Joey Cruz Manalang

Step Brothers

สเต็ป บราเธอร์ส ถึงหน้าแก่แต่ใจยังเอ๊าะ

เช้าวันหนึ่งเราได้ตื่นพร้อมผู้ชายสองคนที่อยู่คนละบ้านแต่ชีวิตเหมือนกันเป๊ะ เบรนแนน ฮัฟฟ์ (Brennan Huff) ยังนอนในห้องเด็กเก่า ๆ ที่มีเตียงประจำตำแหน่งตั้งแต่สมัยมัธยม ส่วน เดล โดแบ็ค (Dale Doback) ก็ยังหมกตัวตีกลองอยู่ในห้องใต้ดินบ้านพ่อไปวัน ๆ ทั้งคู่อายุเลยสามสิบปลาย ๆ แล้วแต่ยังขอเงินพ่อแม่ใช้แบบไม่คิดจะโตสักที แล้ววันสบาย ๆ ก็พังครืนเมื่อแม่ของเบรนแนนกับพ่อของเดลตัดสินใจแต่งงานกัน ทำให้สองหนุ่มต้องกลายเป็นพี่น้องต่างพ่อใต้ชายคาเดียวกันทั้งที่ไม่อยากมองหน้ากันเลย ตั้งแต่วันแรกก็แกล้งกันเหมือนเด็กประถมจนบ้านแทบแตก และถ้ายังหางานทำไม่ได้สักที บ้านอบอุ่นหลังนี้อาจต้องจบลงเร็วกว่าที่คิด เบรนแนนที่ได้ วิล เฟอร์เรล มาเล่นนั้นเป็นคนอ่อนไหวติดแม่และลึก ๆ ก็เชื่อว่าตัวเองมีของดีรอวันแจ้งเกิด ส่วนเดลของ จอห์น ซี. ไรลีย์ จะดูห้าวกว่า กวนกว่า แต่ข้างในก็เปราะบางไม่แพ้กัน เขาแค่อยากมีใครสักคนที่เข้าใจมุกบ้า ๆ ของตัวเอง พอต้องมาแย่งทั้งพื้นที่ในบ้าน แย่งความรักจากพ่อแม่ แย่งว่าใครจะใหญ่กว่า สองคนเลยระเบิดใส่กันแบบไม่มีใครยอมใครเลยสักครั้ง ขณะที่ ดร.โรเบิร์ต โดแบ็ค พ่อของเดลที่เล่นโดย Richard Jenkins กับ แนนซี่ ฮัฟฟ์ แม่ของเบรนแนนที่เล่นโดย Mary Steenburgen ก็พยายามประคองทั้งความรักครั้งใหม่และความเป็นพ่อแม่ไปพร้อม ๆ กัน ยิ่งมี ดีเร็ก ฮัฟฟ์ น้องชายสุดเพอร์เฟกต์ของเบรนแนนที่ Adam Scott เล่นได้น่าหมั่นไส้สุด ๆ มาคอยเยาะเย้ยว่าพี่ชายไม่มีวันโต ยิ่งทำให้เราทั้งขำทั้งลุ้นว่าสองตัวป่วนนี้จะเอาตัวรอดยังไง โลกทั้งใบของเรื่องก็คือบ้านชานเมืองอเมริกันหลังหนึ่งที่อบอุ่นจนอึดอัดนั่นแหละ ทั้งห้องนอนเด็กที่ไม่เคยเปลี่ยน สนามหญ้าหน้าบ้าน ถนนในหมู่บ้านที่เงียบจนได้ยินเสียงทะเลาะกันลั่น การสัมภาษณ์งานที่พังตั้งแต่ยังไม่ได้นั่งเก้าอี้ ไปจนถึงงานรวมญาติที่ทุกคนต้องยิ้มทั้งที่ในใจอยากกรี๊ด ทุกอย่างดูธรรมดามาก ๆ เลยยิ่งตลก เพราะความป่วนของสองพี่น้องไม่ได้มาจากจินตนาการหลุดโลกอะไรเลย แต่มาจากความงี่เง่าแบบเด็กผู้ชายที่ไม่ยอมโตที่ดันมาอยู่ในร่างผู้ใหญ่ แล้วพอต้องออกไปเจอโลกข้างนอก ทั้งการหางาน การเข้าสังคม การพยายามพิสูจน์ว่าตัวเองก็ทำอะไรเป็นเหมือนกัน มันเลยทั้งวุ่นวายทั้งน่าเอ็นดูแบบบอกไม่ถูก ที่ทำให้ดูเพลินจนหยุดไม่ได้ไม่ใช่แค่ความฮาแบบปล่อยมุกไม่ยั้งนะ แต่เป็นความรู้สึกข้างในของเบรนแนนกับเดลที่เราแอบเห็นทีละนิด ทั้งกลัวว่าจะไม่มีใครต้องการ กลัวว่าจะสู้คนอื่นไม่ได้ กลัวว่าพ่อแม่จะผิดหวัง แล้วพอคนสองคนที่เคยเหงาเหมือนกันเริ่มเข้าขากันได้ ความสัมพันธ์แบบคู่กัดที่ค่อย ๆ กลายเป็นเพื่อนซี้มันเลยอบอุ่นอย่างประหลาด ดูไปก็เหมือนได้ย้อนไปนึกถึงตัวเองตอนที่ไม่กล้าโต ตอนที่อยากมีใครสักคนที่ไม่ตัดสินเรา แล้วแค่ได้เล่นสนุกด้วยกันก็พอแล้ว มันเป็นอารมณ์แบบขำน้ำตาเล็ดแต่ก็ใจฟูไปด้วยพร้อม ๆ กัน ถ้าคืนไหนอยากหาอะไรดูแบบไม่ต้องคิดเยอะ แค่อยากหัวเราะให้หายเหนื่อยแล้วปิดท้ายด้วยรอยยิ้มกว้าง ๆ อยากชวนให้ลองเปิดใจให้สองพี่น้องคู่นี้ดูสักครั้ง รับรองว่าจะได้ทั้งฉากป่วน ๆ ที่ดูแล้วต้องร้องว่าเล่นแบบนี้ก็ได้เหรอ เคมีของ วิล เฟอร์เรล กับ จอห์น ซี. ไรลีย์ ที่เข้าขากันแบบเหลือเชื่อ และโมเมนต์น่ารัก ๆ ของครอบครัวที่ไม่สมบูรณ์แบบแต่ก็พยายามไปด้วยกัน แล้วจะเข้าใจเลยว่าทำไมหลายคนดูจบแล้วถึงยังคิดถึง Brennan กับ Dale ไม่หาย ลองกดดูแล้วมาขำไปด้วยกันนะ