Thrash

เรื่องย่อ Thrash

ลิซ่า ฟิลด์ส (Lisa Fields) กับ ดาโกต้า (Dakota) เป็นพี่น้องที่รักกันมากก็จริง แต่พักหลังแทบจะไม่เข้าใจกันเลยสักเรื่อง ลิซ่าที่รับบทโดย ฟีบี้ ดีเนวอร์ เป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวที่ชีวิตทั้งชีวิตหมุนรอบลูกสาวตัวน้อยอย่าง ดี (Dee) เธอระวังทุกอย่าง คิดเผื่อทุกก้าว เพราะกลัวว่าถ้าพลาดไปนิดเดียวจะปกป้องลูกไม่ได้ ส่วนดาโกต้าที่เล่นโดย Whitney Peak เป็นน้องสาวสายลุย ใจร้อน เชื่อว่าคนเราต้องกล้าเสี่ยงถึงจะรอด เธอกลับมาเยี่ยมบ้านริมทะเลในช่วงที่ไม่ค่อยลงตัวเท่าไหร่ ตั้งใจจะมาอยู่กับพี่กับหลานแค่ไม่กี่วัน ปรับความเข้าใจกันสักหน่อย แต่กลายเป็นว่าสิ่งที่ผูกพวกเธอไว้คือความเป็นครอบครัวและความห่วงใยที่มีต่อดีเหมือนกัน ส่วนสิ่งที่จะฉีกพวกเธอออกจากกันก็คือวิธีเอาตัวรอดที่ต่างกันสุดขั้วเมื่อวินาทีความเป็นความตายมาถึง แล้วคืนเดียวทุกอย่างก็เปลี่ยนไปเลย พายุลูกใหญ่พัดเข้ามากวาดทั้งเมืองจนไฟดับ ถนนขาด ซอยทั้งซอยกลายเป็นคลอง ลิซ่า ดาโกต้า ดี รวมถึงเพื่อนบ้านอย่าง รอน (Ron) วิล (Will) และคนอื่น ๆ ที่หนีไม่ทันเลยต้องติดค้างอยู่บนหลังคา บนชั้นสอง หรือเกาะเศษซากบ้านประคองตัวรอความช่วยเหลือกันแบบใจตุ้ม ๆ ต่อม ๆ ยิ่งไปกว่านั้นน้ำที่ท่วมขึ้นมาเรื่อย ๆ ไม่ได้มาเปล่า ๆ แต่พาเอาฝูงฉลามหิวจัดที่หลุดเข้ามากับกระแสน้ำมาด้วย จากตอนแรกที่แค่ต้องหนีน้ำเชี่ยวกับไฟรั่ว กลายเป็นต้องเงี่ยหูฟังทุกเสียงกระเพื่อมใต้เท้า เพราะไม่รู้เลยว่าครีบดำ ๆ จะโผล่มาตรงไหน ทางเลือกของสองพี่น้องก็เริ่มสวนกัน ลิซ่าอยากนิ่ง อยากกอดลูกไว้ให้นานที่สุด ส่วนดาโกต้าอยากเสี่ยงฝ่าน้ำออกไปขอความช่วยเหลือ บรรยากาศในหนังอึดอัดแบบบอกไม่ถูกเลยนะ มันไม่ใช่ทะเลกว้าง ๆ ที่เราว่ายหนีได้ แต่เป็นตรอกซอกซอยในชุมชนริมทะเลที่เราคุ้นเคย กลายเป็นเขาวงกตน้ำขุ่น ๆ เต็มไปด้วยข้าวของลอยเท้งเต้ง เสาไฟล้ม รถจมครึ่งคัน แล้วก็เสียงลม เสียงน้ำหยด เสียงไม้ลั่นที่ดังอยู่ตลอดเวลา บางจังหวะเงียบจนได้ยินแค่เสียงหายใจของตัวเองกับเสียงน้ำกระฉอกเบา ๆ ซึ่งนั่นแหละน่ากลัวที่สุด เพราะใต้ผิวน้ำสีโคลนนั้นมองไม่เห็นอะไรเลย ทุกเงาสะท้อนอาจเป็นแค่ถุงพลาสติก หรืออาจเป็นอะไรที่กำลังว่ายวนอยู่รอบขาเรา ความรู้สึกเหมือนโดนขังอยู่ในบ้านตัวเองแล้วบ้านค่อย ๆ จมลงช้า ๆ มันหลอนกว่าฉากไล่กัดแบบโจ่งแจ้งเยอะเลย จริง ๆ แล้วแกนของเรื่องไม่ใช่แค่ฉลามไล่งับคน แต่เป็นคำถามว่าคนเป็นพี่ เป็นน้อง เป็นแม่ จะวางใจกันได้แค่ไหนตอนที่กลัวจนสติจะหลุด ลิซ่ามีสัญชาตญาณของแม่ที่อยากปกป้องดีแบบไม่ให้คลาดสายตา ขณะที่ดาโกต้าอยากพิสูจน์ว่าตัวเองก็ดูแลครอบครัวได้เหมือนกัน บวกกับตัวละครอย่าง ดร.เดล เอ็ดเวิร์ดส์ (Dr. Dale Edwards) ที่รับบทโดย จีมง อูนซู ชายที่พยายามใช้เหตุผลกับสัญชาตญาณดิบของธรรมชาติ หรือลุง ๆ อย่าง บิลลี่ โอลสัน (Billy Olson) กับ โจ สปริงเกิล (Joe Sprinkle) ที่แต่ละคนก็มีความกลัวและความหวังของตัวเอง โทนหนังเลยไม่ได้โหดอย่างเดียว แต่มีความอบอุ่นปนเจ็บปนอยู่ด้วย ดูไปก็จะเอาใจช่วยไปว่า เอาน่า คุยกันดี ๆ อย่าเพิ่งแตกคอกันตอนนี้เลย ถ้าถามว่าทำไมต้องเปิดดู บอกเลยว่าเพราะมันลุ้นแบบวางไม่ลงจริง ๆ จังหวะเงียบ ๆ ที่ต้องกลั้นหายใจมองผิวน้ำสลับกับจังหวะที่ต้องตัดสินใจในไม่กี่วินาทีว่าจะปีน จะว่าย หรือจะรอ มันบีบหัวใจมาก ใครที่ชอบหนังเอาชีวิตรอดที่ไม่ได้ขายแค่ฉากตุ้งแช่ แต่ขายความผูกพันของคนในครอบครัวที่ต้องจับมือกันทั้งที่ใจสั่น เรื่องนี้ตอบโจทย์เลย การแสดงของฟีบี้กับ Whitney ก็น่ารักน่าเอาใจช่วย เคมีพี่น้องตีกันแต่รักกันมันชัดมาก ดูจบแล้วอาจจะไม่ได้กลัวแค่ฉลาม แต่จะกลัวการต้องปล่อยมือจากคนที่เรารักกลางน้ำเชี่ยวมากกว่า ลองหาเวลาดูกับคนที่บ้านดูนะ แล้วจะเข้าใจเลยว่าบางทีที่ปลอดภัยที่สุดก็คืออ้อมกอดของคนข้าง ๆ นี่แหละ