岩居由希子

The Punisher

เพชฌฆาตมหากาฬ

ถ้าตื่นมาแล้วโลกทั้งใบที่เคยยึดไว้หายไปในวันเดียว คนอย่างแฟรงก์ แคสเซิล จะเหลืออะไรให้ยึดไว้อีก เพชฌฆาตมหากาฬ เปิดมาด้วยคำถามเงียบ ๆ แบบนั้นแหละ แล้วก็พาเราเข้าไปนั่งข้าง ๆ ผู้ชายคนหนึ่งที่เคยเชื่อในหน้าที่สุดหัวใจ เขาเป็นเจ้าหน้าที่เอฟบีนอกเครื่องแบบที่ต้องใช้ชีวิตสองด้านมาตลอด ด้านหนึ่งคือสายลับที่ต้องแทรกตัวเข้าไปในโลกมืด ทำเป็นยิ้มทั้งที่ในใจต้องนับทุกก้าวที่พลาดไม่ได้ ส่วนอีกด้านคือพ่อและสามีธรรมดา ๆ ที่แค่อยากกลับบ้านไปกินข้าวกับเมียและลูก ครอบครัวเลยไม่ใช่แค่คนที่รัก แต่เป็นเหมือนบ้านหลังสุดท้ายที่ทำให้เขายังรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนอยู่ ใครที่กำลังอยาก ดูหนัง เพชฌฆาตมหากาฬ เต็มเรื่อง แบบมีหัวใจ ไม่ใช่แค่ยิงกันตูมตาม เรื่องนี้จะพาเราเริ่มจากจุดที่อบอุ่นที่สุดก่อน เพื่อให้เข้าใจว่าทำไมการพังทลายครั้งเดียวถึงเปลี่ยนคนไปได้ทั้งชีวิต สิ่งที่ผลักแฟรงก์ให้เดินมาถึงจุดแตกหักไม่ใช่ความกล้าหาญหรือความอยากเป็นฮีโร่เลย แต่เป็นความสูญเสียที่โหดร้ายเกินจะรับไหว วันที่ภรรยาและลูกชายจากไปแบบไม่มีวันกลับ เหมือนมีใครดึงเสาหลักออกจากชีวิตเขาไปดื้อ ๆ จากคนที่เคยทำงานภายใต้กฎ ภายใต้ระบบที่บอกว่าอดทนไว้แล้วความยุติธรรมจะมาเอง เขากลับรู้สึกว่าระบบนั้นอยู่ไกลเหลือเกิน และไม่มีคำปลอบไหนเติมช่องว่างในใจได้ ความเศร้าเลยค่อย ๆ กลายเป็นความโกรธ ความโกรธกลายเป็นความนิ่งเย็น และความนิ่งเย็นนั้นก็น่ากลัวกว่าการตะโกนโวยวายเสียอีก เขาไม่ได้อยากแก้แค้นเพราะสะใจ แต่เพราะไม่รู้จะใช้ชีวิตต่อไปยังไงถ้าไม่ทำอะไรสักอย่างเพื่อคนที่จากไป นี่คือ หนังของ โทมัส เจน ที่เล่นความเงียบเก่งมาก แค่แววตาก็ทำให้เรารู้สึกว่าคนคนนี้แหลกไปแล้ว แต่ยังฝืนลุกขึ้นมาเพราะแผลในใจมันไม่ยอมให้หลับลงจริง ๆ ระหว่างทางเราจะได้เห็นว่าโลกใต้ดินที่เขาเคยแฝงตัวอยู่นั้นมันทั้งหวาดระแวงและหักหลังกันง่ายแค่ไหน ทุกคนยิ้มให้กันแต่พร้อมจะแทงข้างหลังได้ทุกเมื่อ แฟรงก์ที่เคยต้องระวังตัวในฐานะสายลับ คราวนี้ต้องระวังตัวในฐานะคนที่ไม่มีอะไรจะเสีย ซึ่งน่ากลัวกว่าเดิมเยอะ ความบู๊ของเรื่องนี้เลยไม่ได้มาแบบเท่ ๆ หรือสวยงาม แต่เป็นการปะทะแบบถึงตัว เจ็บจริง เหนื่อยจริง เหมือนคนหมดทางถอยแล้วต้องเอาตัวรอดไปข้างหน้า ขณะเดียวกันหนังก็มีจังหวะผ่อนให้เราได้หายใจ ได้เห็นภาพจำของครอบครัวที่ยังวนเวียนอยู่ในหัวเขา เสียงหัวเราะของลูก รอยยิ้มของเมีย ที่ยิ่งคิดถึงก็ยิ่งเจ็บ แต่ก็เป็นเชื้อไฟที่ทำให้เขายังเดินต่อ ความสัมพันธ์รอบตัวใหม่ ๆ ที่เข้ามา ทั้งคนที่สงสาร คนที่กลัว และคนที่อยากดึงเขากลับมาเป็นคนเดิม ก็คอยสะกิดใจเราว่าจริง ๆ แล้วข้างในเงามืดนั้น ยังมีผู้ชายธรรมดาคนหนึ่งที่แค่คิดถึงบ้านเหลือเกินซ่อนอยู่ ถ้าถามว่าเรื่องนี้เหมาะกับใคร เราว่าเหมาะกับคืนที่อยากดูหนังแล้วรู้สึกอิ่ม ๆ หน่วง ๆ ในใจ ไม่ใช่แค่ลุ้นมัน ๆ แล้วจบไป เหมาะกับคนที่ชอบดราม่าครอบครัว ชอบหนังอาชญากรรมที่มีมิติของความผิด ความอาลัย และคำถามเรื่องความยุติธรรมว่าเส้นแบ่งอยู่ตรงไหน ดูคนเดียวเงียบ ๆ ก็ได้อารมณ์ หรือจะดูกับครอบครัวแล้วชวนกันคุยต่อหลังจบก็ดี เพราะมันทำให้เรากลับมาถามตัวเองว่าถ้าเป็นเรา เราจะเลือกทางไหนระหว่างการปล่อยวางกับการทวงคืน ใครที่ชอบเรื่องราวของคนธรรมดาที่ถูกบีบจนต้องเปลี่ยนไป แต่ข้างในยังมีความเป็นพ่อ เป็นสามี เป็นมนุษย์อยู่ครบ อยากให้ลองเปิดใจให้เรื่องนี้ แล้วค่อย ๆ เดินไปกับแฟรงก์จนถึงบรรทัดสุดท้ายด้วยกัน โดยไม่ต้องรีบรู้ตอนจบก่อนเลย