Ryan Jason Cook

Batman

แบทแมน

ถ้าเมืองทั้งเมืองกำลังจมดิ่งลงไปในความมืดและความกลัว จะยังมีใครสักคนกล้าลุกขึ้นมาเป็นความหวังให้ผู้คนได้อยู่ไหม? ก็อตแธมในยามค่ำคืนนั้นทั้งหนาวทั้งชื้นและเต็มไปด้วยเสียงไซเรนกับเงาของอาชญากรรมที่ไม่มีใครหยุดได้ ตำรวจเองก็แทบจะเอาตัวไม่รอด นักการเมืองก็พูดเก่งแต่ทำอะไรไม่ได้จริง ชาวเมืองเลยได้แต่กระซิบกันเบา ๆ ถึงเรื่องเล่าประหลาดว่ามีชายสวมชุดค้างคาวออกมาไล่ล่าคนชั่วในความมืด และชายคนนั้นก็คือ บรูซ เวย์น (Bruce Wayne) มหาเศรษฐีผู้เงียบขรึมที่ตอนกลางคืนกลายเป็น แบทแมน (Batman) ข้างนอกเขาดูเหมือนมีทุกอย่างพร้อม แต่ข้างในกลับแบกความเจ็บปวดจากคืนที่ต้องเสียพ่อแม่ไปตั้งแต่ยังเด็กจนไม่เคยลืมสักคืนเดียว ซึ่ง ไมเคิล คีตัน ถ่ายทอดความเงียบเหงานั้นออกมาได้นุ่มลึกมาก ชีวิตสองด้านของบรูซเริ่มสั่นคลอนเมื่อเขาได้เจอกับ วิกกี้ เวล (Vicki Vale) ช่างภาพข่าวสาวสวยเก่งที่เพิ่งย้ายเข้ามาทำข่าวในก็อตแธมพร้อมกับคู่หูจอมกวนอย่าง อเล็กซานเดอร์ น็อกซ์ (Alexander Knox) ที่ตามขุดเรื่องค้างคาวอย่างไม่ลดละ วิกกี้มองเห็นทั้งเสน่ห์ของเศรษฐีหนุ่มและความลึกลับที่เขาพยายามซ่อนไว้ ความใกล้ชิดของทั้งคู่เลยทั้งอบอุ่นและอึดอัดในเวลาเดียวกัน ขณะเดียวกันในบ้านหลังใหญ่ก็มี อัลเฟรด (Alfred) พ่อบ้านใจดีที่ดูแลบรูซมาตั้งแต่เด็กเหมือนพ่ออีกคนคอยเตือนสติเบา ๆ อยู่ข้าง ๆ ส่วนฝั่งเมืองก็มีสารวัตร กอร์ดอน (Commissioner Gordon) กับอัยการหนุ่ม ฮาร์วีย์ เดนท์ (Harvey Dent) ที่พยายามยื้อความยุติธรรมเอาไว้ท่ามกลางเจ้าพ่ออย่าง กริสซอม (Grissom) ที่คุมเกมใต้ดินทั้งหมดอยู่ แต่จุดที่ทุกอย่างเริ่มพลิกก็คือการหักหลังกันเองในแก๊งของกริสซอมที่ส่งให้ แจ็ค เนเปียร์ (Jack Napier) มือขวาสุดโหดต้องไปเจอกับโศกนาฏกรรมในโรงงานเคมีจนกลับมาในคราบของ โจ๊กเกอร์ (Joker) ที่ แจ็ก นิโคลสัน เล่นได้ทั้งน่ากลัวทั้งมีเสน่ห์แบบติดตา จากอาชญากรที่เคยทำงานในเงามืด เขากลายเป็นโชว์แมนโรคจิตที่อยากให้ทั้งเมืองหัวเราะไปพร้อมกับความโกลาหล ทั้งปล่อยข่าว ทั้งสร้างความปั่นป่วนแบบไม่กลัวใคร และเป้าหมายของเขาก็ค่อย ๆ พุ่งมาที่ทั้งแบทแมนและวิกกี้โดยตรง บรูซเลยต้องเลือกระหว่างการปกป้องคนที่เขารักกับการรักษาหน้ากากที่ปกปิดตัวตนมานาน ยิ่งโจ๊กเกอร์อาละวาดหนักขึ้นเท่าไร ก็อตแธมก็ยิ่งใกล้จะเสียสติมากขึ้นเท่านั้น สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้ยังดูสนุกและชวนคิดอยู่จนถึงตอนนี้ก็คือมันไม่ได้เล่าแค่ฮีโร่ปะทะวายร้ายแบบตรง ๆ แต่เล่าถึงคนที่พยายามเยียวยาแผลในใจตัวเองด้วยการช่วยคนอื่น บรูซไม่ได้ใส่ชุดค้างคาวเพราะอยากเท่หรืออยากแก้แค้นอย่างเดียว แต่เพราะเขารู้ดีว่าความกลัวมันทรมานแค่ไหนเลยอยากเปลี่ยนความกลัวของตัวเองให้เป็นเกราะปกป้องคนที่ไม่กล้าสู้ ส่วนโจ๊กเกอร์ก็เหมือนกระจกอีกด้านที่บอกว่าถ้าเราปล่อยให้ความเจ็บและความโกรธกลืนกินไปจนหมด คนเราจะหลุดไปไกลได้ขนาดไหน แสงไฟสลัว ๆ ของเมือง เสียงหัวเราะที่ฟังแล้วขนลุก และความเงียบในคฤหาสน์เวย์นช่วยขับอารมณ์ตรงนี้ให้ชัดขึ้นแบบไม่ต้องอธิบายเยอะเลย ใครที่คิดถึงหนังแอ็กชันยุคเก่าที่มีทั้งความดาร์ก ความโรแมนติก และอารมณ์ขันร้าย ๆ แบบลงตัว อยากชวนให้ลองเปิดใจดูเวอร์ชันนี้สักครั้งจริง ๆ จะได้เห็นทั้งฉากไล่ล่ากลางเมือง บรรยากาศโกธิกที่ขลังมาก และเคมีของ ไมเคิล คีตัน กับ Kim Basinger ที่น่ารักจนเอาใจช่วยตามไปด้วยแบบไม่รู้ตัว ส่วน แจ็ก นิโคลสัน ก็ขโมยทุกฉากที่ออกมาจนเข้าใจเลยว่าทำไมใคร ๆ ยังพูดถึงโจ๊กเกอร์คนนี้อยู่ ลองหาเวลาว่าง ปิดไฟ เปิดเสียงดังนิด ๆ แล้วปล่อยใจไปเดินเล่นในก็อตแธมด้วยกันดู รับรองว่าจะทั้งลุ้น ทั้งอมยิ้ม และอาจจะรักแบทแมนในแบบที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนก็ได้