김태오

Confidential Assignment 2: International

จารชนโอปป้า รั่วส์ข้ามโลก

เพิ่งดูจบ ยังอมยิ้มไม่หาย เรื่อง "จารชนโอปป้า รั่วส์ข้ามโลก" ทำให้เรานึกถึงคำถามในใจของคังจินแทที่ว่า... เขาจะได้กลับไปเป็นตำรวจสายสืบที่เขารักอีกครั้งไหมนะ หลังจากความผิดพลาดครั้งหนึ่งทำให้เขาต้องไปนั่งจับอาชญากรรมไซเบอร์ในแผนกต๋อกต๋อยที่ใคร ๆ ก็มองข้าม แต่แล้วโอกาสก็มาในรูปแบบของอิมชอลรยอง สายลับเกาหลีเหนือที่กลับมาเหยียบแผ่นดินเกาหลีใต้อีกครั้ง พร้อมภารกิจตามหาองค์กรอาชญากรรมลับที่โหดร้าย และการกลับมาครั้งนี้ก็ทำให้สองคู่หูคู่ฮาต้องกลับมาอยู่ในเกมเดียวกันอีกครั้ง สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้สนุกไม่ใช่แค่ฉากบู๊ แต่คือแรงผลักดันของตัวละคร คังจินแทอาสาทำงานร่วมกับเกาหลีเหนืออีกครั้งทั้งที่รู้ดีว่ามันเสี่ยง เพราะนี่คือตั๋วของเขาที่จะได้กลับเข้าทีมสืบสวนหลังจากถูกเด้งมานาน เขาแทบจะกัดฟันยิ้มเมื่อได้จับคู่กับอิมชอลรยองอีกครั้ง ส่วนอีกฝ่ายก็มีเป้าหมายของตัวเองไม่แพ้กัน อิมชอลรยองต้องการปิดคดีองค์กรลับให้ได้ไม่ว่าจะต้องร่วมมือกับตำรวจเกาหลีใต้ที่เขาเองก็ไม่ได้ไว้ใจนัก ความต้องการของทั้งคู่คนละทิศคนละทาง แต่ดันต้องเดินไปด้วยกัน ความต่างของสองคนนี้คือชนวนความฮา คนหนึ่งเป็นตำรวจที่เอาหลักฐาน กฎหมาย และความถูกต้องเป็นที่ตั้ง อีกคนเป็นสายลับที่ใช้สัญชาตญาณและหมัดเป็นภาษาเดียวกัน พวกเขาไม่ได้ถูกกันตั้งแต่แรก ยิ่งเจออุปสรรค ยิ่งต้องพึ่งพากัน มุกตลกมันเกิดจากความไม่ลงรอยนี่แหละ และฉากบู๊ก็ช่วยเสริมให้ความสัมพันธ์มันแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ระหว่างทางมีทั้งการหักหลัง การเข้าใจผิด และจังหวะที่ทำให้เราหลุดขำทั้งโรง แต่ทุกอย่างก็ถูกถักทอมาเพื่อให้เรารู้สึกถึงมิตรภาพที่ก่อตัวขึ้นอย่างช้า ๆ ระหว่างทางก็มีเรื่องให้ลุ้นตลอด ไม่ใช่แค่การไล่จับคนร้าย แต่คือการที่สองคนจากคนละโลกต้องเรียนรู้จะไว้ใจกัน ทั้งที่ระบบเบื้องหลังพวกเขายังมองหน้ากันไม่ติด หนังของฮยอนบินและยูแฮจินเล่นเข้าขากันได้ดีมาก ความสนุกมันอยู่ที่การได้เห็นคนที่ดูเหมือนจะไม่มีทางเข้ากันได้ กลายเป็นทีมที่ต้องฝ่าฟันไปด้วยกัน และยิ่งเรื่องดำเนินไป เราก็จะได้เห็นว่าความไว้ใจไม่ได้เกิดขึ้นเพราะคำพูดสวยหรู แต่มันเกิดจากการที่ทั้งคู่ยอมเอาหลังพิงให้อีกฝ่ายในจังหวะที่เสี่ยงที่สุด ถ้าถามว่าเหมาะกับใคร บอกเลยว่าเหมาะกับคนที่อยากดูอะไรเบาสมองแต่ไม่ใช่สมองกลวง มีทั้งตลก บู๊ และมิตรภาพข้ามเส้นแบ่ง ดูคนเดียวคืนเหงาก็ได้ ดูกับครอบครัวก็ยิ่งดี เพราะไม่มีอะไรที่ดูแล้วอิ่มใจเท่าการได้เห็นคู่หูที่กัดกันตลอดทาง แต่สุดท้ายก็ยืนข้างกันเสมอ ดูหนังจารชนโอปป้า รั่วส์ข้ามโลก เต็มเรื่องแล้วจะรู้ว่าความฮามันไม่ได้อยู่ที่มุก แต่อยู่ที่ใจของคนสองคนที่เลือกจะเดินไปด้วยกัน