Mae Bia

เรื่องย่อ Mae Bia

ถ้าเรามีชีวิตที่พร้อมไปหมดทุกอย่างแล้ว แต่หัวใจยังหวั่นไหวให้กับคนแปลกหน้าแค่เพียงสบตากันครั้งแรก เราจะเรียกมันว่าความรักหรือความหลงกันแน่ ชนาชล (Chanachol) เป็นหนุ่มนักธุรกิจที่กำลังไปได้สวยในเมืองกรุง เขากำลังจะลงเอยกับคนรักที่เหมาะสมกันทุกด้าน มีแผนแต่งงาน มีอนาคตที่วางไว้อย่างเป็นระเบียบ ดูเผิน ๆ เหมือนเขาไม่ต้องการอะไรอีกแล้วในชีวิต แต่ลึก ๆ ลงไปเขากลับรู้สึกโหวง ๆ อย่างบอกไม่ถูก เหมือนชีวิตที่ราบรื่นเกินไปมันทำให้หัวใจของเขากระหายความตื่นเต้นบางอย่าง แล้วจังหวะชีวิตก็พาให้เขาต้องเดินทางออกมาทำธุระที่ต่างจังหวัด และทำให้เขาได้เจอกับ เมขลา (Mekhala) ผู้หญิงสาวสวยลึกลับที่ดูเย็น ๆ เงียบ ๆ แต่มีเสน่ห์ดึงดูดอย่างประหลาด ชาคริต แย้มนาม เล่นเป็นชนาชลได้น่าเอาใจช่วยมาก เพราะทำให้เราเห็นทั้งความนิ่ง ความสับสน และความหวั่นไหวในแววตาเดียวกัน ส่วน Karnpitchar Ketmanee ในบทเมขลาก็สวยสะกดแบบมองแล้วละสายตาไม่ได้เลย ยิ่งเวลาอยู่ด้วยกันสองคน เคมีของทั้งคู่ยิ่งทำให้เรารู้สึกว่าต้องมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นแน่ ๆ ความใกล้ชิดที่เริ่มจากความสนใจกลายเป็นความผูกพันที่ถลำลึกเร็วกว่าที่ชนาชลตั้งตัวทัน จากแค่คนรู้จักที่บังเอิญเจอกัน กลายมาเป็นคนที่คิดถึงตลอดเวลา อยากอยู่ใกล้ อยากคุยด้วย อยากสัมผัสความอ่อนโยนของกันและกันให้มากขึ้นทุกวัน แต่ปัญหาคือชนาชลไม่ได้ตัวคนเดียว เขามีคู่หมั้นมีภาระมีความรับผิดชอบรออยู่ที่กรุงเทพ ขณะที่เมขลาเองก็ไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดาที่จะยอมเป็นแค่ทางผ่านของใคร เธอรักแรง หวงแรง และคาดหวังว่าความรักครั้งนี้จะเป็นของเธอจริง ๆ ยิ่งชนาชลพยายามถอยห่างเพราะความรู้สึกผิด เธอก็ยิ่งรั้งไว้ด้วยความอาวรณ์และความน้อยใจ จนกลายเป็นความสัมพันธ์ที่ทั้งหวานทั้งอึดอัดในเวลาเดียวกัน ด้าน ภาคภูมิ (Pakphoom) ที่รับบทโดย Jiravich Pongpaijit กับคนรอบตัวอย่าง ลุงทิม (Uncle Tim) พจน์ (Poj) ดิเรก (Direk) โกสุม (Kosum) และ ไหมแก้ว (Maikaew) ก็คอยเข้ามาเป็นทั้งเพื่อน ทั้งคนเตือนสติ และคนที่มองเห็นความเปลี่ยนแปลงของชนาชลทีละนิด จนคนดูอย่างเราอดไม่ได้ที่จะลุ้นว่าเขาจะเลือกทางไหนระหว่างความถูกต้องกับหัวใจของตัวเอง บรรยากาศของเรื่องพาเราไปอยู่ในโลกที่แตกต่างจากชีวิตในเมืองอย่างสิ้นเชิง เป็นบ้านไม้หลังเก่าริมน้ำในต่างจังหวัดที่ร่มรื่น เงียบสงบ แต่ก็แฝงความลึกลับเอาไว้ทุกมุม ทั้งเสียงน้ำ เสียงลม เสียงแมลงกลางคืน กลิ่นดินหลังฝนตก และทางเดินเล็ก ๆ ที่ทอดไปสู่ท่าน้ำที่เมขลาชอบไปนั่งอยู่คนเดียวบ่อย ๆ ทุกอย่างดูสวยและโรแมนติกมากในตอนกลางวัน แต่พอตกกลางคืนกลับให้ความรู้สึกวังเวงอย่างบอกไม่ถูก เหมือนมีความลับบางอย่างซ่อนอยู่ในความมืดและความเงียบนั้น ทีมงานเก็บรายละเอียดของบ้านเก่า ของตกแต่งแบบไทย ๆ แสงไฟสลัว ๆ และเงาสะท้อนบนผิวน้ำได้สวยมาก ทำให้ทุกฉากที่ชนาชลกับเมขลาได้อยู่ด้วยกันสองต่อสองยิ่งดูเย้ายวนและน่าจดจำ เหมือนโลกทั้งใบเหลือแค่คนสองคนและความรู้สึกที่กำลังก่อตัวขึ้นอย่างช้า ๆ ท่ามกลางกลิ่นอายของธรรมชาติและความเชื่อเก่าแก่ที่คนแถวนั้นเล่าต่อกันมา สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้ต่างจากหนังรักทั่วไปก็คือโทนที่ผสมกันอย่างลงตัวระหว่างความโรแมนติก ความเย้ายวนแบบผู้ใหญ่ และความลึกลับที่ชวนขนลุกนิด ๆ หนังไม่ได้เล่าแค่เรื่องชู้สาวหรือความสัมพันธ์ต้องห้ามแบบฉาบฉวย แต่ค่อย ๆ พาเราไปสำรวจว่าทำไมคนเราถึงถลำลึกไปกับความปรารถนา ทั้งที่รู้ว่าอาจจะต้องเจ็บปวดในภายหลัง เมขลาเป็นตัวละครที่มีหลายมิติมาก เธอทั้งน่าสงสาร น่าหลงใหล และน่ากลัวในเวลาเดียวกัน ส่วนชนาชลก็เป็นตัวแทนของคนธรรมดาที่ไม่ได้อยากเป็นคนไม่ดี แต่ห้ามใจตัวเองไม่ได้เมื่อเจอความรักที่รุนแรงขนาดนี้ หนังเล่าเรื่องด้วยจังหวะที่นุ่มนวล ไม่เร่งรีบ ปล่อยให้สายตา สัมผัส และบทสนทนาเบา ๆ ค่อย ๆ สร้างความผูกพันขึ้นมา แล้วค่อยเพิ่มน้ำหนักของความหึงหวง ความผูกมัด และความกลัวที่จะสูญเสียเข้าไปทีละนิด จนคนดูรู้สึกอึดอัดแทนตัวละครไปโดยไม่รู้ตัว เป็นโทนที่ทั้งอบอุ่นและเย็นยะเยือกในเวลาเดียวกัน ใครที่ชอบหนังดราม่าที่มีเส้นเรื่องความรักเข้มข้น มีความเย้ายวนแบบผู้ใหญ่ที่เล่าอย่างมีชั้นเชิง ไม่หยาบ ไม่โป๊เปลือยจนเกินงาม แต่ถึงอารมณ์และน่าติดตาม อยากให้ลองเปิดใจดูเรื่องนี้กันสักครั้ง เพราะนอกจากเคมีของคู่พระนางที่เข้ากันดีมาก ๆ แล้ว บรรยากาศภาพ เสียง และจังหวะการเล่าเรื่องยังช่วยดึงให้เราอินไปกับความสัมพันธ์ของทั้งคู่ได้ง่ายมาก ยิ่งดูไปเรื่อย ๆ จะยิ่งเข้าใจว่าทำไมชนาชลถึงตัดใจจากเมขลาไม่ได้ และทำไมเมขลาถึงยอมทุ่มเททุกอย่างให้กับความรักครั้งนี้ขนาดนั้น เป็นหนังที่ดูจบแล้วจะทำให้เรากลับมานั่งคิดต่อเงียบ ๆ ว่าความรักที่สวยงามที่สุดกับความรักที่อันตรายที่สุด บางทีมันอาจจะเป็นเรื่องเดียวกันก็ได้ แค่ขึ้นอยู่กับว่าเราจะประคองมันไว้อย่างไรไม่ให้มันกลืนกินหัวใจของเราไปทั้งดวง