Justice

It Lives Inside

ขังปีศาจคลั่ง

ลองหลับตาแล้วนึกถึงเมืองชานเมืองเงียบ ๆ ที่หนึ่งในอเมริกา ชีวิตตอนเช้าเริ่มด้วยเสียงรถโรงเรียนแล่นผ่านหน้าบ้านหลังเดิม ๆ ตกเย็นก็มีกลิ่นอาหารลอยออกมาจากทุกครัวให้พอเดาได้ว่าบ้านไหนทำอะไรกิน บ้านของเด็กสาวเชื้อสายอินเดียหลังหนึ่งก็เป็นแบบนั้น ในครัวจะมีทั้งกลิ่นเครื่องเทศแรง ๆ เสียงหม้อกระทบกันเบา ๆ กับเสียงสวดมนต์ของแม่ที่ดังคลอมาตั้งแต่จำความได้ ส่วนพอเดินเข้าโรงเรียนไปอีกทีโลกมันก็เปลี่ยนไปเลย ทุกคนพยายามจะกลมกลืนกันให้มากที่สุด ทั้งเพลงที่ต้องฟังให้ทัน เสื้อผ้าที่ต้องใส่ให้เหมือน หรือแม้แต่มุกในโรงอาหารที่ถ้าตามไม่ทันก็เหมือนหลุดวงไปไกล มันเป็นบรรยากาศที่ดูอบอุ่นและปลอดภัยก็จริง แต่อีกมุมหนึ่งมันก็อึดอัดอย่างบอกไม่ถูก เหมือนต้องสลับร่างไปมาระหว่างลูกสาวที่ดีของบ้านกับเด็กมัธยมธรรมดาที่อยากเป็นแค่เพื่อนในกลุ่ม แล้วลึก ๆ ก็เริ่มสงสัยว่าจริง ๆ แล้วตัวเองควรยืนอยู่ตรงไหนกันแน่ ซามิดา (Samidha) ที่เพื่อน ๆ เรียกสั้น ๆ ว่า แซม คือเด็กสาวคนนั้น เมแกน ซูรี เล่นบทนี้ได้แบบถึงใจมาก คือเข้าใจเลยว่าทำไมเธอถึงอยากกลืนตัวเองให้หายไปกับฝูงชน เธอเคยสนิทกับ ทามิรา (Tamira) ที่รับบทโดย โมฮานา คริชแนน มาตั้งแต่เด็ก โตมาด้วยกัน กินข้าวบ้านกัน เล่นด้วยกันเหมือนพี่น้อง แต่พอขึ้นมัธยมปลายแซมก็เริ่มถอยออกมา อยากมีเพื่อนกลุ่มใหม่ อยากคุยกับ รัสส์ หนุ่มน่ารักในห้อง อยากนั่งโต๊ะเดียวกับ คิตตี้ ไม่อยากให้ใครมองว่าเธอแปลกเพราะอาหารกลางวันหรือชื่อที่ออกเสียงยาก ส่วนทามิราก็เลยเหมือนถูกทิ้งไว้คนเดียว แล้วยิ่งที่บ้านแซมก็มีแม่ที่เข้มงวดอย่าง พูร์นา (Poorna) ที่รับบทโดย นีรู บาจวา คอยย้ำเรื่องประเพณี เรื่องภาษา เรื่องสิ่งที่ลูกควรจำ ส่วนพ่ออย่าง อิเนช ก็พยายามเป็นสะพานกลางแต่ก็พูดได้ไม่เต็มปาก ความห่างระหว่างแม่ลูกเลยยิ่งกว้างขึ้นทุกวัน ส่วนคุณครูอย่าง จอยซ์ ที่เล่นโดย เบ็ตตี้ เกเบรียล ก็มองเด็กสองคนนี้ด้วยความเป็นห่วงเหมือนรู้ว่ามีอะไรผิดปกติแต่ยังพูดออกมาไม่ได้ แล้ววันหนึ่งทามิราก็เดินมาหาแซมในสภาพที่แทบจำไม่ได้ จากเด็กสดใสกลายเป็นคนตาโหล ผมยุ่ง มือกำโหลแก้วใบเล็ก ๆ ไว้แน่นเหมือนกลัวใครจะแย่งไป เธอกระซิบว่าเธอทำพลาดไปแล้ว เธอปล่อยอะไรบางอย่างออกมา แล้วตอนนี้มันกำลังตามเธออยู่ มันกินความเหงาและความกลัวเป็นอาหาร แซมตอนแรกก็คิดว่าเพื่อนเครียดจนหลอนไปเอง ก็เลยปัด ๆ ไปแบบที่วัยรุ่นชอบทำเวลาไม่อยากรับมือกับเรื่องหนัก ๆ แต่หลังจากทามิราหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย แซมก็เริ่มรู้สึกว่ามีอะไรแปลก ๆ ตามเธอกลับมาที่บ้าน เสียงเคาะในกำแพงตอนดึก เงาดำ ๆ ที่หางตา ฝันร้ายที่เหมือนจริงจนสะดุ้งตื่นพร้อมเหงื่อท่วมตัว ยิ่งเธอพยายามหนี ยิ่งเธอโกหกว่าทุกอย่างโอเค สิ่งนั้นก็ยิ่งเข้าใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ เหมือนมันรู้จุดอ่อนที่สุดของเธอคือความรู้สึกผิดที่ทิ้งเพื่อนไว้คนเดียว แล้วโหลใบนั้นที่เคยอยู่ในมือทามิราก็ดันมาอยู่กับเธอแบบเลี่ยงไม่ได้ จริง ๆ แล้วความน่ากลัวของเรื่องนี้มันไม่ได้มีแค่ผีตุ้งแช่หรือเสียงดังให้ตกใจ แต่มันค่อย ๆ กัดกินใจเราไปทีละนิด ตรงคำถามที่ว่าเวลาอยากเป็นคนอื่นจนลืมรากของตัวเอง มันต้องแลกกับอะไรบ้าง แซมไม่ได้เกลียดความเป็นอินเดียของตัวเองเลยนะ เธอแค่เหนื่อยที่ต้องอธิบายตัวเองให้ทุกคนเข้าใจตลอดเวลา เหนื่อยที่ต้องเป็นตัวแทนของวัฒนธรรมทั้งวัฒนธรรมในห้องเรียน แม่ของเธอเองก็ไม่ได้เป็นแม่ใจร้าย เธอแค่กลัวว่าถ้าลูกปล่อยมือจากสิ่งที่บ้านยึดไว้ ลูกจะไม่มีอะไรให้ยึดเลยเวลาล้ม ความกลัวของคนสองรุ่นนี้เลยชนกันแรงมาก ส่วนปีศาจที่ตามหลอกหลอนอยู่ มันก็เหมือนตัวแทนของความโดดเดี่ยวที่เราทุกคนเคยรู้สึกตอนไม่มีใครเข้าใจ ยิ่งเราปฏิเสธมัน ยิ่งเราเก็บไว้คนเดียว มันก็ยิ่งตัวใหญ่ขึ้นในความมืด ถ้าคืนนี้กำลังหาหนังผีบรรยากาศหลอน ๆ ที่ไม่ได้มีดีแค่ความตกใจ แต่อยากได้เรื่องที่ดูจบแล้วมันจุกอยู่ในใจด้วย ต้องลองเปิดดูกันเลย หนังค่อย ๆ พาเราดำดิ่งไปกับแซมทีละก้าว จากเด็กสาวที่แค่อยากใช้ชีวิตวัยรุ่นธรรมดา กลายเป็นคนที่ต้องหันกลับไปเผชิญหน้ากับสิ่งที่เธอหนีมาตลอด ทั้งเพื่อน ทั้งครอบครัว ทั้งวิญญาณร้ายจากตำนานที่เธอเคยคิดว่าเป็นแค่นิทานหลอกเด็ก ปิดไฟ ห่มผ้าห่มให้อุ่น ๆ แล้วเอาใจช่วยเธอไปด้วยกัน รับรองว่าจะทั้งลุ้น ทั้งกลัว ทั้งแอบน้ำตาซึมแบบไม่รู้ตัว แล้วพอดูจบอาจจะอยากโทรหาเพื่อนเก่าสักคนโดยไม่รู้ตัวก็ได้