง ทั้งเสียงแจ้งเตือนเบา ๆ ไฟที่เปิดปิดเอง หรือเงาของลิเดียที่ยืนนิ่ง ๆ อยู่ตรงมุมห้อง มันยิ่งทำให้รู้สึกว่าที่นี่ไม่ใช่บ้านอีกต่อไป แต่เป็นกล่องทดลองความรักที่มีสายตาจับจ้องอยู่ตลอดเวลา บรรยากาศแบบนี้แหละที่ค่อย ๆ บีบให้เราหายใจไม่ทั่วท้องโดยไม่รู้ตัว สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้มันหน่วงอยู่ในใจจริง ๆ ไม่ใช่แค่ฉากตุ้งแช่หรือความสยองแบบหนังผีไล่เชือด แต่เป็นคำถามเรื่องความรักกับความเหงาที่เราทุกคนน่าจะเคยรู้สึกกันมาบ้าง เวลาที่เราคิดถึงใครสักคนมาก ๆ เราพร้อมจะแลกอะไรบ้างเพื่อให้เขากลับมา แล้วถ้าเราสร้างใครขึ้นมาเพื่อให้รักเราอย่างสมบูรณ์แบบ เราจะยังเรียกสิ่งนั้นว่าความรักได้อยู่ไหม หรือมันคือความเห็นแก่ตัวที่เอาความอ้างว้างของตัวเองไปขังคนอื่นไว้ โทนของเรื่องเลยผสมกันอย่างลงตัวมาก ๆ ระหว่างความเป็นไซไฟที่ชวนคิด ความเป็นทริลเลอร์ที่ลุ้นจนต้องกลั้นหายใจ แล้วก็ความเป็นสยองขวัญแบบเย็นสันหลัง ที่ไม่ต้องมีเลือดเยอะแต่รู้สึกไม่ปลอดภัยเลยสักวินาที ความน่ากลัวที่สุดเลยไม่ใช่หุ่นเหล็กที่แข็งแรงกว่าเรา แต่เป็นสายตาที่มองเราด้วยความรักสุดหัวใจ แล้วพูดเบา ๆ ว่าเธอทำทุกอย่างก็เพราะรักเรานั่นแหละ ถ้าถามว่าทำไมต้องลองเปิดดูสักครั้ง ก็เพราะนี่คือหนังที่ดูสนุกพร้อมกับชวนให้ใจสั่นไปตลอดทั้งเรื่องเลย การแสดงของ David Rysdahl ถ่ายทอดคนอกหักที่พยายามเข้มแข็งได้น่าสงสารจนเราอยากเอาใจช่วย ส่วน Lily Sullivan ก็ขโมยซีนสุด ๆ กับการเปลี่ยนจากแฟนสาวในฝันให้กลายเป็นเนื้อคู่สุดอันตรายได้อย่างเนียนและน่าขนลุกในเวลาเดียวกัน ยิ่งได้ทีมโปรดักชันสายสยองอย่าง Atomic Monster กับ Blumhouse มาช่วยคุมจังหวะด้วยแล้ว รับรองว่าทั้งฉากระทึก การไล่ล่าในบ้านที่หนีไปไหนไม่ได้ แล้วก็ปมจิตวิทยาที่ค่อย ๆ เผยออกมา จะทำให้เราดูไปกัดเล็บไปโดยไม่รู้ตัว ใครที่ชอบหนังรักหม่น ๆ หนัง AI หลอน ๆ หรือหนังระทึกที่ไม่ได้มีแค่ผีตุ้งแช่ แต่อยากได้ความรู้สึกค้างคาให้กลับไปคิดต่อหลังดูจบ บอกเลยว่าไม่ควรพลาดเด็ดขาด