Uwakoi
เรื่องย่อ Uwakoi
ลองหลับตานึกดูนะ ว่าถ้าวันหนึ่งเราตื่นขึ้นมาในห้องเล็ก ๆ กลางเมือง แล้วรู้ตัวว่าตัวเองกำลังยืนอยู่ตรงปากเหวแบบพลาดนิดเดียวก็ร่วงพร้อมกันทุกอย่าง ทั้งบ้านอบอุ่นที่เคยหัวเราะกันทุกเย็น ทั้งเพื่อนคนสำคัญที่ผูกพันกันมาตั้งแต่จำความได้ แล้วก็หัวใจของตัวเองที่เริ่มหวั่นไหวจนเก็บไม่อยู่ บรรยากาศของ อุวะโคอิ มันเริ่มจากจุดนั้นเลย เป็นหน้าร้อนที่ลมพัดเข้ามาทางหน้าต่างแล้วก็ยังรู้สึกอบอ้าวอยู่ดี เสียงพัดลมเก่า ๆ หมุนเอื่อย ๆ กลิ่นกาแฟจาง ๆ ลอยมาจากครัวรวม ผ้าม่านบาง ๆ พลิ้วตามลม ทุกอย่างดูธรรมดา สงบ แล้วก็อบอุ่นจนใจหาย แต่ลึก ๆ ลงไปมันมีความร้อนอีกแบบซ่อนอยู่ เป็นความอึดอัดแบบบอกใครไม่ได้ของคนสามคนที่ต้องหายใจร่วมกันใต้ชายคาเดียวกัน แล้วต่างก็รู้อยู่แก่ใจว่าถ้าเผลอใจไปมากกว่านี้ ความสบายใจแบบเดิมอาจไม่มีวันหวนกลับมาอีกเลย ยูกิเตรุ (Yukiteru Tamaki) ที่รับบทโดย Tomoyuki Ishida เป็นหนุ่มธรรมดา ๆ ที่ไม่ได้อยากเป็นคนไม่ดีเลยสักนิด เขาแค่เป็นคนใจอ่อน ขี้เกรงใจ แล้วก็แคร์ความรู้สึกของทุกคนมากเกินไปจนบางทีก็ลืมถามใจตัวเอง ส่วน ยูโนะ (Yuno Kirishima) ที่เล่นโดย 柳ゆり菜 คือเพื่อนสาวคนสนิทที่โตมาด้วยกัน ผูกพันกันเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตไปแล้ว เธอเป็นคนอบอุ่น จริงใจ ดูแลเก่ง แล้วก็มีมุมขี้หึงน่ารัก ๆ แบบคนที่รักมากจนกลัวจะเสียไป กับอีกคนคือ เรนะ (Rena Saotome) ที่ได้ 本山なみ มารับบท สาวสวยเสน่ห์แรงที่เหมือนเดินเข้ามาแล้วทำให้อากาศในห้องเปลี่ยนไปเลย เธอดูมั่นใจ เปิดเผย แล้วก็รู้วิธีเข้าหาคนแบบผู้ใหญ่ที่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร การที่ทั้งสามคนต้องมาอยู่บ้านเดียวกันด้วยเหตุผลของผู้ใหญ่ มันเลยไม่ใช่แค่เรื่องรูมเมตธรรมดา ๆ แต่เป็นความใกล้ชิดที่เห็นกันทุกเช้า ได้ยินเสียงกันทุกคืน แล้วเผลอสบตากันในระยะที่ใกล้เกินกว่าจะทำเป็นไม่รู้สึกอะไรได้ แล้วความสัมพันธ์แบบเพื่อนที่ดีต่อกันนี่แหละที่ค่อย ๆ กลายเป็นเรื่องหวานปนขม เพราะยิ่งยูกิเตรุพยายามรักษาทุกอย่างไว้ เขาก็ยิ่งเหมือนกำลังโกหกทุกคนรวมถึงตัวเองด้วย กลางวันเขาก็คือเพื่อนที่แสนดีของยูโนะ ช่วยกันทำกับข้าว หัวเราะกันเรื่องไร้สาระเหมือนเดิม แต่พอตกกลางคืนเวลาที่เรนะเดินผ่านในชุดสบาย ๆ กลิ่นแชมพูหอม ๆ ลอยมาแตะจมูก หรือเวลาที่เธอเข้ามากระซิบคุยกันสองคนในห้องนั่งเล่นตอนที่อีกคนหลับไปแล้ว หัวใจเขาก็เต้นแรงจนแทบกลั้นไม่อยู่ มันไม่ใช่แค่ความตื่นเต้นฉาบฉวยนะ แต่เป็นแรงดึงดูดแบบคนเป็นผู้ใหญ่ที่เข้าใจกันด้วยสายตาแค่แวบเดียวก็รู้แล้วว่าคืนนี้จะยอมถอยหรือจะยอมจมลงไปอีกนิด ส่วนยูโนะเองเธอก็ไม่ใช่คนไม่รู้เรื่องอะไรเลย เธอสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนไป ได้กลิ่นความไม่แน่ใจที่ลอยอยู่ในบ้าน แล้วความน้อยใจกับความต้องการจะรั้งเขาไว้มันก็ยิ่งทำให้เธอกล้าที่จะอ้อนมากขึ้น ใกล้มากขึ้น จนบ้านหลังเล็ก ๆ หลังนี้เต็มไปด้วยสายตาที่มองกันไปมา คำพูดที่พูดไม่จบ และประตูห้องที่ปิดบ้างเปิดบ้างอย่างมีความหมาย จริง ๆ แล้วเรื่องนี้มันไม่ได้ถามแค่ว่าสุดท้ายเขาจะเลือกใคร แต่มันถามลึกกว่านั้นว่าเวลาที่เราเป็นผู้ใหญ่แล้ว ความรักมันยังเป็นเรื่องของความถูกต้องอย่างเดียวได้อยู่ไหม หรือมันคือการซื่อสัตย์กับความรู้สึกจริง ๆ ของตัวเองด้วยเหมือนกัน ความปรารถนาในเรื่องนี้เลยไม่ได้มาแบบโจ่งแจ้งน่ากลัว แต่มาแบบนุ่ม ๆ ร้อน ๆ เหมือนไอน้ำในห้องอาบน้ำ เหมือนปลายนิ้วที่เผลอแตะกันตอนส่งจาน เหมือนลมหายใจที่สั้นลงตอนที่อยู่กันตามลำพัง ทุกตัวละครมีเหตุผลของตัวเอง ไม่มีใครร้ายแบบสุดขั้ว มีแต่คนเหงา คนโหยหา แล้วก็คนที่อยากถูกรักให้มากพอ ทุกครั้งที่ยูกิเตรุลังเล เราจะเข้าใจเขามาก ๆ เลยว่าเขาไม่ได้โลภ แต่เขาแค่กลัวว่าถ้าปล่อยมือจากใครไปสักคน เขาจะต้องเสียใจไปตลอดชีวิต แล้วความกลัวนี่แหละที่ทำให้เดิมพันมันสูงขึ้นเรื่อย ๆ เพราะยิ่งปิดบัง ความจริงก็ยิ่งใกล้จะระเบิดออกมา ถ้าคืนนี้อยากดูอะไรที่มันอบอุ่น วาบหวาม แล้วก็จี๊ดใจแบบเพื่อนเล่าให้เพื่อนฟังว่า เฮ้ย แกต้องไปดูนะ เรื่องนี้แหละห้ามพลาดเลย มาดูกันว่าเสน่ห์ของเรนะจะพาเขาไปได้ไกลแค่ไหน แล้วความผูกพันของยูโนะจะรั้งใจเขาไว้ได้หรือเปล่า รับรองว่าจะทั้งลุ้น ทั้งเขิน แล้วก็เผลอเอาใจช่วยยูกิเตรุแบบไม่รู้ตัวจนจบเลยจริง ๆ
