Harry Potter and the Half-Blood Prince

เรื่องย่อ Harry Potter and the Half-Blood Prince

ท้องฟ้าเหนือลอนดอนในช่วงนี้ดูหม่นกว่าที่เคยเป็น หมอกจาง ๆ ลอยต่ำลงมาปกคลุมสะพานและตึกเก่า ผู้คนเดินกันอย่างรีบร้อนเหมือนพยายามไม่สบตากันนานเกินไป ส่วนอีกฟากหนึ่งของโลกใบเดียวกัน ตรอกไดแอกอนที่เคยคึกคักไปด้วยเสียงหัวเราะและกลิ่นขนมหวานก็เงียบลงอย่างน่าใจหาย ร้านค้าหลายร้านปิดประตูเงียบ ๆ โปสเตอร์ประกาศคนหายแปะซ้อนกันจนแทบไม่มีที่ว่าง และที่ฮอกวอตส์ ปราสาทหินเก่าแก่กลางหุบเขาที่เคยรู้สึกเหมือนบ้าน ก็เริ่มมีลมหนาวพัดผ่านโถงทางเดินบ่อยขึ้น ต่อให้แสงเทียนในห้องโถงใหญ่ยังอบอุ่นเหมือนเดิม แต่ทุกคนก็สัมผัสได้ว่าอะไรบางอย่างกำลังเปลี่ยนไป ความปลอดภัยแบบเดิม ๆ มันสั่นคลอนเสียแล้ว ท่ามกลางบรรยากาศแบบนี้เองที่เราได้กลับมาเจอ แฮร์รี่ พอตเตอร์ หรือ Harry (แดเนียล แรดคลิฟฟ์) เด็กหนุ่มมีแผลเป็นสายฟ้าที่ปีนี้ดูโตขึ้นเยอะทั้งแววตาและความคิด เขาไม่ได้อยากเป็นคนดังหรือฮีโร่ของใครเลย แค่อยากเข้าใจว่าตัวเองต้องทำอะไรเพื่อปกป้องคนที่รักก็พอ ข้าง ๆ เขายังมี รอน วีสลีย์ หรือ Ron (Rupert Grint) เพื่อนซี้ที่ภักดีแต่ก็แอบหวั่นไหวง่าย กับ เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ หรือ Hermione (เอ็มมา วอตสัน) สาวเก่งผู้ยึดเหตุผลเป็นหลักแต่ลึก ๆ ก็อ่อนไหวไม่แพ้กัน ทั้งสามคนกำลังอยู่ตรงรอยต่อของวัยรุ่นที่หัวใจเริ่มวุ่นวายไม่แพ้เรื่องนอกปราสาทเลย ขณะที่ อัลบัส ดัมเบิลดอร์ หรือ Albus Dumbledore (ไมเคิล แกมบอน) อาจารย์ใหญ่ผู้ใจดีแต่แววตาเหนื่อยล้ากว่าทุกปี ก็มองเห็นบางอย่างที่เด็ก ๆ ยังมองไม่เห็น และตัดสินใจดึงแฮร์รี่เข้ามาใกล้กว่าที่เคย เดิมพันของปีนี้ไม่ได้เริ่มจากเสียงระเบิดหรือการดวลคาถากลางลานโรงเรียน แต่เริ่มจากคนคนหนึ่งที่ดัมเบิลดอร์อยากพากลับมาสอนที่ฮอกวอตส์ให้ได้ นั่นคือ ฮอเรซ ซลักฮอร์น หรือ Horace Slughorn (จิม บรอดเบนต์) อดีตอาจารย์วิชาปรุงยาจอมเข้าสังคมผู้ชอบสะสมลูกศิษย์คนเก่งไว้รอบตัว ดูเผิน ๆ เหมือนเป็นคุณลุงอารมณ์ดีที่รักความสบาย แต่จริง ๆ แล้วเขากำลังซ่อนความทรงจำชิ้นหนึ่งเอาไว้ เป็นความทรงจำที่เกี่ยวกับอดีตของโวลเดอมอร์ และอาจเป็นกุญแจสำคัญที่จะบอกว่าเจ้าคนนั้นอยู่รอดมาได้ยังไง แฮร์รี่เลยได้รับมอบหมายให้ตีสนิท ตีซี้ แล้วค่อย ๆ โน้มน้าวให้ซลักฮอร์นยอมเปิดใจ ซึ่งบอกเลยว่ายากกว่าสู้กับสัตว์วิเศษเสียอีก ในเวลาเดียวกัน เดรโก มัลฟอย หรือ Draco Malfoy (ทอม เฟลตัน) ก็มีท่าทีแปลกไป เขาแยกตัว หน้าซีด และหายตัวไปบ่อย ๆ ส่วน เซเวอร์รัส สเนป หรือ Severus Snape (Alan Rickman) ก็ยิ่งอ่านใจยากกว่าเดิมจนแฮร์รี่อดสงสัยไม่ได้ว่าทั้งคู่กำลังวางแผนอะไรกันอยู่ สิ่งที่ทำให้ภาคนี้ต่างออกไปคือมันไม่ได้เล่าแค่เรื่องดีกับชั่ว แต่เล่าเรื่องความกลัวที่ค่อย ๆ กัดกินใจคนด้วย ทุกคนรู้ว่าสงครามกำลังมาแต่ไม่มีใครรู้ว่ามันจะเริ่มตรงไหน ความไว้ใจเลยกลายเป็นของมีค่า แฮร์รี่ต้องเรียนรู้ที่จะเชื่อดัมเบิลดอร์แม้จะมีคำถามเต็มไปหมด ต้องเชื่อเพื่อนแม้บางครั้งจะน้อยใจกัน และต้องเชื่อสัญชาตญาณตัวเองแม้จะไม่มีหลักฐานอะไรเลย อีกด้านหนึ่งหนังก็พาเราไปแตะมุมน่ารัก ๆ ของวัยรุ่นแบบเต็ม ๆ ทั้งรักครั้งแรกที่หน้าแดงโดยไม่รู้ตัว ความหึงหวงแบบเด็ก ๆ ของรอนกับเฮอร์ไมโอนี่ ความสัมพันธ์ของแฮร์รี่กับ จินนี่ วีสลีย์ หรือ Ginny (บอนนี่ ไรท์) ที่ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ รวมถึงมิตรภาพเพี้ยน ๆ แต่จริงใจของ ลูน่า เลิฟกู๊ด หรือ Luna (Evanna Lynch) ที่เหมือนมาช่วยเตือนว่าต่อให้โลกมืดแค่ไหน ความอ่อนโยนก็ยังสำคัญอยู่ ถ้าถามว่าทำไมถึงควรเปิดดูเรื่องนี้สักคืน คำตอบง่ายมากเพราะมันเป็นภาคที่หม่นที่สุดแต่ก็อบอุ่นที่สุดในเวลาเดียวกัน คุณจะได้เดินกลับเข้าฮอกวอตส์ที่ทั้งคุ้นเคยและไม่เหมือนเดิม ได้ลุ้นไปกับการสืบหาความทรงจำทีละนิด ได้หัวเราะกับความป่วนของยาปรุงยาและควิดดิช แล้วก็ได้จุกในอกกับความรู้สึกว่าเด็ก ๆ พวกนี้กำลังต้องโตเป็นผู้ใหญ่ก่อนเวลาอันควร เป็นตอนที่ชวนให้เราอยากเอาใจช่วยแฮร์รี่แบบเงียบ ๆ ว่า ขอให้หาคำตอบเจอก่อนที่ความมืดจะมาถึงตัวเขากับทุกคนจริง ๆ