Erick Castro

Uprising

กบฏผงาดแผ่นดิน

เคยรู้สึกไหมว่าต่อให้เก่งแค่ไหน แต่ถ้าเกิดมาผิดที่ ชีวิตก็แทบไม่มีสิทธิ์เลือกอะไรเลย นี่คือกำแพงที่กดทับ ชอนยอง (Cheon-young) มาตั้งแต่จำความได้ เขาเป็นแค่ทาสในบ้านขุนนาง ทั้งที่เพลงดาบของเขากลับคมกริบเกินหน้าใครในรุ่นเดียวกัน แต่เพราะชาติกำเนิด เขาจึงทำได้แค่แอบซ้อมเงียบ ๆ หลังลานบ้าน แล้วเฝ้ามองเพื่อนรักที่โตมาด้วยกันอย่าง อีจงรยอ (Lee Jong-ryeo) ใช้ชีวิตในโลกอีกใบที่เขาเอื้อมไม่ถึง สิ่งเดียวที่ชอนยองซึ่งเล่นโดย คัง ดง-ว็อน ต้องการจริง ๆ ไม่ใช่ยศหรือชื่อเสียงเลย แค่อยากมีชีวิตเป็นของตัวเองสักครั้ง อยากพิสูจน์ว่าคุณค่าของคนไม่ได้วัดกันที่ความเป็นนายหรือบ่าว แล้วสงครามก็เข้ามาพรากทุกอย่างไปในพริบตา เมื่อกองทัพญี่ปุ่นยกพลขึ้นฝั่ง แผ่นดินโชซอนก็ลุกเป็นไฟ เจ้านายกับบ่าวต้องพลัดพรากกันไปคนละทาง กว่าจะได้เจอกันอีกครั้ง ทั้งคู่ก็ยืนอยู่คนละฝั่งกันแล้ว ชอนยองสลัดโซ่ทาสมาเป็นทหารอาสาของชาวบ้าน จับดาบเพื่อปกป้องคนที่ไม่มีใครปกป้อง ส่วนจงรยอที่เล่นโดย พัก จ็อง-มิน ต้องสวมเกราะเป็นแม่ทัพหลวง แบกทั้งคำสั่งเบื้องบนและความรู้สึกผิดในใจ ยิ่งมีพระเจ้าซอนโจ (King Seonjo) ที่เล่นโดย ชา ซึง-ว็อน คอยหวาดระแวงไพร่พลของตัวเอง กับยอดนักดาบฝ่ายศัตรูอย่าง เคนชิน (Kenshin) คอยไล่บดขยี้ ความผูกพันเก่า ๆ เลยกลายเป็นบาดแผลที่บีบให้เพื่อนรักต้องหันคมดาบเข้าหากันทั้งที่ใจไม่อยากทำ ถ้าจะนึกภาพตาม ลองนึกถึงโชซอนช่วงที่บอบช้ำที่สุดดูนะ หมู่บ้านที่เคยมีเสียงหัวเราะกลายเป็นเถ้าถ่านในคืนเดียว นาข้าวเขียว ๆ กลายเป็นที่ฝังศพชั่วคราว ป้อมค่ายเต็มไปด้วยควันไฟและเสียงกลองศึกไม่เคยหยุด ฝั่งชาวบ้านต้องลุกขึ้นมาจับทุกอย่างที่มีเป็นอาวุธ ทั้งเคียว มีดพร้า ไม้ไผ่เหลาแหลม นำโดยคนอย่าง คิม จา-รยอง (Kim Ja-ryeong) กับ บอมดง (Beom-dong) ที่ไม่ได้รบเพื่อเจ้านายคนไหน แต่รบเพื่อให้ลูกเมียได้กินอิ่ม ส่วนในวังหลวงกลับเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ขุนนางเอาแต่เอาตัวรอด ทิ้งประชาชนไว้ข้างหลัง บรรยากาศมันเลยทั้งหม่น ทั้งอึดอัด แต่ก็มีไออุ่นของน้ำใจเพื่อนร่วมรบแทรกอยู่ตลอดจนเราหายใจไม่ทั่วท้องไปกับพวกเขาเลย ที่ทำให้ดูแล้วจุกในใจจริง ๆ ไม่ใช่แค่ฉากฟันดาบที่ทั้งเร็วทั้งหนักนะ แต่เป็นคำถามที่ค่อย ๆ ลอยขึ้นมาว่า ตกลงเราจับดาบเพื่อใคร เพื่อชาติ เพื่อเจ้านาย หรือเพื่อศักดิ์ศรีของตัวเองกันแน่ โทนของเรื่องเลยมีความขมปนอบอุ่น มีทั้งความโกรธ ความน้อยใจ และความรักแบบเพื่อนที่ตัดยังไงก็ตัดไม่ขาด ไม่มีใครเลวแบบสุดขั้วเลย ทั้งชอนยองและจงรยอต่างเป็นแค่เหยื่อของระบบชนชั้นและสงครามที่บังคับให้ต้องเลือก ทุกครั้งที่ดาบปะทะกัน มันเลยเหมือนการเถียงกันด้วยหัวใจมากกว่าการประลองฝีมือ ดูไปก็แอบเอาใจช่วยทั้งคู่ไปพร้อมกันนั่นแหละ ถ้าคืนนี้ยังลังเลว่าจะดูดีไหม อยากชวนให้ลองกดดูจริง ๆ เพราะนี่คือหนังแอ็กชันดราม่าที่ครบรสมาก ฉากดวลเพลงดาบทำถึงสุด ๆ ทั้งสวย ทั้งลุ้น โดยเฉพาะการเจอกันของชอนยองกับเคนชินที่เล่นโดย จอง ซอง-อิล คือจิกเบาะกันไปข้าง ส่วนเคมีของ คัง ดง-ว็อน กับ พัก จ็อง-มิน ก็เชื่อสนิทใจว่าเป็นเพื่อนรักที่ต้องกลายเป็นศัตรู แค่มองตากันก็รู้เลยว่ามีเรื่องค้างคาเยอะแค่ไหน ดูจบแล้วอาจจะหน่วง ๆ หน่อย แต่ก็อิ่มใจ และทำให้เรากลับมาถามตัวเองว่า ถ้าเป็นเรา จะกล้าลุกขึ้นมาทวงชีวิตของตัวเองคืนแบบพวกเขาหรือเปล่า