Stevie Ray Dallimore

Detective Conan: Black Iron Submarine

ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน เดอะมูฟวี่ 26: มฤตยูใต้น้ำทมิฬ

ถ้าตัวตนที่เราพยายามซ่อนเอาไว้ทั้งชีวิตกำลังจะถูกเปิดโปงด้วยข้อมูลเพียงชิ้นเดียว เราจะยังกล้ายืนอยู่ที่เดิมไหมนะ นี่คือคำถามที่ลอยอยู่ในใจตั้งแต่ต้นจนจบของ ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน เดอะมูฟวี่ 26: มฤตยูใต้น้ำทมิฬ ที่ดูจบแล้วรู้สึกทั้งอิ่มทั้งหน่วงในเวลาเดียวกัน เพราะข้างหนึ่งมันคือทริปดูวาฬแสนสดใสของเด็ก ๆ กลางทะเลสีคราม แต่อีกข้างหนึ่งมันคือเกมไล่ล่าเงียบเชียบที่เดิมพันด้วยชีวิตและความลับระดับโลก โคนันในภาคนี้เลยไม่ได้เป็นแค่นักสืบตัวจิ๋วที่วิ่งตามเบาะแส แต่เป็นเด็กคนหนึ่งที่ต้องแบกความกังวลของทุกคนไว้บนบ่า ทั้งความปลอดภัยของเพื่อน ความลับของไฮบาระ และความจริงเกี่ยวกับองค์กรชายชุดดำที่ขยับเข้าใกล้ขึ้นทุกที ยิ่งทะเลสวยเท่าไหร่ ความรู้สึกเหมือนมีอะไรเคลื่อนไหวอยู่ใต้น้ำก็ยิ่งชัดขึ้นเท่านั้น เรื่องเริ่มจากช่วงเวลาที่น่าจะผ่อนคลายที่สุด เมื่อโซโนโกะชวนแก๊งนักสืบเยาวชนไปเที่ยวเกาะฮาจิโจเพื่อดูวาฬด้วยกัน เสียงหัวเราะของเก็นตะ มิตสึฮิโกะ อายูมิ กับความตื่นเต้นที่ได้เห็นวาฬตัวเป็น ๆ ทำให้เราอดยิ้มตามไม่ได้เลย เหมือนได้พักหายใจไปกับพวกเขา ได้เห็นมิตรภาพใส ๆ ที่เป็นเสน่ห์ของโคนันมาตลอด แต่สำหรับโคนันแล้วใจเขาอยู่ไม่สุขเลยตั้งแต่ได้รับโทรศัพท์จากโอกิยะ สึบารุ หรือจริง ๆ ก็คืออากาอิ ชูอิจิ ว่ากำลังมีเจ้าหน้าที่จากยูโรโพลถูกสังหารโดยยินที่เยอรมนี ข่าวนี้เหมือนคลื่นลูกเล็กที่ซัดเข้ามาเงียบ ๆ แต่โคนันสัมผัสได้ว่ามันต้องเชื่อมโยงกับอะไรที่ใหญ่กว่านั้นมาก เขาอยากรู้ให้ได้ว่าเป้าหมายขององค์กรคืออะไร ใครกำลังตกอยู่ในอันตราย และเขาจะหยุดมันได้ยังไง ความอยากรู้แบบนักสืบบวกกับความเป็นห่วงคนรอบตัวทำให้เขาตัดสินใจลอบขึ้นเรือลาดตระเวนที่มุ่งหน้าไปยัง Pacific Buoy ศูนย์รักษาความปลอดภัยกลางทะเลที่กำลังทดสอบระบบใหม่ล้ำสมัย ซึ่งสามารถเชื่อมต่อกล้องวงจรปิดทั่วโลกและใช้เทคโนโลยีจดจำใบหน้าได้ ความรู้สึกของโคนันตอนนั้นเหมือนเด็กที่รู้ว่าพายุกำลังมา แต่ผู้ใหญ่รอบตัวยังมองเห็นแค่ท้องฟ้าใส ๆ เขาจึงต้องเดินเข้าไปในพายุด้วยตัวเองก่อนที่ใครจะเปียกฝน พอโคนันก้าวเข้าไปใน Pacific Buoy โลกของเรื่องก็เปลี่ยนอารมณ์ไปเลย จากแสงแดดและเสียงวาฬกลายเป็นห้องเหล็กเย็น ๆ เสียงเครื่องจักร และสายตาระแวดระวังของเจ้าหน้าที่ ที่นั่นมีวิศวกรสาวคนหนึ่งที่ดูแลระบบสำคัญอยู่ และเธอก็กลายเป็นจุดศูนย์กลางของเรื่องเมื่อถูกลักพาตัวไปท่ามกลางระบบรักษาความปลอดภัยที่แน่นหนาที่สุด แถม USB ที่เก็บข้อมูลบางอย่างของเธอยังตกไปอยู่ในมือขององค์กรชายชุดดำอีก สิ่งที่โคนันต้องการตอนนี้ไม่ใช่แค่ไขปริศนาว่าใครทำและทำได้ยังไง แต่คือต้องเอาข้อมูลกลับมาให้ได้ก่อนที่มันจะถูกใช้เป็นอาวุธ เพราะข้อมูลในยุคนี้ไม่ใช่แค่ตัวเลข แต่มันคือตัวตน คืออดีต คือชีวิตของใครบางคน ขณะเดียวกันบนเกาะฮาจิโจ ไฮบาระที่ควรจะได้พักผ่อนกับเพื่อน ๆ กลับเริ่มรู้สึกถึงเงามืดที่คืบคลานเข้ามาหาเธอช้า ๆ คนที่เคยหนีจากองค์กรมาและสร้างชีวิตใหม่ในฐานะเด็กสาวธรรมดา ตอนนี้กลับต้องเผชิญกับความกลัวเดิมอีกครั้ง กลัวว่าตัวจริงของเธอจะถูกค้นพบ กลัวว่าคนรอบตัวจะต้องเดือดร้อนเพราะเธอ ความสัมพันธ์ระหว่างโคนันกับไฮบาระในภาคนี้เลยอบอุ่นและเจ็บปวดมาก โคนันไม่ได้มองไฮบาระเป็นแค่พยานหรือผู้ช่วย แต่เป็นเพื่อนที่เขาสัญญากับตัวเองว่าจะปกป้องให้ได้ ส่วนไฮบาระเองก็ทั้งอยากเข้มแข็งและอยากหนีไปพร้อมกัน ความลังเลนี้ทำให้เรารู้สึกเอาใจช่วยเธอมากเป็นพิเศษ ใครที่กำลังอยาก ดูหนัง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน เดอะมูฟวี่ 26: มฤตยูใต้น้ำทมิฬ เต็มเรื่อง แบบได้ทั้งความสนุกและความผูกพันของตัวละคร ภาคนี้จะทำให้รู้สึกว่าเราไม่ได้ดูแค่คดี แต่กำลังลุ้นไปกับหัวใจของคนที่พยายามมีชีวิตต่อไปทั้งที่อดีตยังตามหลอกหลอน สิ่งที่ทำให้ภาคนี้ต่างจากตอนอื่น ๆ คือการเล่นกับแนวคิดเรื่องความทรงจำและทะเลได้อย่างสวยงามและน่ากลัวในเวลาเดียวกัน ทะเลในเรื่องไม่ได้เป็นแค่ฉากหลังสวย ๆ แต่เหมือนใจของตัวละครที่ข้างบนดูนิ่งสงบ แต่ข้างล่างเก็บซ่อนทั้งความลับ ความเสียใจ และความจริงที่ไม่อยากให้ใครเห็น ไม่ว่าจะเป็นความลับขององค์กรที่พยายามจะเปิดกล่องดำที่ไม่ควรเปิด ความหวาดกลัวของไฮบาระที่พยายามกดไว้ใต้รอยยิ้ม หรือข้อมูลมหาศาลใน Pacific Buoy ที่บอกว่าในโลกที่ทุกอย่างถูกบันทึกไว้ เราจะซ่อนตัวตนได้จริงเหรอ บรรยากาศแบบนี้ทำให้ความตึงเครียดไม่ได้มาจากผีหรือสัตว์ประหลาด แต่มาจากความรู้สึกว่ามีใครบางคนกำลังจ้องมองเราอยู่ตลอดเวลา รู้ว่าเราเป็นใคร อยู่ที่ไหน และกำลังจะเดินเข้ามาหา ฉากแอ็กชันกลางทะเลทั้งการไล่ล่าบนเรือ เสียงใบพัดเรือดำน้ำที่เคลื่อนเข้ามาเงียบ ๆ การลอบเข้าไปในพื้นที่หวงห้าม และการต้องใช้ทั้งไหวพริบกับเทคโนโลยีเข้าต่อกรกัน ทำออกมาได้ใหญ่สมกับเป็นฉบับโรงจริง ๆ ดูแล้วใจเต้นแรง มือเย็นไปหมด แต่ในจังหวะที่ผ่อนลง เราก็ยังได้เห็นความน่ารักของแก๊งเด็ก ๆ ที่เที่ยวดูวาฬด้วยกัน ความห่วงใยของด็อกเตอร์อากาสะ ความอบอุ่นของรันกับโคโกโร่ที่ถึงจะโวยวายแต่ก็รักกันมาก ความสลับไปมาระหว่างความอบอุ่นกับความเยือกเย็นนี่แหละที่ทำให้เรื่องมีเสน่ห์ ดูแล้วเหมือนยืนอยู่บนเรือท่ามกลางหมอกหนา มองไม่เห็นข้างหน้า แต่ก็ยังอุ่นใจเพราะมีเพื่อนยืนอยู่ข้าง ๆ ถ้าถามว่าเรื่องนี้เหมาะกับใคร เราว่าเหมาะมากกับคนที่ชอบดราม่าความสัมพันธ์ ดูกับครอบครัวในวันหยุดก็ได้ ดูคนเดียวตอนกลางคืนก็ดี เพราะมันมีทั้งฉากน่ารักให้ยิ้ม มีปมลึกลับให้คิดตาม และมีฉากลุ้นจนต้องกลั้นหายใจ สำหรับแฟนประจำที่ติดตามเรื่ององค์กรชายชุดดำ ความสัมพันธ์ของโคนัน ไฮบาระ อากาอิ และยินมาตลอด ภาคนี้จะยิ่งอินเป็นพิเศษ เพราะเอาความขัดแย้งหลักของทั้งซีรีส์ ทั้งเรื่องการซ่อนตัวตน การไล่ล่า และการปกป้องคนสำคัญ มาวางไว้ตรงกลางเลย ส่วนขาจรที่ไม่เคยดูโคนันมาก่อนก็ดูรู้เรื่องนะ เพราะหัวใจของมันคือการเอาตัวรอด การไขปริศนา และการลุ้นว่าใครจะเร็วกว่ากันระหว่างนักสืบกับคนร้าย แถมงานภาพทะเล เกาะเขตร้อน และอาคารกลางน้ำก็สวยตื่นตาตื่นใจมาก ดูแล้วเหมือนได้ไปเที่ยวกับได้ผจญภัยในเวลาเดียวกัน เป็นหนังที่ดูจบแล้วจะรู้สึกอิ่มใจปนคิดถึงเพื่อน ๆ อยากโทรหาใครสักคนที่เราห่วง และอยากบอกเขาว่าต่อให้อดีตจะหนักแค่ไหน เราจะอยู่ข้าง ๆ กันตรงนี้แหละ