คาซูฮิโกะ อิโนอูเอะ

Catch Me If You Can

จับให้ได้ ถ้านายแน่จริง

สำหรับเด็กอายุยังไม่ถึงยี่สิบคนหนึ่ง ความพ่ายแพ้ไม่ได้หมายถึงแค่การถูกใส่กุญแจมือแล้วจบกันไป แต่มันหมายถึงการเสียทุกอย่างที่เคยใช้หล่อเลี้ยงหัวใจตัวเอง ทั้งบ้านที่อยากกลับไป ทั้งพ่อที่อยากทำให้ภูมิใจ แล้วก็ทั้งตัวตนที่อุตส่าห์สร้างขึ้นมาเพื่อไม่ให้ใครมองว่าเขาเป็นแค่เด็กที่ถูกทิ้งไว้กลางทาง แฟรงก์ อบาเนล จูเนียร์ (Frank Abagnale Jr.) ที่รับบทโดย ลีโอนาร์โด ดิแคพรีโอ เลยต้องวิ่งอยู่ตลอดเวลาแบบหยุดไม่ได้ เพราะถ้าเขาหยุดเมื่อไหร่ โลกสวยงามที่ปั้นไว้ก็จะแตกละเอียดลงตรงนั้นเลย บรรยากาศของอเมริกายุคหกศูนย์มันยิ่งทำให้การวิ่งของเขาดูแนบเนียนเข้าไปใหญ่ เป็นยุคที่ผู้คนยังไว้ใจเครื่องแบบ ยังเชื่อรอยยิ้มสุภาพกับคำพูดมั่นใจ แล้วก็ยังไม่ทันระวังว่ากระดาษเช็คใบหนึ่งจะพาใครไปได้ไกลแค่ไหน แค่แต่งตัวให้ดูดีแล้วเดินเข้าไปอย่างไม่ลังเล ประตูแทบทุกบานก็พร้อมเปิดให้แล้ว จริง ๆ แล้วจุดเริ่มต้นของเด็กคนนี้ไม่ได้มาจากความโลภหรือความอยากดังอะไรเลย แต่มาจากบ้านที่เคยอบอุ่นแล้วค่อย ๆ แตกร้าวต่อหน้าต่อตา พ่อของเขา แฟรงก์ อบาเนล (Frank Abagnale) ที่เล่นโดย คริสโตเฟอร์ วอลเคน เป็นนักฝันที่เก่งเรื่องคำพูดและไม่เคยยอมก้มหัวให้ระบบ ส่วนแม่ พอลล่า (Paula Abagnale) ก็เป็นผู้หญิงอ่อนโยนที่ติดอยู่ตรงกลางระหว่างความรักกับความจริงของชีวิต พอครอบครัวสั่นคลอน แฟรงก์ จูเนียร์ก็เลยรู้สึกเหมือนตัวเองต้องเลือกข้างทั้งที่ยังไม่พร้อมจะโต ความผูกพันกับพ่อเลยกลายเป็นทั้งแรงบันดาลใจและบาดแผลในเวลาเดียวกัน เขาอยากพิสูจน์ว่าตัวเองเก่งเหมือนพ่อ อยากทำให้พ่อภูมิใจ แล้วก็อยากมีที่ให้กลับไปโดยไม่ต้องอายใคร อีกด้านหนึ่งก็มี คาร์ล แฮนแรตตี้ (Carl Hanratty) เจ้าหน้าที่เอฟบีไอที่รับบทโดย ทอม แฮงส์ ผู้ชายเงียบ ๆ จริงจังกับงานจนแทบไม่มีชีวิตส่วนตัวเหลืออยู่ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เลยประหลาดมาก ไม่ใช่แค่ผู้ล่ากับเหยื่อ แต่ค่อย ๆ กลายเป็นเหมือนผู้ใหญ่ที่เข้าใจเด็กคนนี้ที่สุดกับเด็กที่ไม่เหลือใครให้ไว้ใจแล้ว ยิ่งวิ่งไปไกลเท่าไหร่ เดิมพันก็ยิ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ แบบถอยหลังกลับไม่ได้อีกแล้ว จากเด็กที่แค่ปลอมเช็คเล็ก ๆ เพื่อเอาตัวรอดไปวัน ๆ เขาค่อย ๆ เรียนรู้ว่าถ้าอยากให้คนเชื่อ ก็ต้องสวมบทให้แนบเนียนยิ่งกว่าเดิม จนกลายเป็นทั้งนักบินผู้ช่วยที่เดินผ่านสนามบินอย่างสง่างาม ทั้งคุณหมอในเสื้อกาวน์ขาว ทั้งนักกฎหมายหนุ่มไฟแรงที่พูดจาฉะฉานจนน่าทึ่ง ทั้งที่ความจริงแล้วยังเป็นแค่วัยรุ่นที่ต้องแอบท่องศัพท์เฉพาะทางตอนกลางคืนเพราะกลัวว่าวันรุ่งขึ้นจะโดนจับโป๊ะ เงินที่หมุนผ่านมือก็มากขึ้นเป็นหลักล้าน ความเสี่ยงก็มากขึ้นเป็นเงาตามตัว ส่วนคาร์ลเองก็ยิ่งไล่ใกล้เข้ามาทุกที จากที่เคยตามหลังอยู่หลายก้าว ก็เริ่มดมกลิ่นถูกทาง เริ่มรู้จังหวะความคิดของเด็กคนนี้ จนการไล่ล่ากลายเป็นเกมไหวพริบที่ต่างฝ่ายต่างก็ประมาทกันไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว แล้วตรงกลางเกมนี้ก็ยังมี เบรนด้า สตรอง (Brenda Strong) ที่รับบทโดย เอมี แอดัมส์ เด็กสาวใจดีที่เข้ามาทำให้แฟรงก์เริ่มอยากหยุด เริ่มอยากมีชีวิตธรรมดา ๆ กับใครสักคน ซึ่งความอยากหยุดนี่แหละที่น่ากลัวที่สุดสำหรับคนที่ใช้ชีวิตอยู่ได้เพราะการวิ่งมาตลอด สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้ดูแล้วใจสั่นไม่ใช่แค่ความตื่นเต้นของการปลอมตัวหรือการหนีเอฟบีไอแบบเฉียดฉิวไปมา แต่เป็นความเหงาที่ซ่อนอยู่ใต้รอยยิ้มมั่นใจของแฟรงก์ตลอดทั้งทางเลย ยิ่งเขาสวมบทเป็นคนอื่นได้เก่งแค่ไหน ก็ยิ่งสะท้อนว่าเขาไม่รู้ว่าจริง ๆ แล้วตัวเองคือใครกันแน่ ยิ่งมีคนชื่นชมเขามากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งรู้สึกว่าถ้าคนพวกนั้นรู้ความจริง คงไม่มีใครเหลืออยู่ข้างเขาเลยสักคน มันเป็นหนังอาชญากรรมที่เล่าด้วยหัวใจแบบหนังชีวิตครอบครัวดี ๆ นี่เอง ว่าด้วยเด็กคนหนึ่งที่ไม่ได้อยากชนะใครเลย แค่อยากให้พ่อแม่กลับมารักกันเหมือนเดิม อยากมีคนโทรหาตอนวันคริสต์มาส อยากมีคนถามว่าเป็นยังไงบ้างโดยไม่ต้องโกหก แล้วการไล่ล่าระหว่างเขากับคาร์ลก็เลยเหมือนการยื้อกันระหว่างคนที่กลัวการถูกทิ้งกับคนที่เข้าใจความรู้สึกนั้นดีที่สุด เพราะลึก ๆ แล้วทั้งคู่ต่างก็เป็นคนเหงาที่ไม่มีบ้านให้กลับไปเหมือนกัน ถ้าอยากดูหนังที่ทั้งสนุก ลุ้น แล้วก็อบอุ่นหัวใจในเวลาเดียวกัน เรื่องนี้คือคำตอบที่อยากชวนให้ลองเปิดใจดูสักครั้งเลย จะได้เห็นลีลาการสวมบทสุดเนียนที่ทั้งฉลาดทั้งน่าเอ็นดู เห็นการดวลไหวพริบแบบสุภาพแต่กดดันระหว่างเด็กอัจฉริยะกับเจ้าหน้าที่ผู้ไม่ยอมแพ้ แล้วก็เห็นว่าสุดท้ายแล้วคนที่วิ่งเร็วที่สุดอาจไม่ใช่คนที่อยากหนี แต่เป็นคนที่อยากกลับบ้านมากที่สุดก็ได้ มาดูกันว่าเด็กคนหนึ่งที่โลกทั้งใบตามล่า จะประคองหัวใจตัวเองให้ผ่านค่ำคืนที่โดดเดี่ยวที่สุดไปได้ยังไง แล้วคุณอาจจะเผลอยิ้มทั้งน้ำตาโดยไม่รู้ตัวเลยก็ได้