Scarlet Innocence

เรื่องย่อ Scarlet Innocence

ถ้าจะเล่าถึง ฮักกยู (Hak-kyu) กับ ด็อกอี (Deok-ee) ต้องบอกก่อนเลยว่ามันไม่ใช่ความรักที่เริ่มจากความสวยงามอะไรแบบนั้น แต่มันเริ่มจากคนสองคนที่กำลังเหงาและกำลังหลงทางมาเจอกันพอดี เขาเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยที่ชีวิตกำลังพังลงมาต่อหน้าต่อตา ทั้งเรื่องงาน ทั้งเรื่องชื่อเสียง ทั้งเรื่องครอบครัวที่เริ่มมีรอยร้าว ส่วนเธอเป็นหญิงสาวในหมู่บ้านชนบทเงียบ ๆ ที่ใช้ชีวิตเรียบง่ายอยู่กับแม่ แล้วดันมองเขาด้วยสายตาชื่นชมแบบเปิดเผยตรงไปตรงมา จนเขาที่ไม่เคยถูกมองแบบนี้มานานก็หวั่นไหว ความผูกพันแบบผู้ใหญ่ที่รู้ทั้งรู้ว่าผิดมันเลยค่อย ๆ ลึกขึ้นเรื่อย ๆ จากการคุยกันธรรมดา กลายเป็นความไว้ใจ กลายเป็นความใกล้ชิดที่ถลำเลยเส้นไปแล้วถอนตัวไม่ขึ้น แต่สิ่งที่ผูกพวกเขาไว้แน่นขนาดนี้แหละ กำลังจะเป็นสิ่งเดียวกันที่ฉีกพวกเขาออกจากกัน เพราะโลกของเขามันไม่มีที่ว่างให้ความสัมพันธ์แบบนี้เลย จองอูซอง รับบทเป็น ฮักกยู ได้แบบถึงมาก เป็นผู้ชายที่ข้างนอกดูภูมิฐาน น่าเชื่อถือ พูดจามีหลักการ แต่ข้างในคือเปราะบางและเห็นแก่ตัวแบบมนุษย์ทั่วไปเลย เขาอยากเป็นที่รัก อยากหนีจากความกดดันที่แบกไว้ แล้วพอมีคนอย่างด็อกอีเข้ามา เขาก็เผลอปล่อยใจไปโดยไม่คิดถึงราคาที่ต้องจ่าย ส่วน อีซอม ที่เล่นเป็น ด็อกอี กับ เซจอง (Se-jung) ก็เล่นได้น่าจำไม่ลืม เธอไม่ใช่คนใสซื่ออย่างเดียว แต่เป็นผู้หญิงที่มีความปรารถนาแรงกล้ามีความจริงใจแบบทุ่มทั้งตัว รักก็รักสุดใจ อยากดูแล อยากเป็นคนสำคัญของเขา โดยมีแม่ของเธอ มี ชองอี (Chung-ee) คนในครอบครัวของเขา มี มิสเตอร์ชเว (Mr. Choi) กับ ดงอู (Dong-woo) คนรอบตัวที่คอยมอง คอยทัก คอยเตือน ว่าสิ่งที่กำลังก่อตัวอยู่นี้ สุดท้ายแล้วจะไม่มีใครได้ออกไปโดยไม่เจ็บเลย บรรยากาศของเรื่องจะพาเราหนีจากเมืองใหญ่ที่วุ่นวายไปอยู่ในหมู่บ้านชนบทของเกาหลีที่ลมพัดเย็น ๆ ทุ่งกว้าง ๆ บ้านไม้หลังเล็ก ๆ และถนนที่เงียบจนได้ยินเสียงใจตัวเอง ตอนที่ฮักกยูย้ายมาสอนและใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นชั่วคราว ทุกอย่างมันดูช้าลง เหงาขึ้น แล้วก็เปิดช่องให้ความรู้สึกแปลก ๆ แทรกเข้ามาง่ายมาก ภาพจะนุ่ม ๆ หม่น ๆ อบอุ่นบ้าง เหงาบ้าง เหมือนฤดูที่กำลังจะเปลี่ยน แสงแดดตอนบ่าย เสียงฝน เสียงจักจั่นตอนกลางคืน ทุกอย่างช่วยขับให้ฉากใกล้ชิดของทั้งคู่ดูมีเสน่ห์แบบผู้ใหญ่ ไม่ได้โฉ่งฉ่าง แต่ร้อนแรงจากสายตา จากการสัมผัส จากความเงียบที่พูดแทนกันหมด แล้วพอเรื่องตัดกลับมาที่ชีวิตในเมือง ทั้งมหาวิทยาลัย ทั้งบ้าน ทั้งสังคมที่ต้องรักษาหน้า ความต่างของสองโลกนี้มันยิ่งทำให้เห็นเลยว่าความรักครั้งนี้ยืนอยู่บนเส้นด้ายบาง ๆ แค่ไหน สิ่งที่ทำให้มาดาม แปงด็อก ดูแล้วหน่วงในใจมาก ๆ คือมันไม่ได้เล่าแค่เรื่องชู้สาวตื่นเต้นชั่วคืน แต่มันเล่าถึงความรู้สึกผิด ความหลงใหล และการต้องรับผิดชอบกับหัวใจของอีกคน พอเวลาผ่านไป จากคนที่เคยบอกรักกันปานจะกลืนกิน กลายเป็นคนที่ต้องกลับมาเจอกันอีกครั้งในสถานะที่เปลี่ยนไปหมดแล้ว ความทรงจำเก่า ๆ มันไม่ได้หายไปไหนนะ มันแค่ถูกพับเก็บไว้ แล้วรอวันที่จะคลี่ออกมา ทั้งความคิดถึง ความโกรธ ความน้อยใจ ความยังตัดไม่ขาด มันตีกันอยู่ในใจของทั้งคู่ ดูไปจะเข้าใจเลยว่าทำไมด็อกอีถึงยึดติดกับเขาขนาดนั้น และทำไมฮักกยูถึงหนีจากความรู้สึกนี้ไม่พ้นสักที เป็นอารมณ์แบบรักก็เจ็บ แค้นก็ยังรัก อยากกอดแต่ก็อยากผลักออก มันทั้งเย้ายวนทั้งปวดใจในเวลาเดียวกัน ใครที่ชอบหนังรักผู้ใหญ่ที่มีความอีโรติกแบบมีชั้นเชิง มีเรื่องราว มีปมให้ติดตาม ไม่ใช่แค่ฉากหวือหวา อยากชวนให้ลองเปิดใจดูเรื่องนี้เลย การแสดงของทั้งจองอูซองและอีซอมคือดีมาก เคมีเข้ากันจนเชื่อจริง ๆ ว่าเคยรักกันมาก่อน ดูไปเหมือนนั่งฟังเพื่อนเล่าเรื่องความรักครั้งพัง ๆ ที่ทั้งแซ่บทั้งเศร้า แล้วก็ได้แต่ลุ้นในใจว่า เอาแล้วไงต่อ แล้วเขาจะเอายังไงกับใจตัวเอง จะกลับไปแก้ไขได้ไหม หรือจะยิ่งถลำลึกลงไปอีก ถ้าคืนนี้อยากหาหนังที่ดูแล้วใจเต้นหน่วง ๆ ร้อน ๆ อยู่คนเดียวเงียบ ๆ เรื่องนี้ตอบโจทย์เลย ลองกดดูกันได้แล้วจะรู้ว่าทำไมใคร ๆ ถึงพูดถึงความรักของคู่นี้ไม่หยุดสักที