Flashpoint Season 1

เรื่องย่อ Flashpoint Season 1

บางวันมันเริ่มด้วยเรื่องธรรมดามากเลยนะ แค่เสียงวิทยุดังขึ้นมาตอนกำลังกินกาแฟ แล้วทั้งวันก็เปลี่ยนเป็นนรกในพริบตา มีคนคนหนึ่งยืนอยู่บนขอบตึกพร้อมปืนในมือ มีพ่อคนหนึ่งขังตัวเองกับลูกไว้ในบ้านแล้วไม่ยอมคุยกับใคร มีตัวประกันที่หายใจแรงจนเราได้ยินผ่านโทรศัพท์ แล้วเวลาทั้งเมืองเหมือนหยุดเดินไปพร้อมกัน นี่คือโตรอนโตในแบบที่เราไม่ค่อยได้เห็น เมืองใหญ่ที่ภายนอกดูเรียบร้อย ผู้คนเดินสวนกันไปมา รถติดตอนเลิกงาน สวนสาธารณะยังมีเด็กวิ่งเล่น แต่พอมีสายด่วนเข้ามา ตรอกแคบ ๆ ตึกสำนักงาน หรืออพาร์ตเมนต์เก่า ๆ ก็กลายเป็นพื้นที่เสี่ยงตายได้ทันที บรรยากาศมันเลยอึดอัดแบบบอกไม่ถูก ทั้งเงียบ ทั้งกดดัน ได้ยินแต่เสียงสั่งการสั้น ๆ เสียงฝีเท้าบนพื้นปูน แล้วก็ความเงียบก่อนทีมจะเข้าถึงตัว แล้วใครล่ะที่ต้องวิ่งเข้าไปในความเงียบแบบนั้น ก็คือทีมยุทธวิธีพิเศษของตำรวจโตรอนโตที่เราจะได้อยู่ด้วยกันทั้งซีซันนี้นี่แหละ นำโดย เกรกอรี พาร์กเกอร์ (Gregory Parker) ที่รับบทโดย Enrico Colantoni หัวหน้าทีมเจรจาที่เชื่อเสมอว่าคำพูดช่วยชีวิตคนได้มากกว่ากระสุน เขาจะเป็นคนแรกที่ยกหูโทรศัพท์แล้วพยายามฟังให้เข้าใจว่าคนปลายสายเจ็บปวดเรื่องอะไรมา คู่กันกับ เอ็ด เลน (Ed Lane) ที่รับบทโดย Hugh Dillon หัวหน้าชุดจู่โจมผู้เป็นเหมือนกระดูกสันหลังของทีม นิ่ง แม่น และแบกความรับผิดชอบไว้บนบ่าเยอะมาก ส่วน จูลส์ คัลลาแฮน (Jules Callaghan) ที่รับบทโดย Amy Jo Johnson เธอเป็นทั้งมือแม่นประจำทีมและหัวใจที่อ่อนโยนที่สุด เวลายกปืนขึ้นเล็งทีไรเราจะเห็นเลยว่ามือเธอนิ่งแต่ใจเธอสั่น แล้วก็ยังมี ลีอาห์ เคิร์นส์ (Leah Kerns) กับ ฮาร์แลน เก็ดเดส (Harlan Geddes) รวมถึงเพื่อนร่วมทีมคนอื่น ๆ ที่ต่างมีเหตุผลของตัวเองว่าทำไมถึงเลือกงานที่ต้องเอาชีวิตไปแขวนไว้ช่วยคนแปลกหน้าแบบนี้ทุกวัน ความยากของงานนี้มันไม่ได้อยู่แค่คนร้ายตรงหน้าหรอกนะ แต่อยู่ที่การตัดสินใจที่ต้องเอาให้ถูกในเวลาแค่ไม่กี่วินาทีต่างหาก ซีซันแรกจะพาเราไปเจอภารกิจหลายแบบที่ดูเหมือนจะไม่เกี่ยวกันเลย แต่จริง ๆ แล้วมันค่อย ๆ ทดสอบทีมนี้ไปทีละนิด ทั้งการวางแผนในห้องที่ต้องแข่งกับเวลา การล้อมพื้นที่ การต่อรองเพื่อซื้อลมหายใจให้ตัวประกัน บางครั้งแผนที่วางมาอย่างดีก็พังลงเพราะอารมณ์ของคนตรงหน้าพลิกไปแค่เสี้ยวเดียว แล้วทีมก็ต้องเลือกระหว่างทำตามกฎเป๊ะ ๆ กับเชื่อสัญชาตญาณความเป็นคน ยิ่งภารกิจผ่านไปเรื่อย ๆ รอยร้าวเล็ก ๆ ในใจของแต่ละคนก็เริ่มชัดขึ้น ความเหนื่อย ความรู้สึกผิดที่ช่วยใครไว้ไม่ได้ หรือความตึงเครียดกับคนที่บ้านที่ต้องโกหกว่า วันนี้ที่ทำงานก็เรื่อย ๆ นะ ทั้งหมดนี้มันสะสมจนกลายเป็นเดิมพันที่ใหญ่กว่าการยิงพลาด เพราะพลาดครั้งเดียวอาจหมายถึงการเสียเพื่อนร่วมทีมหรือเสียผู้บริสุทธิ์ไปตลอดกาล ดูไปสักพักจะรู้เลยว่าเรื่องนี้ไม่ได้ขายแค่ความมันของปืนหรือรถหุ้มเกราะ แต่มันขายความรู้สึกเห็นใจคนมาก ๆ เลยนะ ตัวเรื่องจะถามเราตลอดว่า ถ้ายังพูดกันรู้เรื่องอยู่ เราจะลั่นไกทำไม แล้วชีวิตของคนที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามกฎหมายล่ะ มันไร้ค่าขนาดนั้นเลยเหรอ ทุกตอนเลยจะมีจังหวะที่ภาพเร็ว ๆ แบบวิ่ง หมอบ สั่งการ สลับกับจังหวะช้า ๆ ที่ให้ตัวละครได้นั่งหายใจ ได้เถียงกัน ได้ลังเล ได้มองตากันก่อนตัดสินใจ มันเลยทั้งลุ้นจนหายใจไม่ทั่วท้อง แล้วก็อบอุ่นแบบแปลก ๆ ในเวลาเดียวกัน เพราะทีมนี้เขาผูกกันยิ่งกว่าครอบครัว ต้องไว้ใจกันแบบฝากชีวิตได้โดยไม่ต้องพูดเยอะ เมืองที่เคยดูไกลตัวก็เลยดูใกล้ขึ้นมาเลย เพราะปัญหาที่เจอทั้งเรื่องยา ปัญหาครอบครัว ปัญหาสุขภาพจิต หรือคนที่จนตรอกจนคิดสั้น มันก็คือเรื่องที่เมืองใหญ่ที่ไหนก็เจอกันทั้งนั้น ถ้าคุณชอบซีรีส์ตำรวจที่ไม่ได้แบ่งคนเป็นขาวกับดำชัดเจน ชอบดูการทำงานเป็นทีมที่ต้องใช้ทั้งสมอง วินัย และหัวใจพร้อมกัน แล้วก็ชอบความระทึกที่มาจากการลุ้นว่าคำพูดประโยคเดียวจะดึงคนกลับมาได้ไหม เรื่องนี้คือตอบโจทย์มาก ซีซัน 1 ซึ่งเป็นซีซันเปิดเรื่องที่จบลงแล้ว ดูแล้วจะเห็นพัฒนาการของทุกคนชัดเลย จากคนที่แค่ทำตามหน้าที่ กลายเป็นคนที่เข้าใจน้ำหนักของชีวิตมากขึ้นเรื่อย ๆ อยากชวนให้ลองเปิดใจดูกันสักสองสามภารกิจก่อน แล้วจะติดเองแบบไม่รู้ตัว เพราะสุดท้ายแล้วฮีโร่ในเรื่องนี้ไม่ใช่คนที่ยิงเร็วที่สุด แต่คือคนที่พยายามที่สุดที่จะไม่ต้องยิงเลยต่างหาก