Chucky Season 1

เรื่องย่อ Chucky Season 1

บางครั้งสิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็ไม่ได้เคาะประตูเข้ามาเสียงดัง แต่มันนั่งยิ้มนิ่ง ๆ อยู่บนชั้นวางของมือสอง รอให้ใครสักคนเผลอหยิบกลับบ้านไปโดยไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังพาอะไรติดมือกลับไปด้วย ในเมืองเล็ก ๆ ในนิวเจอร์ซีย์ที่กลางวันดูสงบจนเกือบจะน่าเบื่อ บ้านทุกหลังดูเหมือนกัน สนามหญ้าตัดเรียบร้อย แต่พอตกกลางคืนความเงียบมันกลับหนาว ๆ แปลก ๆ เหมือนมีสายตาคู่เล็ก ๆ แอบมองอยู่จากมุมมืด เสียงข้อต่อพลาสติกดังกรอบแกรบเบา ๆ กับเสียงหัวเราะแหลม ๆ ที่ดังขึ้นผิดจังหวะ มันเลยทำให้บรรยากาศทั้งเมืองเหมือนมีหมอกบาง ๆ ของความไม่ไว้ใจลอยอยู่ตลอดเวลา ยิ่งเป็นตุ๊กตากู๊ดกายที่ใคร ๆ ก็เคยเห็นผ่านตาในวัยเด็ก ยิ่งน่าขนลุกเข้าไปใหญ่ เพราะเรารู้ทั้งรู้ว่าใต้รอยยิ้มนั้นมีความร้ายกาจทั้งโหดทั้งกวนประสาทซ่อนอยู่ และเขาก็ใจเย็นพอที่จะรอให้เหยื่อตายใจไปเอง แล้วในเมืองแบบนั้นเองเราจะได้เจอกับ เจค วีลเลอร์ (Jake Wheeler) เด็กหนุ่มที่รับบทโดย Zackary Arthur เขาเป็นเด็กเงียบ ๆ รักงานศิลปะ ชอบเก็บของเก่ามาประดิษฐ์ใหม่ และกำลังพยายามหาที่ยืนของตัวเองทั้งที่บ้านและที่โรงเรียน ชีวิตเขาก็ไม่ได้ง่ายเลย เพราะต้องอยู่กับความกดดันในครอบครัวและความรู้สึกแปลกแยกที่ไม่มีใครเข้าใจจริง ๆ จนได้มาเจอกับ เดวอน อีแวนส์ (Devon Evans) ที่เล่นโดย Björgvin Arnarson เพื่อนร่วมโรงเรียนที่ชอบสืบเรื่องลึกลับเหมือนกัน เลยคุยกันถูกคออย่างไม่น่าเชื่อ กับอีกด้านก็มี เล็กซี่ ครอส (Lexy Cross) สาวมั่นประจำโรงเรียนที่รับบทโดย Alyvia Alyn Lind ที่ตอนแรกดูเหมือนจะอยู่คนละโลกกับเจคไปเลย ยังมี จูเนียร์ วีลเลอร์ (Junior Wheeler) ลูกพี่ลูกน้องของเจคที่รับบทโดย Teo Briones ที่ผูกพันกันแบบครอบครัวแต่ก็มีความอึดอัดซ่อนอยู่ ความสัมพันธ์ของเด็กกลุ่มนี้เลยเริ่มจากทั้งแง่งอน ทั้งไม่ลงรอย ทั้งแอบเห็นใจกันลึก ๆ แบบวัยรุ่นที่ยังไม่รู้จะพูดความรู้สึกตัวเองยังไงดี แต่พอตุ๊กตาตัวนั้นเข้ามาอยู่ในห้องของเจค ทุกอย่างก็ค่อย ๆ เพี้ยนไปทีละนิด จากเรื่องเล็ก ๆ ที่ตอนแรกยังพอหาข้ออ้างได้ กลายเป็นเหตุร้ายที่ถี่ขึ้น แรงขึ้น และใกล้ตัวขึ้นเรื่อย ๆ จนเริ่มรู้สึกว่าไม่ใช่เรื่องบังเอิญแล้ว ปัญหาคือจะให้ไปบอกผู้ใหญ่ใครก็ไม่มีใครเชื่อหรอก ใครจะมาเชื่อว่าเสียงกระซิบของ ชัคกี้ (Chucky) ที่พากย์เสียงโดย Brad Dourif จะคอยยุ คอยปั่น คอยกระซิบให้คนทำเรื่องเลวร้าย เด็ก ๆ เลยต้องพึ่งกันเอง ช่วยกันสังเกต ช่วยกันตั้งคำถาม แล้วก็ช่วยกันแบกรับความกลัวที่พูดกับใครไม่ได้ ยิ่งพวกเขาพยายามจะหนี เจ้าตุ๊กตาตัวแสบก็ยิ่งเหมือนสนุกกับการไล่ต้อน เหมือนมันรู้จุดอ่อนของแต่ละคนแล้วค่อย ๆ จี้ตรงนั้น ทั้งเรื่องครอบครัว เรื่องเพื่อน เรื่องความลับที่ไม่อยากให้ใครรู้ เลยทำให้ทุกก้าวที่เดินต้องลุ้นว่าจะไว้ใจอะไรได้บ้าง สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้ดูแล้วมันจุกกว่าหนังตุ๊กตาผีทั่วไป ก็เพราะมันไม่ได้เล่าแค่ผีสิงตุ๊กตา แต่เล่าถึงความเหงาของวัยรุ่นที่รู้สึกว่าเสียงตัวเองเบาเกินไป ไม่มีใครฟังจริง ๆ ตุ๊กตาที่ควรจะเป็นเพื่อนในวัยเด็ก กลับกลายเป็นกระจกสะท้อนด้านมืดที่เราซ่อนไว้ ทั้งความโกรธ ความอิจฉา ความอยากเป็นที่ยอมรับ สำหรับเจคที่ชอบเอาของที่คนทิ้งแล้วมาทำงานศิลปะ มันเลยเหมือนเขากำลังพยายามปะติดปะต่อตัวตนของตัวเองขึ้นมาใหม่จากเศษความรู้สึกเหมือนกัน แต่พอของที่เขาเก็บมาดันมีชีวิตและมีความคิดของตัวเอง ความสร้างสรรค์ก็เลยกลายเป็นความผูกพันที่น่ากลัวไปเลย ดูไปแล้วจะเข้าใจเลยว่าทำไมเด็กพวกนี้ถึงค่อย ๆ เปลี่ยนไป จากคนที่กลัวจนอยากหนี กลายเป็นคนที่ต้องหัดกล้าที่จะยืนข้างกัน ถึงจะไม่รู้เลยว่าพรุ่งนี้จะต้องเจอกับอะไรอีก ถ้าคุณชอบซีรีส์แนวสยองปนตลกร้ายที่มีทั้งความหลอน ความกวน และความผูกพันของแก๊งเพื่อนที่ต้องมาร่วมชะตากรรมแบบไม่เต็มใจ เรื่องนี้คือตอบโจทย์มาก อยากชวนให้ลองเปิดใจหยิบตุ๊กตาตัวนี้ออกจากชั้นวางแล้วใช้เวลาอยู่กับเมืองเล็ก ๆ แห่งนี้ไปพร้อมกัน ค่อย ๆ ซึมซับความหลอนที่ไต่ระดับขึ้นทีละนิด เสียงหัวเราะที่ฟังแล้วหมั่นไส้แต่ก็ละสายตาไม่ได้ และความสัมพันธ์ของเจคกับเพื่อน ๆ ที่จะทำให้เราทั้งลุ้นทั้งเอาใจช่วยโดยไม่รู้ตัว รับรองว่าพอดูจบแล้วจะมองตุ๊กตาบนชั้นที่บ้านไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ลองกดดูกันสักตอนสองตอนแล้วจะรู้เลยว่าทำไมถึงหยุดดูไม่ได้จริง ๆ